باست فوو دو برتانی سگ شکاری باهوش، شجاع و مصمم است که به انواع شکار و زمین سازگار می‌شود. این سگ شاد و مشتاق به راضی کردن صاحبش، همدمی عالی برای خانواده نیز هست.
باست فوو دو برتانی که «باست برتانی فاون‌رنگ» هم نامیده می‌شود، سگی کوچک، تنومند و مقاوم با پوشش زبر است که برای جثه‌اش پرانرژی و سریع است. با کودکان و حیوانات دیگر خوب کنار می‌آید. اجتماعی‌سازی و آموزش ضروری است، وگرنه شیطنت می‌کند.
پارسگر مزاحم نیست، اما اگر خرگوشی از حیاط بگذرد با صدای هاوند دنبالش می‌کند. به همان اندازه که در مزرعه می‌دود، از چمباتمه‌زدن کنار خانواده روی مبل هم لذت می‌برد.
غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با نظر دامپزشک و متناسب با سن سگ مناسب است. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و در تشویقی زیاده‌روی نکنید. با غذاهای مجاز و ممنوع انسان آشنا باشید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
این سگ تقریباً «بشور و بپوش» است؛ پوشش زبر و سیمی‌اش گرد و خاک را دفع می‌کند و گره نمی‌خورد. برخی سگ‌ها موی بیشتری دارند و موی بلندشان را می‌توان دستی کند. هفته‌ای یک بار با شانه دندانه‌ریز و سپس برس سفت آراسته شود. ریزش مو فصلی است. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید، دندان‌ها را مسواک بزنید و گوش‌ها را بررسی کنید.
باست‌های فوو پرانرژی‌اند و بازی را دوست دارند. پیاده‌روی باید با قلاده باشد، چون ممکن است ناگهان بو را دنبال کنند و بروند؛ حیاط هم باید حصار داشته باشد. بازی‌های داخل خانه مثل قایم‌باشک، غلتاندن توپ و یادگیری حقه‌ها هم مفید است. آموزش ورزش‌هایی مثل چابکی، اطاعت و رالی راه دیگری برای ورزش اوست.
باست فوو سگ شکاری ردیاب کوچکی است که در اصل برای یافتن خرگوش پرورش یافته است. بینی‌اش روی زمین می‌ماند و اگر از کودکی آموزش نبیند که به صاحبش توجه کند، بر مغزش غلبه می‌کند. به‌دلیل هوش این نژاد، تحریک ذهنی به اندازه ورزش جسمی مهم است.
باست فوو دو برتانی نسبتاً سالم است و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر این موارد بررسی می‌کنند:
آزمایش ژنی برای گلوکوم زاویه باز اولیه نیز موجود است. اکثر سگ‌ها بسیار سالم‌اند و بسیاری بیش از ۱۶ سال عمر می‌کنند.
هاوندی کوچک و تنومند، چابک و سریع برای جثه‌اش که انرژی بسیار زیاد و مقاومت عالی دارد.
جمجمه نسبتاً بلند با برجستگی پس‌سری مشخص. بینی سیاه یا قهوه‌ای تیره، پوزه کمی باریک‌شونده، گاز قیچی کامل. چشم‌ها قهوه‌ای تیره و حالتی زنده دارند و گوش‌ها نوک‌تیز، چرخیده به داخل و با مویی نرم و کوتاه‌اند.
گردن نسبتاً کوتاه و عضلانی، پشت کوتاه برای یک باست و پهن، بدون افتادگی، کمر عضلانی، سینه عمیق و پهن. دم داسی‌شکل، متوسط، ضخیم در پایه و در حرکت بالاتر از خط پشت نگه داشته می‌شود.
استخوان‌بندی خوب. شانه مایل و محکم، آرنج در راستای بدن، ساق عمودی یا کمی به داخل و مچ در نمای کنار کمی مایل است.
عضلانی و متعادل. از پشت اندام‌ها موازی، ران بلند و عضلانی، خلف مچ پایین و کمی خمیده. پنجه‌ها فشرده با انگشتان قوسی و کف سفت.
موی بسیار زبر و سخت و نسبتاً کوتاه، هرگز پشمی یا مجعد. رنگ فاون از گندمی طلایی تا قرمز آجری. چند موی سیاه روی پشت و گوش مجاز است و صورت نباید خیلی پرمو باشد.
این نژاد هاوند کهن فرانسوی است و ریشه‌اش به دهه ۱۵۰۰ و دسته سگ‌های برتون فرانسوای اول بازمی‌گردد. آن سگ‌های بزرگ، گراند فوو دو برتانی، منقرض شدند، اما ژن‌هایشان در گریفون‌ها و باست‌های امروزی ادامه دارد.
تا انقلاب فرانسه فقط اشراف حق نگهداری هاوند و شکار سواره را داشتند. در ۱۷۸۹ امتیازات اشراف لغو شد، اما بیشتر روستاییان اسب نداشتند و به سگ پاکوتاه‌تری نیاز داشتند؛ باست پدید آمد. در قرن نوزدهم دسته‌های هاوند فقط از باست‌ها ساخته می‌شد تا خرگوش، روباه، گوزن و گراز را شکار کنند. این نژاد هنوز در فرانسه محبوب است و در آمریکا رو به رشد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
