بلژین  مالینویز (Belgian Malinois)

بلژین مالینویز

Belgian Malinois

خصوصیت های اخلاقی:

با اعتماد به نفس، باهوش، سخت کوش

قد: 61 تا 66 سانتی متر (نر)، 56 تا 60 سانتی متر (ماده)

وزن: 27 تا 36 کیلوگرم (نر)، 18 تا 27 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 14 تا 16 سال

گروه: گله

عکس نژاد سگ بلژین  مالینویز

بلژین مالینویز، یک سگ کاری باهوش، با اعتماد به نفس و همه کاره در کلاس جهانی است که پیوند ناگسستنی با طرف انسانی خود ایجاد می کند. مانع شدن از فعالیت و لذت بردن یک مالینویز به معنای محروم کردن او از دلایل واقعی زندگی کردن است.

دوست داری یک توله بلژین مالینویز داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

مالینویز های بلژیکی، سگهای گلۀ متناسب، مغرور و هوشیار هستند که قدی در حدود 56 تا 66 سانتیمتر دارند. این سگها دارای بدنی قوی و عضلانی، اما ظریف هستند، آنها ظاهری صادقانه و بدون حاشیۀ دارند اما به عنوان سگهایی سازگار شده به گونه ای ساخته شده اند که برای غذای خود به سختی تلاش کنند. مشخصۀ اصلی این نژاد، غرورآمیز بودن نحوۀ گرفتن سر آنها است. رنگهای پوشش آنها از حنایی پررنگ تا رنگ ماهونی متغیر است. گوش ها و ماسک سیاه رنگ آنها، چشمان براق و به رنگ شکلات تیرۀ بلژیکی آنها را برجسته می کند. اگر در مورد یک نژاد، انجام یک روال اطاعت پذیری را مشاهده کردید، می توانید بطور مستقیم به میزان هوش و اشتیاق این نژاد پی ببرید. اگر این نژاد مردم دار، کم کار شود و مورد غفلت قرار گیرد، با مشکلاتی روبر خواهد شد. ورزش و البته مقدار کافی آن، ترجیحا در کنار یک صاحب تشویق کننده، کلید خوشبختی این نژاد است.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

بلژین مالینویز باید با غذای سگ با کیفیت بالا، خواه بصورت تجاری تولید شده باشد و یا با نظارت و تأیید دامپزشک، در منزل تهیه شده باشد، تغذیه شود. هر رژیم غذایی باید متناسب با سن سگ (توله سگ، بزرگسال یا مسن) باشد. برخی از سگ ها مستعد اضافه وزن هستند، بنابراین میزان کالری و میزان وزن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. خوراکی های تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفاده از مقدار زیاد آنها می تواند باعث چاقی شود. در مورد اینکه کدامیک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند و کدامیک مضر هستند، بیشتر بیاموزید. اگر در مورد وزن یا رژیم غذایی سگتان نگرانی دارید با دامپزشک خود مشورت کنید. آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس بلژین  مالینویز باشد.

مراقبت از  پوشش  کوتاه و ضدآب  مالینویز کاملاً آسان است. برس کشیدن گاه به گاه با یک برس متوسط​​، دست یا دستکش مخصوص لاستیکی، باعث زیبایی ظاهری سگ می شود، همچنین باعث رشد موهای جدید و توزیع چربی های پوست در سراسر  پوشش می گردد. مالینویز دو بار در سال ریزش مو دارد. در این دوره ها، برس کشیدن روزانه با یک برس نرم، به تمیز کردن موهای شل شده کمک می کند. مانند همه نژادها، ناخن های مالینویزها نیز باید مرتبا کوتاه شوند، زیرا ناخن های بیش از حد بلند می تواند باعث درد و همچنین مشکلاتی در راه رفتن و دویدن می شود.

مالینویزی ها به عنوان نژادی بسیار باهوش، ورزشکار، عضلانی و بی نهایت فداکار،  باید از نظر روحی و جسمی با صاحب  خود ارتباط برقرار کنند. این نژاد، سگی نیست که بتواند در حیاط خانه رها شود و پیاده روی روزانه نیز برای او کافی نیست. ورزش، و البته مقدار کافی آن، ترجیحا در کنار صاحب خود، نقش مهمی در خوشبختی این نژاد دارد. محروم کردن یک مالینویز از فعالیت و همراهی با صاحب خود، محروم کردن او از دلایل وجودی اوست.  مالینویزی ها دوندگان و همراهان خوبی در پیاده روی و دوچرخه سواری هستند و در مسابقات چابکی، ردیابی، گله داری، اطاعت پذیری و مسابقات شوتیزهوند (محافظت)، بسیار عالی عمل می کنند.

