بروهولمر سگی بزرگ از نوع ماستیف و اهل دانمارک است؛ آرام، خوشخلق، هوشیار و مطمئن. به آغوش و نزدیکی به خانواده علاقه دارد و با بچهها و سگهای دیگر رفتار خوبی دارد.
بروهولمر سگی بزرگ از نوع ماستیف با بدنی مستطیلی و محکم و سری پهن و حجیم است. حدود سال ۱۸۰۰ در یک کتاب سگ دانمارکی او را نژادی بسیار رایج، بهویژه در کپنهاگ، توصیف کردند و به او «سگ قصاب» میگفتند چون مقابل قصابیها دراز میکشید. او نگهبان خانه و گلهبان و محافظ گاوها در مزرعه و بازار شهر بود.
امروز فقط جثهاش مزاحمان را دور نگه میدارد. قلبی مهربان دارد، آغوش را دوست دارد و دوست دارد روی شما بنشیند. با بچهها و سگهای دیگر عالی است، اما چون اندازه خود را دستکم میگیرد، نظارت لازم است. با وجود جثهاش چابک است و در چابکی، آوردن توپ و گرفتن فریزبی هم کار میکند و در سفر، کوه و پیکنیک همراه شماست.
غذای باکیفیت، تجاری یا خانگی با نظر دامپزشک، برای او مناسب است و جیره باید با سن هماهنگ باشد. چون برخی سگها مستعد چاقیاند، کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و تشویقی را محدود کنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد و در صورت نگرانی از وزن با دامپزشک مشورت کنید.
علاوه بر برسکشیدن منظم هفتگی، گاهی حمام او را تمیز و شاداب نگه میدارد. ناخنهای قوی و سریعالرشد را مرتب کوتاه کنید تا نشکنند. گوشها را مرتب بررسی کنید تا جرم و آلودگی باعث عفونت نشود و دندانها را هم مسواک بزنید. آراستن فرصتی برای تقویت پیوند شما با اوست.
بازی در حیاط (ترجیحاً محصور) و چندبار پیادهروی در روز مناسب است. بازیهای داخل خانه مثل قایمموشک، غلتاندن توپ و آموزش حقههای تازه هم کمک میکند. شنا، کوهنوردی، آوردن توپ و فریزبی انرژیاش را تخلیه میکند و ورزشهایی مثل چابکی، اطاعت و رالی هم گزینههای خوبی هستند.
بروهولمر سگی باهوش و خوشخلق است و آموزش مثبت و ملایم بهترین نتیجه را میدهد. چون جثهای بزرگ دارد، آموزش و اجتماعیسازی را از تولهگی شروع کنید تا رفتار مناسب را زود یاد بگیرد. کلاسهای توله هم کمک میکنند.
بیشتر بروهولمرها سگهای سالمی هستند. با همکاری یک پرورشدهنده مسئول میتوان درباره مشکلات سلامت خاص این نژاد آگاه شد. پرورشدهندگان خوب سگهای مولد خود را با آزمایشهای سلامت و ژنتیک بررسی میکنند تا خطر بیماری در تولهها کم شود.
این نژاد از قرون وسطی برای شکار گوزن شناخته میشد و بعدها بیشتر سگ نگهبان مزارع و املاک بزرگ بود. در پایان قرن هجدهم با کمک کنت سهستد از بروهولم اصیل شد و نامش از او گرفته شده است. پس از جنگ جهانی دوم تقریباً منقرض شد، اما حدود ۱۹۷۵ گروهی با حمایت کلوپ سگ دانمارک احیای آن را آغاز کردند. در ۱۹۹۸ FCI آن را رسمی شناخت و در ۲۰۰۹ نخستین سگ به آمریکا وارد شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.