کالی (Collie)

کالی

Collie

خصوصیت های اخلاقی:

فداکار، مغرور، بخشنده

قد: 61 تا 66 سانتی متر (نر)، 56 تا 61 سانتی متر (ماده)

وزن: 27 تا 66 کیلوگرم (نر)، 23 تا 29 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 12 تا 14 سال

گروه: گله

عکس نژاد سگ Collie

کالی شکوهمند، به لطف صد سال حضور به عنوان یک ستارۀ فرهنگ پاپ، در میان شناخته شده ترین و محبوب ترین نژادهای سگ در جهان قرار دارد. کالی با پوشش "مجعد" کامل، گونۀ آشناتری است، اما کالی با پوشش "صاف" براق نیز وجود دارد.

دوست داری یک توله کالی داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

ویدیو معرفی کامل نژاد کالی

توضیحات

کالی، سگ گلۀ بزرگ، اما سبک وزنی است که ارتفاع آن از 56 تا 66 سانتیمتر است. پوشش کالی باعث شده است که کالی یکی از چشمگیرترین پوشش های دنیای سگها را داشته باشد. جذابیت های پوشش صاف تر، پنهان تر است اما کمتر رضایت بخش نیست. رنگ های پوشش در هر دو گونه، سیاه و سفید، سه رنگ، آبی مرل، یا سفید است. علاقه مندان کالی، به سر گوه ای شکل ظریف نژاد خود كه گوش های متحرك و چشم های بادامی آن، ظاهر متنوعی ایجاد می کند، افتخار می كنند. کالی ها به کودکان علاقه زیادی دارند و خانوادۀ فوق العاده ای از حیوانات خانگی می سازند. این سگهای سریع و ورزشکار با همراهی و تمرینات منظم به توانایی کامل خود دست پیدا می کنند. با آموزشهای ملایم، آنها با خوشحالی و سرعت یاد می گیرند. وفاداری، ذکاوت و شخصیت عالی، مشخصات اصلی کالی را تشکیل می دهد.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

تغذیه مناسب اولین کاری است که صاحب کالی می تواند برای سگ خود انجام دهد تا پوست و پوشش سالم و سلامت عمومی او را تضمین کند. کالی ها، با غذای سگ با کیفیت خوب که پایۀ آن گوشتی است و غلات کمتری به عنوان مواد تشکیل دهنده دارد، عملکرد خوبی نشان می دهند. بسیاری از متخصصان این نژاد عقیده دارند که نباید مواد تشکیل دهندۀ غذای کالی شامل مواد غذایی ذرت یا سویا باشد. کالی خطر نفخ دارد، بنابراین، بر خلاف یک بار تغذیه در روز، دو بار/ یا چندبار تغذیه در روز توصیه می شود و نشان داده شده است که مقداری گوشت اضافه شده به غذا، این خطر را کاهش می دهد.

کالی های دارای پوشش صاف، اگرچه دچار درهم رفتگی موهایشان نمی شوند اما به رسیدگی منظم احتیاج دارند، زیرا پوشش آنها دولایه است و زیرپوشش آنها در دوران ریزش مو نیاز به برس کشیدن دارد. کالیهای دارای پوشش مجعد، برای جلوگیری از درهم رفتگی موها، به ویژه در بعضی مناطق خاص مانند پشت گوش و زانو، و جدا کردن موهای شل شدۀ زیرپوشش، نیاز به رسیدگی دارد. برس کشیدن هفتگی تا سطح پوست، این مشکل را برطرف می کند و پوست را سالم نگه می دارد. اگر ماده ها عقیم باشند، سالی یک بار، یک ریزش بزرگ دارند. سگهای مادۀ معمولی باشند، حدود سه ماه پس از چرخه گرما، ریزش مو دارند و نرها، در اطراف روزهای تولد خود ریزش مو دارند، بنابراین در آن زمان ها کمی نظافت اضافی لازم است.

در حالی که در بین سگها و خانواده های مختلف، تنوع وجود دارد، به طور کلی کالی ها بسیار فعال هستند و به ورزش منظم نیاز دارند. آنها به ورزشهای هوازی و امکان دویدن و بازی کردن نیاز دارند. آموزش واکشی به آنها (رفتن و آوردن اشیاء) می تواند ورزش خوبی برای آنها باشد و داشتن حیاط حصاركشی شده نیز برای دویدن و پیاده روی روزانه به شما كمك می كند. آنها نباید مدت طولانی به حیاط خانه برگردانده شوند ، زیرا پارگی با خستگی همراه است. کالی سگ های مردمی هستند و می خواهند قبل از هر چیز در کنار صاحبان آنها باشند. در حالت ایده آل ، وقتی که زمان رفتن فرا می رسد ، یک کولای آماده کار خواهد بود و وقتی زمان لرزیدن قادر به خنک شدن است.

