بویکین اسپانیل سگ شکاری متوسط با پوشش قهوه‌ای زیبا، مشتاق، شاد و آموزش‌پذیر است. این نژاد آرام در خانه و سرسخت در شکار، زمانی راز پنهان کارولینای جنوبی بود.
بویکین‌ها اسپانیل‌های متوسط‌اند؛ درشت‌تر و بلندتر از کوکر اما جمع‌وجورتر از اسپرینگر. ویژگی بارز نژاد پوشش قهوه‌ای یک‌دست زیبا، از قهوه‌ای کبدی تا شکلاتی است. گوش‌های بزرگ و پردار نزدیک گونه‌ها آویزان است و حالتی هوشمند و دل‌نشین می‌دهد. پنجه‌های پرده‌دار این سگ برای کار در دریاچه‌ها و باتلاق‌های کارولینای جنوبی او را شناگری ماهر کرده است.
سال‌ها فقط شکارچیان مرغابی و بوقلمون وحشی این نژاد را می‌شناختند، اما حالا مردم دریافته‌اند که بویکین در خانه همان‌قدر دلپذیر است که در کنار دریاچه مشتاق. یکی از صاحبان قدیمی می‌گوید: «در خانواده بسیار شیرین‌اند، اما در میدان یک ببر واقعی».
بویکین اسپانیل با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، خوب رشد می‌کند و جیره باید متناسب با سن او باشد. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر داشته باشید و در پاداش‌دادن زیاده‌روی نکنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
پوشش موج‌دار با طول متوسط بویکین نگهداری کمی می‌خواهد. هفته‌ای یک بار برس‌کشیدن خاک و موهای شل را می‌گیرد و گاهی حمام او را خوش‌بو نگه می‌دارد. مثل همه نژادها، ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید، زیرا ناخن بلند باعث ناراحتی و مشکل در راه‌رفتن و دویدن می‌شود.
بویکین‌ها انرژی متوسط تا زیاد دارند و هر روز تحرک زیادی لازم دارند. با افراد فعال، به‌ویژه آن‌ها که شریک ورزشی برای کوهنوردی، دویدن یا دوچرخه‌سواری می‌خواهند، بهتر سازگارند. پیاده‌روی طولانی و بازی او را سالم و شاد نگه می‌دارد. فعالیت‌هایی مانند فرمانبری، ردیابی، چابکی و رویدادهای شکاری ذهن و بدن را درگیر می‌کند.
بویکین اسپانیل سگ شکاری سرسخت، پرانرژی و مشتاق است اما در خانه آرام و راضی. شخصیتی مهربان و بسیار وفادار دارد و حیوان خانگی عالی است. همدمی را دوست دارد و با بچه‌ها و سگ‌های دیگر خوب است. اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس توله‌ها به رشد او به همدمی خوش‌رفتار کمک می‌کند. بویکین‌ها باهوش و مشتاق راضی‌کردن‌اند و معمولاً آموزش آسانی دارند.
بویکین‌ها عموماً سالم‌اند و پرورش‌دهندگان مسئول آن‌ها را از نظر دیسپلازی مفصل ران، آب‌مروارید جوانی و فروپاشی ناشی از ورزش غربالگری می‌کنند. گوش‌ها را مرتب از نظر عفونت بررسی کنید و در صورت نیاز با گاز نرم و محلول مخصوص، که دامپزشک یا پرورش‌دهنده توصیه می‌کند، تمیز کنید. دندان‌ها را هم مکرر با خمیردندان مخصوص سگ مسواک بزنید.
اندازه متوسط با تأکید بر توانایی شکار، به‌ویژه بالا آوردن و آوردن شکار، با سرعت و چابکی متوسط. گوش‌های آویزان، حالت هوشمند، بدن محکم و دم شاد او را عضو خانواده اسپانیل نشان می‌دهد.
سر متناسب با بدن، حالت هشیار، مطمئن و باهوش. چشم‌ها قهوه‌ای، بیضی و با فاصله. گوش‌ها نازک، تخت و نزدیک گونه‌اند. جمجمه نسبتاً پهن و بالا صاف است.
گردن نسبتاً بلند و عضلانی، پشت صاف و قوی و بدن محکم اما نه بسیار فشرده. دم هنگام بلوغ ۸ تا ۱۳ سانتی‌متر کوتاه می‌شود و افقی یا کمی بالا حمل می‌شود و حرکتی شاد دارد.
شانه‌ها شیب‌دار، تمیز و عضلانی. پاها متوسط، صاف و استخوان‌دار. انگشتان جمع، پرده‌دار و کف‌پاها ضخیم‌اند.
دولایه؛ لایه بیرونی از صاف تا کمی موج‌دار با طول متوسط و زیرپشم کوتاه و متراکم. گوش، سینه، پاها و شکم کمی پردارند. پوشش زبر، فرخورده یا بدون زیرپشم ایراد است.
لگن و ران خوب رشدیافته که قدرت و نیروی پیش‌ران نشان می‌دهد. مفصل مچ کمی گرد و با زاویه متوسط و پاها محکم، صاف و موازی‌اند.
بویکین اسپانیل از معدود نژادهایی است که کاملاً در قرن بیستم پرورش یافته‌اند. بویکین نام جامعه‌ای کوچک در کارولینای جنوبی است. طبق روایت، حدود سال ۱۹۰۰ مردی به نام الکساندر وایت اسپانیل قهوه‌ای کوچکی را بیرون کلیسایی در اسپارتانبورگ یافت و نامش را «دامپی» گذاشت. دامپی در شکار با ریتریورهای او شور و غریزه‌ای عالی در آوردن شکار از آب نشان داد. وایت او را برای آموزش نزد ویت بویکین، بزرگ جامعه، فرستاد. بویکین با آمیزش دامپی با نژادهایی مانند چساپیک بی ریتریور، کوکر، انگلیش اسپرینگر و اسپانیل آبی آمریکایی، برنامه پرورشی ساخت که به این سگ شکاری شاد انجامید.
کارولینای جنوبی آن را سگ رسمی ایالت کرده و اول سپتامبر را روز بویکین اسپانیل می‌داند. نژاد در ۲۰۰۹ به‌طور کامل در باشگاه کنل آمریکا پذیرفته شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
