کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل سگی اسباب‌بازی‌نژاد با چشمان درشت و خوش‌نگاه است که ملایمت یک سگ همدم را با نشاط و ورزشکاری یک اسپانیل شکاری ترکیب می‌کند؛ مهربان، سازگار و دوستانه.
زیبایی کامل، وقار سلطنتی و خلق‌وخوی آرام کاوالیر او را از اشراف دنیای سگ‌ها کرده است. این اسپانیل کوچک بیش از ۳۳ سانتی‌متر قد ندارد و با چهره‌اش دل می‌برد؛ حالت شیرین و نرم نگاهی که از چشمان درشت و گردش می‌تابد نشان نژاد است. ویژگی دیگر، موی ابریشمی و پررنگ در چهار طرح متفاوت است.
کاوالیرها اشرافی‌اند، اما با کمال میل برای بازی در حیاط یا دنبال‌کردن سنجاب از اسبشان پایین می‌آیند. با بچه‌ها و سگ‌های دیگر خوب کنار می‌آیند و هم با صاحبان فعال و هم خانه‌نشین سازگارند؛ بسته به سبک زندگی صاحب، ورزشکار پرنشاط یا تنبل کاناپه می‌شوند.
کاوالیر باید غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) بخورد. بعضی کاوالیرها مستعد اضافه‌وزن‌اند، پس کالری و وزن را کنترل کنید. تشویقی‌ها را در حد اعتدال بدهید؛ در آموزش مفیدند اما زیادشان چاقی می‌آورد. باقی‌مانده غذای انسان را کم بدهید و از استخوان پخته و غذاهای پرچرب پرهیز کنید. اگر درباره وزن یا رژیم نگرانی دارید با دامپزشک مشورت کنید.
موی درخشان و ابریشمی کاوالیر جز برس‌کشیدن منظم و حمام گاه‌به‌گاه چیز زیادی نمی‌خواهد. برس‌کشیدن نه‌تنها مو را براق و بدون گره نگه می‌دارد، بلکه ماساژی است که سگ از آن لذت می‌برد. این زمان فرصتی برای بررسی بدن و یافتن برآمدگی یا مشکل تازه است. گوش‌ها را هفتگی برای عفونت بررسی کنید و ناخن‌ها را دست‌کم ماهی یک بار کوتاه کنید، چون ناخن بلند باعث درد و مشکلات ساختاری می‌شود.
کاوالیر برای همدمی پرورش یافته، اما نسل سگ‌های شکاری است و به ورزش متوسط و فعالیت بیرون علاقه دارد. با پیاده‌روی با صاحبش خوشحال است و در بسیاری از ورزش‌های سگی خوب عمل می‌کند، اما تمام روز روی مبل هم راضی است. چون غریزه ردیابی و شکار را حفظ کرده، نباید بدون بند رها شود؛ اگر رد جالبی یا جانوری ببیند ممکن است صدا زدنت را نشنود. حیاط محصور توصیه می‌شود.
کاوالیر نژادی شیرین، ملایم و مهربان و مشتاق خوشحال‌کردن صاحب است. با غریبه‌ها و حیوانات دیگر دوستانه است و با بچه‌ها خوب کنار می‌آید. باهوش و آموزش‌پذیر است و در اطاعت، رالی و چابکی عالی عمل می‌کند و به‌خاطر طبع شیرینش سگ درمانی فوق‌العاده‌ای هم می‌شود. مثل همه نژادها، اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس توله‌سگ به او آداب خوب و راحتی با افراد و موقعیت‌های مختلف می‌آموزد.
کاوالیرها به چند مشکل سلامت مستعدند: بیماری‌های چشمی (از جمله مشکلات شبکیه و آب‌مروارید)، در رفتن کشکک زانو، دیسپلازی لگن، عفونت گوش میانی، بیماری دریچه میترال قلب و بیماری عصبی سیرنگومیلیا. می‌توان آن‌ها را برای این بیماری‌ها غربال کرد و بیشتر کاوالیرها راحت به پیری می‌رسند. با پرورش‌دهنده درباره مشکلات احتمالی صحبت کنید؛ پرورش‌دهنده مسئول همه سگ‌های مولد را آزمایش سلامت می‌کند.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
اسپانیل اسباب‌بازی فعال، برازنده و متعادل با حرکتی شاد و آزاد؛ بی‌باک و ورزشکار اما ملایم و مهربان. خلق‌وخوی شاد و ظرافت سلطنتی در این نژاد از همه مهم‌تر است.
سر متناسب با بدن، نه بزرگ و نه کوچک. حالت چهره شیرین و نرم است؛ چشمان درشت، گرد و دور از هم به رنگ قهوه‌ای بسیار تیره با لبه‌های تیره.
گردن نسبتاً بلند و بدون غبغب، کمی قوس‌دار و نشسته روی شانه‌های شیب‌دار. خط پشت صاف، بدن کوتاه با دنده‌های خوش‌قوس و سینه‌ای نسبتاً عمیق.
شانه‌ها خوب خوابیده، پاهای جلو راست و زیر بدن با آرنج‌های نزدیک بدن. پنجه‌ها جمع و کف پا نرم است و چنگک ممکن است برداشته شود.
طول متوسط، ابریشمی و بدون فرفری (کمی موج مجاز). پرهای بلند روی گوش‌ها، سینه، پاها و دم و پرهای پنجه از ویژگی‌های نژاد است. کوتاه‌کردن یا اصلاح مصنوعی مو ممنوع است.
ساختار لگن پهن و عضلانی متوسط، زانوها خوب خمیده و مچ‌ها پایین. پاهای عقب از پشت موازی‌اند.
اسپانیل‌های اسباب‌بازی دست‌کم از دوران رنسانس نزد اشراف اروپا محبوب بودند. دو پادشاه بریتانیا در قرن هفدهم، چارلز اول و پسرش چارلز دوم، به نوعی اسپانیل مشکی و برنزه علاقه ویژه داشتند و نام آن به افتخار چارلز دوم گذاشته شد. در قرن نوزدهم خانواده مارلبورو در کاخ بلنهایم نوع قرمز و سفید را پرورش دادند. در عصر ویکتوریا، با آمیزش با نژادهای آسیایی مثل پاگ و جین ژاپنی، نژادی با جمجمه گنبدی و صورت تخت‌تر پدید آمد و نوع قدیمی تقریباً منقرض شد. در دهه ۱۹۲۰ آمریکایی ثروتمندی به نام روزول الدریج برای پرورش اسپانیل‌های «نوع قدیمی» جایزه نقدی گذاشت و پرورش‌دهندگان نوع کهن را احیا کردند و آن را کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل نامیدند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