در حالی که کالی ها بسیار با هوش هستند و آموزش آنها آسان است، کلاس های دوران توله سگی برای اجتماعی شدن و آموزشهای عمومی توصیه می شود، اما نباید به آنها ختم شود. کالی، عاشق آموزش و یادگیری است و هر دو مورد، یک همراهی و رابطه بهتر با صاحب سگ و خانواده ایجاد می کنند. کالی با روش های مثبت آموزش، پیشرفت می کند. آنها در اطاعت پذیری، چابکی و گله داری و حتی شکار سرآمد هستند و صاحبان آنها هر بار چیز سرگرم کننده ای برای انجام آن با سگ خود، کشف خواهند کرد!

بنیاد بهداشت کالی برای شناسایی و حل مشکلات بهداشتی این نژاد بودجه های تحقیقاتی زیادی سرمایه گذاری کرده است و وب سایت آن، اطلاعات خوبی در مورد مسائل بهداشتی این نژاد ارائه می دهد. حداقل الزامات برای توله سگهای بین 6 تا 8 هفته این است که باید توسط چشم پزشک دامپزشکی دارای مجوز از نظر وجود ناهنجاری چشمی که یک بیماری چشمی ارثی در میان کالی ها است، بررسی شوند. بعضی از کالی ها ممکن است به بعضی از داروها حساسیت داشته باشند که به جهش MDR1 معروف هستند. اطلاعات بیشتر در این مورد را می توانید در وبسایت http://vcpl.vetmed.wsu.edu بیابید. کالی ها معمولاً از 12 تا 14 سال عمر می کنند و معمولا سالم هستند، اما خریداران باید پس از انجام تحقیقات خود در مورد پرورش دهندگان از آنها در مورد ضمانت های سلامتی که می توانند ارائه دهند، سوال کنند.

آزمایشات بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • آزمایش   PRA Optigen DNA
  • MDR1 DNA
عکس سگ نژاد Collie

استاندارد

ظاهر عمومی

کالی سگی سبک وزن، قدرتمند، مسئولیت پذیر و فعال است و هیچ گونه خصوصیات بی استفاده ای ندارد. کالی، به طور طبیعی ساختاری صاف و محکم دارد. قفسه سینۀ عمیق و نسبتاً پهن و قوی، شانه های شیب دار و رانهای کاملا خمیده نشان دهنده سرعت و لطافت است و چهرۀ او نشان از هوش بالایی دارد. کالی تصویری چشمگیر و غرورآفرین از تعادل واقعی ارائه می دهد و هر قسمت، متناسب و هماهنگ با قسمتهای دیگر و کل بدن است. به جز توصیف فنی که برای این استاندارد ضروری است و بدون آن هیچ استانداردی برای راهنمایی پرورش دهندگان و قضات کامل نیست، می توان به سادگی بیان کرد که هیچ بخشی از کالی هرگز با قسمت دیگری نامتناسب نیست. ترسو بودن، شکنندگی، شقاوت، شرارت، کمبود تحرک، ظاهر بی دست و پا و عدم تعادل کلی، شخصیت عمومی کالی را مختل می کند.

سر

خواص سر از اهمیت زیادی برخوردار است. هنگامی که متناسب با اندازه سگ در نظر گرفته شود، سر سبک دیده می شود و هرگز بزرگ به نظر نمی رسد. یک سگ با سر سنگین، فاقد یک ظاهر درخشان، هوشیار و کاملاً سرشار از احساس است که به ظاهر کلی آن کمک زیادی می کند. سر از روبرو و نیمرخ شباهت کلی به یک گوه لاغر کامل دارد که از نظر خطوط بیرونی کاملا صاف و تمیز است و از نظر تناسب، کاملاً متعادل است. در طرفین، به تدریج و بصورت پیوسته از گوش تا انتهای بینی سیاه آن، بدون برجستگی (گونه)، باریک می شود. از نمای نیمرخ، قسمت پشت جمجمه و بالای پوزه در دو صفحه تقریباً موازی و مستقیم، با طول مساوی، قرار دارند و با یک توقف یا شکست بسیار جزئی اما محسوس، تقسیم می شوند. نقطه میانی بین گوشه های داخلی چشم، مرکز توازن طول سر است.

بدن

گردن: گردن کالی، محکم، تمیز، عضلانی و کاملا دارای فریل (برجستگی پوشش در پشت گردن) است. گردن نسبتاً بلند، مستقیم و کمی قوس دار است و ظاهری غرورآفرین و برجسته را به نمایش می گذارد. بدن: بدن محکم، سخت و عضلانی است و در تناسب با ارتفاع آن، کمی بلندتر است. دنده ها در پشت شانه های کاملاً شیب دار، کاملاً گرد شده اند و سینه عمیق است و تا زانو امتداد دارد. پشت محکم و هم سطح است و توسط لگن و رانهای قدرتمند پشتیبانی می شود، کفل شیب دار است و انتهای آن کاملاً گرد است. کمر قدرتمند و کمی قوس دار است. سگهای چاق، یا سگهایی که از نظر گوشتی ضعیف هستند یا با بیماری پوستی روبرو هستند یا فاقد زیرپوشش هستند، کاملا از شرایط مورد قبول خارج بوده و این موارد باید به عنوان نقص محسوب شوند.

