چاینیز شارپی

Chinese Shar Pei

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

خصوصیت های اخلاقی:

مستقل، وفادار، آرام، باهوش، محافظ

قد: 46 تا 51 سانتی متر

وزن: 20 تا 27 کیلوگرم

طول عمر: 8 تا 12 سال

گروه: سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

شارپی چینی نژادی کهن، جذاب و البته چالش‌برانگیز است که به خانواده‌اش وفادار و نسبت به غریبه‌ها کنار‌ه‌گیر است. ویژگی‌های ظاهری منحصربه‌فردش او را همدم و نگهبانی بی‌همتا کرده است.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

شارپی چینی سگی جمع‌وجور و متوسط‌اندازه با ترکیبی عجیب از ویژگی‌های ظاهری است: پوزه پهن «اسب آبی‌مانند»، زبان آبی‌سیاه، چشم‌های کوچک و فرورفته با حالتی اخمو، گوش‌های ریز مثلثی، چین‌های فراوان پوست شل روی سر، گردن و شانه‌ها و دم باریک بالاگذاشته، همه زیر پوششی زبر و سمباده‌مانند. (ترجمه تحت‌اللفظی شارپی «پوست شنی» است.)

شارپی نگهبانی نیرومند، باوقار و مستقل است که به هوش و وفاداری شهرت دارد. به غریبه‌ها و سگ‌های دیگر بدگمان است. آرام است، اما در برابر تهدیدی که حس کند با سرسختی و قدرت می‌ایستد. آموزش و اجتماعی‌سازی زودهنگام ضروری است؛ شارپی بالغ مسلط و بدون آموزش مشکلی جدی در انتظار شماست.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

غذای باکیفیت متناسب با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) همه مواد مغذی لازم را دارد. تشویقی‌ها در آموزش کمک‌اند اما زیادی‌شان چاقی می‌آورد. بقایای غذای انسانی را کم بدهید و از استخوان پخته و غذای چرب بپرهیزید. اگر درباره وزن یا رژیم سگ نگرانید، با دامپزشک مشورت کنید.

شارپی چینی آراستن بسیار کمی می‌خواهد. حمام تقریباً ماهی یک بار کافی است. ناخن‌ها هفته‌ای یک بار و ترجیحاً با سنباده برقی کوتاه شود. گوش‌ها هفتگی تمیز شود اما در استفاده از محصولات زیاده‌روی نکنید و سگ را از کوچکی به تمیز کردن گوش عادت دهید. از گوش‌پاک‌کن و آب اکسیژنه استفاده نکنید؛ بهترین راه این است که با محلول مخصوص تمیزکننده گوش، آلودگی را از مجرا بیرون شناور کنید. انواع محلول‌های خوب در بازار و نزد دامپزشک هست.

نیاز ورزشی شارپی از سگی به سگ دیگر فرق دارد و نژاد بسیار سازگاری است. با صاحبی پرتحرک و پیاده‌روی روزانه خوب کنار می‌آید و در آپارتمان با چند پیاده‌روی کوتاه هم می‌تواند زندگی کند. شرکت در اطاعت، ردیابی، چابکی، رالی و فعالیت‌هایی که سگ و صاحب هر دو از آن لذت می‌برند، ذهن و بدنش را ورزیده می‌کند.

یک متخصص نژاد می‌گوید: «آموزش پایه اطاعت را زود شروع کنید و نگذارید سگ رئیس شود!» شارپی باهوش و مشتاق است، اما گاهی لجباز و کمی بیش از حد باهوش است و راه‌های جدیدی برای انجام کارها پیدا می‌کند که شاید خوشایند شما نباشد. اگر با محبت و ثبات آموزشش دهید، لذت‌بخش است. اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس آموزش توله توصیه می‌شود تا سگی سازگار و مؤدب شود.

