پمبروک ولش کورگی سگ گله‌بان کوچک، قوی و پرانرژی است که مهربان و همراه خوبی برای خانواده است، بدون اینکه بیش از حد وابسته باشد. این نژاد یکی از محبوب‌ترین نژادهای گله‌بان دنیاست.
برای انتخاب نژاد مناسب با پاپی یاب در ارتباط باشید.
پمبروک نری خوش‌ساخت با قد ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر و وزن ۱۲ تا ۱۴ کیلوگرم، سگی بزرگ در بدنی کوچک است. پاهای کوتاه اما نیرومند، ران‌های عضلانی و سینه عمیق او را برای کار سخت آماده می‌کند. بدن بلند و کوتاه‌قد او به طرز شگفت‌آوری چابک و سریع است. رنگ مو می‌تواند قرمز، سیبلی، حنایی یا سیاه و برنزه باشد، با یا بدون خال‌های سفید.
پمبروک سگی باهوش و حساس است که از بازی با خانواده لذت می‌برد و به‌خوبی آموزش می‌بیند. چون برای هدایت گاو پرورش یافته، بی‌باک و مستقل است و نگهبانی هوشیار با حواس تیز و پارس بلند است. خانواده‌هایی که بتوانند نیاز او به فعالیت و همراهی را برآورده کنند، وفادارترین و مهربان‌ترین حیوان خانگی را خواهند داشت.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، مناسب است و باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) هماهنگ باشد. برخی از این سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را کنترل کنید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پمبروک پوشش دوگانه ضخیم و مقاوم در برابر آب دارد: زیرپوشی نرم و روپوشی زبر. او هر روز مقداری مو می‌ریزد و در اواخر بهار و اوایل تابستان بیشتر. شانه و برس مخصوص هر روز بخش زیادی از موهای ریخته را جمع می‌کند. در فصل ریزش، حمام موهای مرده را شل می‌کند؛ پیش از برس‌کشیدن باید سگ کاملاً خشک باشد. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید و از تمیزی و سلامت گوش‌ها مطمئن شوید.
این سگ کوچک و ورزشکار برای گله‌بانی پرورش یافته و وقتی کاری برای انجام دارد، خوشحال‌تر است. ورزش متوسط روزانه برای سلامت جسم و ذهن او کافی است. پیاده‌روی طولانی یا دویدن آرام مناسب است، اما پاهای کوتاه او اجازه همراهی با دوچرخه را نمی‌دهد. از گرما و سرمای شدید دوری کنید و بعد از ورزش آب خنک بدهید. بسیاری از پمبروک‌ها در چابکی، گله‌بانی، اطاعت و ردیابی عالی‌اند.
اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس توله‌ها توصیه می‌شود. آشنا کردن آرام توله با آدم‌ها و محیط‌های گوناگون از ۷ هفتگی تا ۴ ماهگی به بزرگسالی خوش‌رفتار کمک می‌کند. پمبروک گاهی خودرأی است، اما باهوش و مشتاق است و با آموزش مثبت و پاداش‌محور بهترین نتیجه را می‌دهد.
پمبروک معمولاً نژادی سالم است و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های خود را از نظر مشکلاتی مانند دیسپلازی آرنج و ران، بیماری‌های چشم، مشکلات قلبی، میلوپاتی دژنراتیو و بیماری ون‌ویلبراند (اختلال خونریزی) آزمایش می‌کنند.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
سگی کم‌ارتفاع، قوی، محکم و فعال که در فضایی کوچک احساس توان و استقامت می‌دهد. نه آن‌قدر سنگین‌استخوان که زمخت باشد و نه آن‌قدر سبک که نحیف. نگاه جسور اما مهربان و حالت چهره باهوش و علاقه‌مند است.
سر شبیه روباه است. جمجمه نسبتاً پهن و صاف بین گوش‌ها، با استاپ ملایم. پوزه کمی باریک‌شونده و ظریف است و نه فرورفته است و نه قوس‌دار.
گردن نسبتاً بلند و کمی خمیده. خط پشت محکم و صاف. قفسه سینه کمی تخم‌مرغی، عمیق و نسبتاً بلند و کمر کوتاه است. کوتاهی بیش از حد حرکت آزاد را مختل می‌کند.
دم تا حد ممکن کوتاه است. گاهی توله‌ای با دم طبیعی کوتاه به دنیا می‌آید که پذیرفته می‌شود. دم تا حدود پنج سانتی‌متر مجاز است.
پاها کوتاه با استخوان‌بندی کافی و آرنج‌ها موازی بدن و غیربرجسته. مچ‌ها محکم و تقریباً صاف و تیغه شانه بلند و خوابیده به عقب است.
طول متوسط با زیرپوش کوتاه، ضخیم و مقاوم در برابر هوا و روپوش زبرتر و بلندتر. یال اطراف گردن و سینه کمی پرپشت‌تر است. موی خیلی بلند و پرزدار عیب بسیار جدی محسوب می‌شود.
در قرون وسطا پادشاهان اروپا شکوه خود را با ثروت و دارایی‌هایشان نشان می‌دادند و فرش و پارچه از مهم‌ترین نمادهای آن بود. بهترین بافندگان در فلاندر، شمال بلژیک امروزی، زندگی می‌کردند. در سال ۱۱۰۷ هنری اول، پادشاه بریتانیا، گروهی از این استادکاران را به جنوب غربی ولز دعوت کرد. آنها سگ‌های گله‌بان کوتاه‌پای خود را نیز همراه آوردند که پایه نژاد امروزی پمبروک ولش کورگی شد. پمبروک از اواخر دهه ۱۸۰۰ نژادی جدا از کاردیگان کورگی است؛ گوش‌های پمبروک نوک‌تیز و ایستاده و دم کاردیگان بلندتر است. معروف‌ترین دوستدار این نژاد ملکه الیزابت دوم بود که نخستین پمبروکش را در سال ۱۹۳۳ گرفت.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