پاهای جلو

پاهای جلویی، مستقیم و عضلانی هستند و با توجه به اندازه سگ، استخوان بندی قابل توجهی دارند. ظاهر بی دست و پا، نامطلوب است. اندازۀ بیش از حد باریک و یا پهن، جریمه می شود. بازوها نسبتاً گوشتی هستند و پسترنها (قسمت پایین ساق پا) انعطاف پذیر اما بدون ضعف هستند.

پوشش

پوشش متناسب و دارای بافت مناسب از نکات برجستۀ گونۀ راف کالی است. پوشش، به جز در سر و پاها پر پشت است. پوشش خارجی دارای موهای صاف (مستقیم) است و هنگام لمس خشن است. یک پوشش بیرونی نرم و باز یا یک پوشش بیرونی فرفری، صرف نظر از مقدار، جریمه می شود. با این حال، زیرپوشش نرم، خز مانند و نزدیک بهم است به طوری که هنگام کنار زدن مو، دیدن پوست دشوار است. پوشش، روی یال و فریل (حاشیۀ برجستۀ روی گردن) بسیار پر پشت است. صورت یا ماسک، دارای پوشش صاف هستند. بازوها جلو، دارای پوشش صاف و تا پشت پسترن ها به خوبی پوشش داده شده اند. پاهای عقب، زیر مفاصل ران، دارای پوشش صاف هستند. هرگونه پوشش پر-مانند در زیر مفاصل ران، برداشته می شوند. موهای دم بسیار زیاد و در لگن، بلند و برس-مانند است. بافت، کمیت و میزانی که پوشش، "متناسب با سگ" است، از نکات مهم است.

نیم تنه عقبی

پاهای عقبی، گوشت کمتری دارند و در ناحیه ران، عضلانی هستند، بسیار قوی هستند و لگن و مفصل زانوی آنها، کاملا خم می شوند. یک سگ با ران گاوی یا با مفصل زانوی مستقیم، جریمه می شود. کف پاها، نسبتاً کوچک و تقریباً بیضی شکل هستند. کف پاها به خوبی پر شده و محکم است و انگشتان پا به خوبی قوس دار و به هم نزدیک هستند. وقتی كولی در حركت نیست، قضاوت در مورد پاها و ساق ها با حالت ایستادن سگ انجام می شود، به طوری كه باید هم پاهای جلو و هم پاهای عقب به خوبی از هم فاصله داشته باشند و کف پاها به سمت جلو امتداد یافته باشند. "خود نمایی" بیش از حد مطلوب نیست.

تاریخچه

عشق عمیق و پایدار ملکه ویکتوریا به اسکاتلند تأثیر دائمی بر تاریخچۀ کالی گذاشت. کالی سگ مورد علاقۀ ویکتوریا بود و در طول اقامت طولانی مدت خود در قلعه بالمورال در ارتفاعات اسکاتلند، نژاد سگ گلۀ محلی خود را در میان درباریان و رعایای خود در نیمه دوم قرن 19 محبوب کرد. اشتیاق او به کالی، صعود این نژاد را از یک سگ فروتن چوپان به یک سگ سوپراستار در سراسر جهان، آغاز کرد.

گفته می شود که اجداد کالی تقریباً 2000 سال قبل از رسیدن ویکتوریا به اسکاتلند، توسط رومی ها در قرن اول و هنگام تسخیر انگلیس، به اسکاتلند آورده شده بودند. طی چندین قرن، سگهای گله رومی با سگهای محلی ترکیب شد. در طی این تاریخ نانوشته طولانی، می توان حدس زد که یک سگ گلۀ شجاع که تحت عنوان کالی شناخته می شد، مورد توجه قرار گرفته است. (یک نظریۀ رایج معتقد است که نام کالی از نام یک نژاد خاص از گوسفندان صورت سیاه به نام "کالیس" گرفته شده است).

کالی در حدود سال 1800 به صورت کتبی ثبت می شود و زمانی که ویکتوریا، کالی را در اواخر قرن "کشف" کرد، ویژگی های اکنون شناخته شدۀ این نژاد، مشخص شده بود. در کتاب "آمریکا، قرن بیستم"، نویسنده و پرورش دهنده سگ، آلبرت پایسون ترهون، این نژاد را برای نسلهای مختلف خوانندگان جوان و مشتاق که او را در ماجراهای "سانی بنک" دنبال می کردند، محبوب کرد. در سال 1940، اریک نایت، نویسنده بریتانیایی، با رمان خود به نام "لاسی کام-هوم"، یکی از نمونه های عالی فرهنگ پاپ در همه زمان ها را معرفی کرد. با اقتباس از کتاب های نایت، فیلم های اسپین آف و یک نمایش تلویزیونی طولانی مدت تحت عنوان "لاسی"، کالی را به عنوان یک سگ ایده آل برای خیالپردازیهای هر کودکی تبدیل ساخت.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها

قیمت نژاد ها برگرفته از پرورش دهندگان معتبر ایران

پرورش دهندگان محترمی که قصد همکاری دارند لطفا با شماره 02191015951 تماس حاصل نمایند