شارپی چینی نگرانی‌های سلامتی خاص و غیرمعمولی دارد. یکی از مهم‌ترین مشکلات چشم است: اختلالاتی مانند چرخش پلک به داخل، گلوکوم، دیسپلازی شبکیه و سندرم SARDS در این نژاد شناخته‌شده است. مشکلات دیگری هم ممکن است پیش آید:

اختلالات تنفسی و قلبی‌عروقی
مشکلات اسکلتی‌عضلانی و ایمنی
بیماری‌های پوستی و گوارشی
برخی سرطان‌ها

وب‌سایت باشگاه ملی شارپی چینی آمریکا اطلاعات تفصیلی سلامت نژاد را برای صاحبان فراهم کرده است.

ظاهر کلی

سگی هوشیار و جمع‌وجور با اندازه متوسط، مربع‌شکل در نیمرخ. موی کوتاه و زبر، پوست شل روی سر و بدن، گوش‌های کوچک، پوزه اسب‌آبی‌مانند و دم بالاگذاشته ظاهری یگانه به آن می‌دهد. چین‌ها در توله‌ها فراوان است و در بالغ ممکن است به سر، گردن و شانه محدود شود.

سر

سر بزرگ و مغرور است و چین‌های پرپشت روی پیشانی تا کناره صورت ادامه دارد. چشم‌ها تیره، کوچک، بادامی و فرورفته با حالتی اخمو است. گوش‌ها بسیار کوچک، ضخیم و مثلثی است و چسبیده به سر و رو به چشم‌ها قرار دارد.

بدن

گردن متوسط با چین‌های شل پوست و غبغب فراوان است. خط پشت پشت شانه کمی فرو می‌رود و بالای کمر کوتاه و پهن بالا می‌آید. سینه پهن و عمیق است. دم بسیار بالاگذاشته، ضخیم در ته و نوک‌تیز است و روی پشت یا یک طرف حلقه می‌شود.

جلوی بدن

شانه‌ها عضلانی و شیب‌دار هستند. دست‌ها از جلو صاف و با فاصله متوسط است و آرنج‌ها به بدن چسبیده‌اند. استخوان‌بندی محکم ولی نه سنگین است. پنجه‌ها متوسط، جمع و محکم و نه باز است.

مو

موی بسیار زبر یکی از ویژگی‌های متمایز نژاد است. کاملاً صاف و بلند از بدن بلند می‌شود و طولش از کوتاه «موی اسبی» تا «موی برسی» حداکثر ۲/۵ سانتی‌متر است. موی نرم، موج‌دار یا کوتاه‌شده عیب بزرگ است و شارپی در حالت طبیعی نمایش داده می‌شود.

عقب بدن

عقب‌تنه عضلانی، قوی و با زاویه متوسط است. هاک‌ها کوتاه، عمودی و از پشت موازی هم‌اند. ناخن اضافی عقب باید برداشته شود و پنجه‌ها مثل جلو است.

گالری تاریخچه چاینیز شارپی (Chinese Shar Pei)

چین در بخش بزرگی از تاریخ دراز خود جامعه‌ای بسته بود و فرهنگی یگانه ساخت که در نژادهای سگ چینی هم دیده می‌شود. شارپی بومی استان‌های جنوبی چین است و قدمتش به بیش از ۲۰۰۰ سال و دوران سلسله هان می‌رسد. گمان می‌رود سگ روستاییان بوده و مثل همه سگ‌های روستایی انتظار می‌رفت همه‌کاره باشد؛ کشاورزان چینی از این سگ‌های سرسخت و باهوش برای شکار، گله‌داری و محافظت از دام در برابر درندگان و دزدان استفاده می‌کردند. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در ۱۹۴۹، رژیم کمونیست نگهداری سگ را نپسندید و بخش بزرگی از سگ‌های اصیل را کشت، اما چند نمونه خوب شارپی در هنگ‌کنگ و تایوان حفظ شد. در ۱۹۷۳ پرورش‌دهنده‌ای از هنگ‌کنگ به نام ماتگو لا از دوستداران سگ آمریکایی برای نجات نژاد از انقراض کمک خواست و استقبال گرم آنها بقای نژاد را تضمین کرد. انجمن کنل آمریکا شارپی چینی را در ۱۹۹۲ پذیرفت.