باربادو دا ترسیرا سگ گله‌بان متوسط‌جثه‌ای از جزیره ترسیرا در آزور پرتغال است. هوش، چابکی و اخلاق کاری قوی او را به گله‌بانی ماهر و همدمی عالی برای خانواده‌های فعال تبدیل کرده است.
باربادو دا ترسیرا بیش از ۵۰۰ سال در جزایر آزور به‌عنوان سگ مزرعه همه‌کاره، گله گاو را مدیریت و از اموال و دام‌ها محافظت می‌کرده است. این نقش دشوار چابکی، استقامت و همکاری نزدیک با صاحب را می‌طلبد. این نژاد روزبه‌روز در میان علاقه‌مندان جهان شناخته‌تر می‌شود و تلاش‌ها بر حفظ ساختار کاربردی، خلق‌وخو، سلامت بلندمدت و غریزه کاری آن متمرکز است.
باربادو باهوش و دقیق است و با آموزش ثابت و کار معنادار شکوفا می‌شود. با صاحبش پیوندی قوی دارد، مهربان است، اما نسبت به محیط هشیار می‌ماند. بازیگوش و گاهی مسخره است. با غریبه‌ها ممکن است خویشتن‌دار باشد، پس به اجتماعی‌سازی دقیق نیاز دارد. برای هر خانه‌ای مناسب نیست، اما در خانه درست با وفاداری و توانایی پاداش می‌دهد.
همیشه آب تمیز و غذای باکیفیت در اختیارش بگذارید و با دامپزشک مشورت کنید که غذای تجاری یا خانگی برای مرحله زندگی‌اش بهتر است. توله‌ها تا ۱۲ هفتگی چهار بار در روز، از سه تا شش ماهگی سه بار و بعد از آن دو بار غذا نیاز دارند. این نژاد مستعد چاقی نیست، پس تغذیه آزاد هم ممکن است.
هر دو ماه یک بار یا در صورت نیاز حمام کنید، چون حمام مکرر روغن‌های ضروری پوست را می‌برد. هفته‌ای یا دو هفته یک بار برس بزنید تا گره و آلودگی برطرف شود. کوتاه‌کردن تابستانی لازم نیست و از تراشیدن، تا حد امکان، پرهیز کنید چون می‌تواند پوشش بیرونی را برای همیشه خراب کند.
در صورت تمایل مو را با قیچی تا ۲/۵ تا ۴ سانتی‌متر کوتاه کنید. ناخن‌ها و گوش‌ها را مرتب بررسی کنید و دندان‌ها را مسواک بزنید.
این سگ باهوش و ورزشکار هر روز به فعالیت ذهنی و جسمی نیاز دارد تا مشکل رفتاری پیدا نکند. اگر گاوی برای گله‌بانی نباشد، توپ یا حتی کیسه‌ای که باد می‌برد کافی است. پیاده‌روی، کوهنوردی و دویدن همراه صاحب را دوست دارد و دوره‌های چابکی و گله‌بانی جایگزین‌های خوبی هستند.
باربادو کمتر از صاحبش دور می‌شود. حصار باید ۲/۵ متر ارتفاع داشته باشد و پله‌ای نباشد تا بالا نرود.
باربادو نژادی ابتدایی است که غریزه‌های اصلی خود را حفظ کرده: شکارگری قوی، انرژی بالا، استقلال، هوش، غریزه قلمروطلبی و محافظت، و صدای بلند. برای افراد و خانواده‌های فعال که این ویژگی‌ها را درک می‌کنند همدم عالی است، اما به صاحبان باتجربه نیاز دارد که اجتماعی‌سازی زودهنگام، آموزش و تحریک ذهنی فراهم کنند. اجتماعی‌سازی یعنی آشنایی با سطوح، صداها، غریبه‌ها، سگ‌ها و اماکن عمومی.
باربادو نژادی مقاوم و ورزشکار با بدنی عضلانی است که سرعت و استقامت می‌دهد. پوشش دولایه‌اش او را با آب‌وهوای گوناگون سازگار می‌کند و استخوان‌ها و مفاصل قوی‌اش برای ورزش‌هایی مانند چابکی، گله‌بانی و فلای‌بال مناسب است.
مشکل لگن در این نژاد کم است، هرچند هیچ نژادی لگن کاملاً بی‌نقص ندارد و پرورش‌دهندگان با آزمایش پن‌هیپ به بهبود آن ادامه می‌دهند. آزمایش‌های ژنتیکی نشان داده‌اند برخی سگ‌ها ناقل MDR-1 و CDDY هستند، ولی اثر منفی گزارش نشده است.
در دهه ۱۵۰۰ میلادی مهاجران باربادو را به جزیره ترسیرا در آزور پرتغال بردند. این نژاد احتمالاً با سگ گاوچران آزور خویشاوند است و از سگ‌های گله‌بان و گاوچران اروپایی متوسط‌جثه و مو بلند می‌آید. این ریشه مشترک به تاریخ متنوع سکونت پرتغالی‌ها، اسپانیایی‌ها، فرانسوی‌ها، بلژیکی‌ها، فلاندری‌ها، انگلیسی‌ها و هلندی‌ها در آزور برمی‌گردد.
در سال ۲۰۰۴ پروتکل شناسایی نژاد امضا شد و نخستین استاندارد موقت در سال ۲۰۰۵ ارائه گردید. نخستین سگ‌های ثبت‌شده در سال ۲۰۱۸ به آمریکا رسیدند و نخستین زایمان آمریکایی در اکتبر ۲۰۲۰ رخ داد. AKC در ژانویه ۲۰۲۰ آن را در برنامه سهام پایه شناخت.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