مانند بسیاری از نژادهای سگهای گله،  مالینویز ها نیز تمایل زیادی به دنبال کردن طعمه ها دارند و به شدت به اشیاء در حال حرکت علاقه مند هستند. این ویژگی می تواند منجر به تعقیب کودکان، وسایل نقلیه یا سایر حیوانات شود، بنابراین باید از طریق آموزش، آنها را به فعالیت های قابل قبول هدایت کرد. آموزش های جامعه پذیری اولیه و آموزش اطاعت پذیری از موارد ضروری برای این نژاد است.

مالینویزها به طور کلی یک نژاد سالم هستند و یک پرورش دهنده مسئول، نمونه های تولید مثل خود را از نظر مشکلات سلامتی مانند دیسپلازی مفصل ران و زانو و برخی مشکلات چشمی غربالگری می کند. مانند همه نژادها، گوش های آنها نیز باید به طور منظم از نظر وجود عفونت بررسی شوند و دندان ها نیز باید بطور مرتب مسواک زده شوند.

آزمایشات بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • ارزیابی لگن
  • ارزیابی زانو
  • ارزیابی چشم پزشکی

 

عکس سگ نژاد بلژین  مالینویز

استاندارد

ظاهر عمومی

بلژین مالینویز سگی کاملاً متعادل و مربعی شکل است که از نظر ظاهری، زیبا و دارای سر و گردن کشیده است. مالینویز سگی نیرومند، چابک، عضلانی، هوشیار و سرزنده است. او به صورت مربعی روی چهار دست و پا می ایستد و از نمای جانبی، خط فوقانی، بازوها و پاهای عقب تقریباً یک مربع کامل را تشکیل می دهند. کل ترکیب بدن، ظاهری توپر و مستحکم را نشان می دهد. نرها معمولاً نسبت به همتای مادۀ خود که ظاهر مادۀ آنها کاملاً مشخص است، تا حدودی چشمگیرتر و بزرگتر هستند.

سر

سر آنها، تمیز و براق و بدون سنگینی زیاد است. اندازه کلی سر متناسب با بدن است. ظاهر سر باید نشان دهندۀ هوشیاری، توجه و آمادگی برای فعالیت باشد و نگاه آنها هوشمندانه و پرسشگر باشد. چشم ها، به رنگ قهوه ای، ترجیحاً قهوه ای تیره، دارای اندازه متوسط​​، کمی بادامی شکل و فاقد بیرون زدگی است. حلقه های دور چشم مشکی هستند. گوش ها نزدیک به شکل مثلث متساوی الاضلاع، سخت، ایستاده و متناسب با اندازه سر هستند. گوشه خارجی گوش نباید به زیر مرکز چشم برسد. گوشهای آویزان مانند سگهای شکاری یا گوش های نیمه-ایستاده، باعث رد صلاحیت می شوند.

بدن

گردن مالینویز، گرد و دارای طول کافی است تا بتواند سر خود را با غرور بالا بگیرد. خط پشت به طور کلی مسطح است. جلوگاه (جلو سینه)، کمی بالاتر و شیب دار به سمت عقب هستند و باید از جلوگاه تا مفصل ران، هم سطح، مستقیم و یکنواخت باشد. کفل دارای طول متوسط و دارای شیب تدریجی است. بدن باید حجیم نباشد و احساس قدرت را منتقل کند. سینه پهن نیست اما عمیق است و پایینترین نقطۀ آن به زانو می رسد. خط زیرین بدن، از پایین ترین نقطۀ قفسه سینه تا شکم، یک منحنی صعودی صاف را ایجاد می کند. شکم بطور متوسطی ​​رشد کرده و نه جمع شده و نه برجسته است. قسمت کمر، از نمای بالا، نسبتاً کوتاه، پهن و مستحکم است و به آرامی با قسمت پشتی ترکیب می شود. دم، در پایۀ خود مستحکم است و استخوان آن به کفل می رسد. در هنگام فعالیت، دم، بدون قلاب-شکل شدن، بصورت یک منحنی که انحنای آن به سمت نوک بیشتر می شود، قرار می گیرد. دم بریده یا کوتاه شده باعث رد صلاحیت می شود.

قسمت جلو بدن

قسمت جلوی بدن مالینویز، عضلانی و بدون حجم زیاد است. شانه، طولانی و مایل است و نسبت به بدن، مسطح قرار گرفته و با بازو، زاویۀ تندی ایجاد می کند. پاها، صاف، محکم و موازی یکدیگر هستند. استخوانها بیشتر از اینکه گرد باشند، بیضی هستند و طول و حجم آنها نیز متناسب با اندازۀ سگ است. پسترن ها (قسمت پایین ساق پا) دارای طول متوسط​​، محکم و دارای شیب بسیار کمی هستند. دوکلاوها (انگشتان اضافه) ممكن است برداشته شوند. کف پاها گرد (پاهای گربه ای) و دارای بالشتکهای مناسب هستند و انگشتان، قوسی و به هم نزدیک هستند. ناخن ها محکم و سیاه هستند با این استثناء که گاهی ممکن است سفید باشند تا با نوک انگشتان سفید، مطابقت داشته باشند.

