برزیلین تریر سگی کوچک تا متوسط، باهوش و پرانرژی است که در گذشته برای شکار موش به کار میرفت. نگهداریاش آسان است و هم برای خانوادهها و هم برای افراد مجرد همراه خوبی به شمار میرود.
برزیلین تریر سگی کوچک تا متوسط، باهوش و دوستانه با اعضای خانواده است که کارهای جدید را سریع یاد میگیرد. در گذشته برای شکار موش به کار میرفت و امروز هم زنگ هشدار بسیار خوبی است. ورزشهایی مثل چابکی، کانیکراس، شکار موش در انبار و ارثداگ را هم دوست دارد.
مراقبتش ساده است و مزاج دوستداشتنی دارد، برای همین هم برای خانوادهها و هم برای افراد مجرد مناسب است.
غذای تجاری باکیفیت برای این نژاد مناسب است. بهتر است مقدار روزانه را در دو وعده تقسیم کنید. وزنش را زیر نظر داشته باشید و با نظر دامپزشک جیره را متناسب با سن و فعالیتش تنظیم کنید.
آراستن این نژاد بسیار ساده است. در فصلهای ریزش مو، که معمولاً دو بار در سال است، هفتهای دو تا سه بار برس بکشید و در بقیه سال برسکشیدن کمی کافی است. زیاد حمامش نکنید و فقط وقتی واقعاً کثیف شد بشویید. هنگام حمام، گوشها و ناخنها را هم بررسی کنید.
مثل بیشتر تریرها، انرژی زیادی دارد. بهتر است پیادهروی و ورزش را مرتب و ثابت انجام دهید تا نیاز تحرکاش برآورده شود. در فضای باز او را با قلاده یا در محوطه محصور نگه دارید.
برزیلین تریر باهوش است و کارها را سریع یاد میگیرد، اما باید با ملایمت آموزش ببیند. میتوان از سنین پایین شروع کرد. او با ورزشهایی مثل شکار موش در انبار، ارثداگ، چابکی و جستجو و نجات خوب سازگار میشود.
این نژاد از نظر سلامت بسیار مقاوم است. بیماریهای مخصوص آن کم و نادرند، از جمله در رفتگی کشکک زانو و موکوپلیساکاریدوز نوع هفت (MPS VII). اولی با معاینه بالینی و دومی با آزمایش ژنتیک قابل تشخیص است.
منشأ برزیلین تریر هنوز قطعی نیست. به احتمال زیاد دریانوردان در قرنهای هفدهم تا نوزدهم برای مهار موشها در کشتیها سگهای کوچک موشگیر میبردند و این سگها در مقصد ماندگار میشدند و جمعیتهای تازهای ساختند. گمان میرود این نژاد از وایت تریر انگلیسی منقرضشده آمده باشد و با نژادهایی مثل راتونرو آندالوز، راتونرو والنسیانو، تریر ژاپنی و تریر شیلیایی خویشاوند است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.