تریر بدون مو آمریکایی

American Hairless Terrier

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های تریر (Terrier)

خصوصیت های اخلاقی:

باهوش، کنجکاو، بازیگوش، پرانرژی، محافظ

قد: 30 تا 41 سانتی متر

وزن: 5 تا 13 کیلوگرم

طول عمر: 14 تا 16 سال

گروه: سگ‌های تریر (Terrier)

تریر بدون مو آمریکایی سگی اهل لوئیزیانا، باهوش، کنجکاو و بازیگوش است که در دو نوع بدون مو و مودار دیده می‌شود. برای افراد آلرژیک انتخاب خوبی است و جسارت یک تریر واقعی را دارد.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

این سگ کوچک تا متوسط حدود ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر قد دارد و در دو نوع بدون مو و مودار به دنیا می‌آید. نوع بدون مو پوستی صاف و گرم دارد و ممکن است فقط ابرو و سبیل داشته باشد؛ نوع مودار پوشش کوتاه و براق دارد. سر پهن و گوه‌ای‌شکل، گوش‌های ایستاده و چشم‌های گرد و کنجکاو از ویژگی‌های هر دو نوع است و راه رفتنش پر از انرژی و اعتمادبه‌نفس تریری است.

نوع بدون مو تقریباً کم‌حساسیت‌ترین انتخاب میان سگ‌هاست، اما برهنگی چالش‌هایی هم دارد: پوست در برابر آفتاب‌سوختگی آسیب‌پذیر است و هوای سرد به مراقبت ویژه نیاز دارد. این نژاد نسبت به اعضای خانواده محافظ است و نگهبان هوشیاری محسوب می‌شود، پس برای خانواده‌های فعال و افراد دچار حساسیت مناسب است.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

غذای باکیفیت و متناسب با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) مناسب است، چه آماده باشد و چه خانگی با نظارت دامپزشک. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.

نیازهای آراستن در هر دو نوع بسیار کم است. در نوع بدون مو بیشتر باید گوش‌ها را تمیز نگه داشت و سگ را از آفتاب‌سوختگی محافظت کرد. نوع مودار هم تقریباً بی‌دردسر است و ریزش چندانی ندارد؛ هفته‌ای یک بار برس نرم و گاهی حمام کافی است. ناخن‌ها را هم مرتب کوتاه کنید.

نیاز این نژاد به تحرک متوسط است. چند بار بیرون رفتن در روز و بازی کوتاه روزانه در حیاط محصور یا پیاده‌روی معمولی معمولاً کافی است. او فعالیت را دوست دارد، ولی کنار صاحبش روی مبل هم راضی است. با آدم‌ها و سگ‌های دیگر دوست و بازیگوش است و در مسابقات اطاعت، رالی و چابکی هم عملکرد خوبی دارد.

اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس‌های توله مهم است. آشنا کردن آرام توله با آدم‌ها، مکان‌ها و موقعیت‌های مختلف از حدود ۷ هفتگی تا ۴ ماهگی او را به سگی سازگار و باادب تبدیل می‌کند. این نژاد بسیار باهوش و مشتاق خوشحال کردن صاحبش است، بنابراین آموزش معمولاً آسان و لذت‌بخش است.

پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر بیماری‌هایی مانند این موارد بررسی می‌کنند:

دیسپلازی مفصل ران
مشکلات قلبی
در رفتن کشکک زانو
بیماری لگ-کالو-پرتس، مشکلی در مفصل ران که با جراحی قابل اصلاح است

مشکلات پوستی در این نژاد بسیار نادر است. مثل همه نژادها، گوش‌ها را مرتب بررسی و تمیز کنید تا موم و آلودگی جمع نشود و دندان‌ها را هم به‌طور منظم مسواک بزنید.

ظاهر کلی

تریری کوچک تا متوسط، عضلانی و فعال که نیاکانش برای شکار موش پرورش یافتند. نوع بدون مو برای شکار مناسب نیست ولی غریزه شکار را حفظ کرده است. نژادی پرانرژی، هوشیار، کنجکاو و باهوش است.

سر

حالت چهره هوشیار و باهوش است. از جلو و پهلو سر به شکل گوه‌ای کند و متناسب با بدن دیده می‌شود. چشم‌ها گرد و گویا هستند و رنگشان از قهوه‌ای تیره تا کهربایی و فندقی با رنگ بدن هماهنگ است.

بدن

بدن کمی بلندتر از ارتفاع است. کمر نسبتاً کوتاه، کمی قوسی و عضلانی است. دنده‌ها خوب گرد شده‌اند و پشتی پهن و قوی می‌سازند. سینه عمیق است و تا آرنج یا کمی پایین‌تر می‌رسد.

دست‌ها

کتف‌ها خوب به عقب خوابیده و آرنج‌ها نزدیک بدن‌اند. دست‌ها از هر زاویه صاف، قوی و استخوان‌دار هستند. پنجه‌ها کمی بیضی و جمع و جورند و دو انگشت وسط کمی بلندترند.

پاها

عضلات پشت بدن قوی است و ران بالایی و پایینی تقریباً هم‌طول‌اند. زاویه‌بندی پاهای عقب با جلو متعادل است و مچ‌ها کوتاه، قوی و عمود بر زمین هستند.

گالری تاریخچه تریر بدون مو آمریکایی (American Hairless Terrier)

تریر بدون مو آمریکایی تنها نژاد بدون موی بومی ایالات متحده است و به‌طور طبیعی از نژاد رت تریر جدا شده است. رت تریرها از اوایل دهه ۱۸۰۰ در انگلستان برای شکار موش‌هایی پرورش یافتند که بیماری و خسارت غذایی به بار می‌آوردند. بعدها معدنچیان بریتانیایی آن‌ها را به آمریکا بردند.

در سال ۱۹۷۲ در شهر تروت لوئیزیانا توله‌ای بدون مو در یک لانه از والدین مودار به دنیا آمد. زوجی به نام ادوین و ویلی اسکات او را نگه داشتند و با ثبت دقیق نسب‌ها برنامه پرورشی ساختند و نخستین باشگاه این نژاد را بنیان گذاشتند. باشگاه مادر این نژاد در ۲۰۰۹ تأسیس شد و نژاد در سال ۲۰۱۶ به‌طور کامل به رسمیت شناخته شد.