بریار گله‌بان فرانسوی بزرگ و پرانرژی با موی موج‌دار و ابروهای پرپشت است. وفادار، باهوش و محافظ خانواده است و به تحرک و کار نیاز دارد. به‌خاطر همین به او «قلبی پیچیده در خز» می‌گویند.
بریار گله‌بانی با موی موج‌دار خاکستری، گندمی یا سیاه و سری چشمگیر است که موهایش از وسط به‌طور طبیعی باز می‌شود. ریش و ابروهای پرپشت حالتی صریح و پرسشگر به چهره‌اش می‌دهد. قدش حدود ۵۵ تا ۶۹ سانتی‌متر است؛ درشت و قوی است اما چابک حرکت می‌کند.
مثل بسیاری از گله‌بان‌ها باهوش، آموزش‌پذیر و محافظ خانواده، به‌ویژه بچه‌هاست که آن‌ها را گله خود می‌داند، و با غریبه‌ها محتاط است. چون سگی بزرگ و خستگی‌ناپذیر است، صاحبان تازه‌کار ممکن است از انرژی و میل او به کار غافلگیر شوند.
غذای باکیفیت، تجاری یا خانگی با نظر دامپزشک، مناسب است و جیره باید با سن سگ هماهنگ باشد. وزن را زیر نظر داشته باشید، زیرا برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، و در دادن تشویقی افراط نکنید. آب تازه همیشه در دسترس باشد.
اصلاً از توله‌گی با آراستن آشنایش کنید تا این زمان برایش دلپذیر باشد. بریار را چند بار در هفته تا ته مو با برس سوزنی خوب برس بزنید. شانه زیرپشم کمک می‌کند موی مرده کنده شود و ریزش کمتر شود. تعداد حمام بسته به سبک زندگی و کاری که می‌کند از هفتگی تا ماهانه یا کمتر متغیر است.
بریار برای شاد بودن به کار نیاز دارد و ترجیحاً کاری که تحرک زیادی بدهد. او همراه عالی کوهنوردان، دوچرخه‌سواران و دوندگان است. به محوطه‌ای بزرگ و کاملاً محصور برای دویدن نیاز دارد. دنبال کردن توپ تنیس هم انرژی‌اش را تخلیه می‌کند و همراهی با صاحبش را به او می‌دهد.
بریار برای تصمیم‌گیری مستقل و بدون کمک انسان پرورش یافته و گاهی آموزشش کمی دشوار می‌شود. اما مشتاق خوشحال کردن است و با آموزش مثبت و جلسات پرجنب‌وجوش و جذاب، هوش طبیعی‌اش او را شاگرد اول می‌کند. سریع یاد می‌گیرد، حافظه عالی دارد و در جستجو و نجات، اطاعت و چابکی می‌درخشد. اجتماعی‌سازی را زود شروع کنید و همیشه ادامه دهید.
بریار در کل نژادی سالم است. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر سرطان، دیسپلازی مفصل ران، شب‌کوری مادرزادی ثابت، آب‌مروارید، دیستروفی قرنیه، کم‌کاری تیروئید، بیماری‌های ایمنی، نارسایی لوزالمعده و بیماری کلیه بررسی می‌کنند. هر نگرانی را با پرورش‌دهنده و دامپزشک در میان بگذارید.
سگی خوش‌اندام، نیرومند و هوشیار، قدرتمند بدون خشونت، با استخوان و عضلات محکم که قدرت و چابکی لازم برای گله‌بانی را نشان می‌دهد.
سر همیشه بلند به نظر می‌رسد و عرض کافی دارد. طول آن حدود چهل درصد ارتفاع سگ در شانه است. از بالا و جلو به شکل دو مستطیل دیده می‌شود: جمجمه و پوزه. خطوط سر تمیز است و آروارهٔ آویزان ندارد.
گردن قوی و عضلانی و مخروطی‌شکل است. خط پشت مستقیم و محکم با شیب بسیار کم است. سینه پهن و عمیق با دنده‌های متوسطاً خمیده است و شکم کمی بالا کشیده است.
شانه‌ها بلند و شیب‌دار با زاویه ۴۵ درجه‌اند. پاها عضلانی با استخوان محکم و موازی هستند. ساختار پاها برای کار و مقاومت در برابر خستگی بسیار مهم است. پنجه‌ها گرد و کمی بیضی و ناخن‌ها همیشه سیاه و سخت‌اند.
موی بیرونی زبر، سخت و خشک است و به‌صورت دسته‌های بلند و کمی موج‌دار فرو می‌ریزد. زیرپشم نرم و متراکم است. موی سر از وسط باز می‌شود و ابروها به بالا و بیرون قوس می‌گیرند و چشم‌ها را نمی‌پوشانند.
نگاه صریح، پرسشگر و مطمئن است. چشم‌ها درشت، باز و آرام و به رنگ سیاه یا قهوه‌ای تیره‌اند؛ چشم زرد یا خالدار رد صلاحیت دارد. گوش‌ها بالا نشسته، ضخیم و پوشیده از موی بلندند.
بریار از زمان شارلمانی در مراتع شمال فرانسه کار می‌کرده و نامش از منطقه برییِ تولیدکننده لبنیات گرفته شده است. کشاورزان او را هم گله‌بان چابک و هم نگهبان شجاع گله می‌خواستند. در نمایشگاه سگ پاریس در سال ۱۸۶۵ عرضه شد و در جنگ جهانی اول سگ رسمی جنگی ارتش فرانسه بود و نگهبانی، یافتن مجروحان و کشیدن گاری‌های تدارکات را بر عهده داشت. می‌گویند توماس جفرسون در ۱۷۸۹ یک ماده بریار باردار به آمریکا برد و لافایت هم سگ‌هایی فرستاد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
