شیکوکو کن سگی پرتحمل، تیزحس، پرانرژی و بسیار هوشیار است. شکارچی مشتاقی است که نسبت به صاحبش مطیع و نرمخوست و از نژادهای بومی کوهستانی ژاپن بهشمار میرود.
شیکوکو کن اصلی یا «کوچیکن» در رشتهکوههای استان کوچی در جزیره شیکوکو ژاپن زندگی میکرد و شکارچیان ماتاگی او را برای ردیابی شکار، بهویژه گراز وحشی، ارج مینهادند. سگی با اندازه متوسط، عضلانی، خوشترکیب و استخواندار است با گوشهای ایستاده و دم داسی یا حلقهای.
پوشش بیرونی نسبتاً زبر و صاف و زیرپوش نرم و انبوه است و موی دم بلند. رنگها قرمز، مشکی و برنزه یا کنجدی (مخلوط موهای مشکی، قرمز و سفید) است. این سگ ورزشکار و پرانرژی برای خانوادههای فعال مناسب است.
غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بالغ یا سالمند)، چه تجاری و چه خانگی با نظارت دامپزشک، مناسب است. مراقب اضافهوزن باشید، تشویقی را زیاد ندهید، درباره غذاهای مجاز و غیرمجاز برای سگها آگاه باشید و آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
علاوه بر آراستن هفتگی، حمام گاهبهگاه او را تمیز و شاداب نگه میدارد. آراستن میتواند فرصت خوبی برای نزدیکی شما و سگ باشد. ناخنهای قوی و سریعالرشد را مرتب با ناخنگیر یا سوهان برقی کوتاه کنید تا بلند، ترکخورده یا شکسته نشوند. گوشها را برای جلوگیری از تجمع جرم و عفونت منظم بررسی کنید و دندانها را مرتب مسواک بزنید.
برای ورزش میتوان در حیاط (ترجیحاً محصور) بازی کرد یا چند بار در روز قدم زد. فعالیتهای درون خانه مانند قایمباشک، دنبالکردن توپ غلتان و یادگیری ترفند هم مناسب است. شنا، کوهپیمایی و آوردن توپ یا فریزبی نیز انرژی او را تخلیه میکند. در آپارتمان، حتی پیادهروی کوتاه در راهرو در هوای بد کمک میکند. تمرین چابکی، فرمانبرداری و رالی هم راه خوبی است.
شیکوکو کن سگی باهوش و شکاری است. اجتماعیکردن زودهنگام، آموزش فرمانهای پایه و روشهای تشویقی را از تولهگی شروع کنید. غریزه شکار قوی دارد؛ پس بیرون از محوطه امن باید با قلاده باشد. با پیگیری، صبر و پاداشدادن به رفتار خوب بهترین نتیجه را میگیرید.
اکثر شیکوکو کنها سگهای سالمی هستند و با همکاری پرورشدهنده مسئول میتوان درباره مسائل سلامت ویژه نژاد آگاه شد. پرورشدهندگان خوب از آزمایش ژنتیکی سگهای مولد استفاده میکنند تا احتمال بیماری در تولهها کم شود. معاینههای دورهای دامپزشکی و واکسیناسیون را فراموش نکنید.
شیکوکو کن به سگهای متوسطاندام دوران باستان ژاپن بازمیگردد. او بهعنوان سگ شکاری، عمدتاً برای شکار گراز در مناطق کوهستانی استان کوچی پرورش یافت و گاهی «کوچیکن» هم نامیده میشود. این نژاد سه گونه داشت به نامهای آوا، هونگاوا و هاتا که از نام مناطق پرورش گرفته شدهاند. در میان آنها، هونگاوا بهدلیل دسترسی دشوار منطقه، بیشترین خلوص را حفظ کرد. این سگها سختجان و بهقدر کافی چابکاند تا در مناطق کوهستانی بدوند و پوشش کنجدی ویژگی بارزشان است. نژاد نام منطقه را گرفت و در سال ۱۹۳۷ بهعنوان یادمان طبیعی ژاپن ثبت شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.