پوشش

پوشش مالینویز باید نسبتاً کوتاه، مستقیم و به اندازۀ کافی سخت باشد تا در برابر آب و هوا مقاوم باشد، همچنین پوشش باید دارای زیرپوشش متراکم باشد. پوشش باید در ناحیه سر، گوش ها و پایین پا، بسیار کوتاه باشد. موها در اطراف گردن، یعنی در جایی که به شکل یک طوق درآمده و در دم و پشت ران ها، تا حدی بلندتر هستند. پوشش باید بدون ایستاده بودن یا آویزان شدن، منطبق با بدن باشد.

قسمت عقب بدن

زاویه بندی قسمت عقب بدن در تعادل با قسمت جلو بدن است. زاویه در کفل نسبتاً تند است، اگرچه بلژین مالینویز نباید زاویه بندی شدیدی داشته باشد. استخوان های فوقانی و تحتانی ران باید به ترتیب، با تیغۀ شانه و بازوی فوقانی، موازی باشند. ساق پاها متناسب با اندازه سگ است. استخوانها، به جای گرد بودن، بیشتر بیضی هستند. پاها موازی یکدیگر هستند. ران ها باید کاملا عضلانی باشند. دوکلاوها (انگشتان اضافۀ پا)، در صورت وجود، باید برداشته شوند. متاتارسی ها (استخوانهای کف پا) دارای طول متوسط​​، قوی و کمی شیب دار هستند. کف پاهای عقب ممکن است، کمی کشیده تر، دارای انگشتان خمیدۀ نزدیک به هم و کامل بالشتک دار باشند. ناخن ها، محکم و سیاه هستند با این استثناء که ممکن است به رنگ سفید باشند تا با نوک انگشتان سفید، مطابقت داشته باشند.

تاریخچه

بلژین مالینویز (MAL-in-wah) ، که برای اولین بار در اطراف شهر مالینز در منطقه شمال غربی بلژیک پرورش یافته است، یکی از چهار نژاد سگ های گلۀ بلژیکی است که نزدیکی زیادی به هم دارند. در بعضی از کشورها،  مالینویززها، در کنار ترورن، لیکنویز و بلژین شفرد (معروف به گروئندیل)، به عنوان یک نژاد طبقه بندی می شوند که در مجموع تحت عنوان سگهای گلۀ بلژیکی شناخته می شوند. در آمریکا،  مالینویز از سال 1959 به عنوان نژاد جداگانه ای ثبت شده است. این نژاد شباهت زیادی به سگ ژرمن شپرد دارد اما نسبت به همتای آلمانی مشهورتر خود، سر متفاوتی دارد و دارای پاهای درازتر و استخوان بندی ظریف تری است.

مالینویزها از مدت ها پیش در سرزمین اصلی خود به عنوان یک سگ گلۀ بی همتا شناخته شده اند. آنها ابتدا توسط علاقمندان سگ که بیشتر در فکر تولید سگهایی با خصوصیات کاری تمام عیار بودند پرورش یافتند. این تأکید بر کارایی، مالینویز را به سگهای گلۀ مناسبی برای دامداران و گله داران بلژیکی تبدیل کرد.

در سال 1911 بود که مالینویز برای اولین بار به آمریکا آورده شد. آنها در اینجا شکوفا شدند تا زمانی که جنگ جهانی دوم، به واردات نمونه های آمادۀ تولید مثل آنها از اروپا پایان داد. این نژاد در سالهای پس از جنگ تا اوایل دهه 1960، زمانی که طرفداران مالینویز، روند تکمیل جمعیت آمریکایی این نژاد را آغاز کردند، کمرنگ بود.

مالینویز ها هنوز به عنوان  سگهای گله برای انواع مختلف دام، ارزشمند هستند، اما کارایی بالا و اشتیاق بالای آنها باعث شده است که در بسیاری از مشاغل و فعالیت های دیگر وارد شوند. آنها پس از اینکه به عنوان K-9 پلیس و ارتش بکار گرفته شدند، بسیار مورد توجه قرار گرفتند. آنها با چنان تمایزی خدمت کرده اند که بنای یادبود سگهای نظامی در فایتویل، کارولینای شمالی، دارای یک مجسمۀ برنزی از بلژین  مالینویز در اندازۀ واقعی است.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها

قیمت نژاد ها برگرفته از پرورش دهندگان معتبر ایران

پرورش دهندگان محترمی که قصد همکاری دارند لطفا با شماره 02191015951 تماس حاصل نمایند