فرنچ بولداگ

French Bulldog

0.0 | 0 نظر

گروه سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

خصوصیت های اخلاقی:

بازیگوش، باهوش، سازگار، هوشیار، مهربان

قد: 28 تا 33 سانتی متر

وزن: 13 کیلوگرم

طول عمر: 10 تا 12 سال

گروه: سگ‌های غیرورزشی (Non-Sporting)

بولداگ فرانسوی با گوش‌های بزرگ خفاشی و خلق‌وخوی آرام، از محبوب‌ترین نژادهای کوچک جهان به‌ویژه میان شهرنشینان است؛ سگی بازیگوش، هوشیار، سازگار و مقاومت‌ناپذیر.

زندگی خانوادگی

محبت و وابستگی به خانواده

میزان محبت نژاد به اعضای خانواده و افراد آشنا. امتیاز بالاتر یعنی مهربان‌تر و وابسته‌تر.
سازگاری با کودکان

میزان صبر و تحمل نژاد در برابر رفتار کودکان. نظارت بزرگسالان همیشه لازم است.
سازگاری با سگ‌های دیگر

میزان دوستی نژاد با سگ‌های دیگر؛ امتیاز بالاتر یعنی راحت‌تر با سگ‌های دیگر کنار می‌آید.

نیازهای جسمی و نگهداری

میزان ریزش مو

مقدار موی ریخته‌شده؛ امتیاز بالاتر یعنی ریزش بیشتر و نیاز به برس‌کشی و نظافت بیشتر.
نیاز به آراستن و نگهداری از مو

دفعات حمام، برس‌کشی و کوتاه کردن مو؛ امتیاز بالاتر یعنی نیاز به آراستن مکرر.
آب‌ریزش دهان

میزان ریزش بزاق؛ امتیاز بالاتر یعنی آب دهان بیشتر.

رفتار اجتماعی

برخورد با غریبه‌ها

میزان استقبال نژاد از افراد ناآشنا؛ امتیاز بالاتر یعنی با غریبه‌ها راحت‌تر است.
بازیگوشی

میزان علاقه به بازی، حتی در بزرگسالی.
حس نگهبانی و محافظت

تمایل نژاد به هشدار دادن درباره حضور غریبه‌ها و محافظت از خانه.
سازگاری با تغییر

میزان سازگاری نژاد با تغییر شرایط زندگی، سروصدا، آب‌وهوا و برنامه روزانه.

شخصیت و آموزش

قابلیت آموزش

آمادگی نژاد برای یادگیری دستورات و همکاری با صاحبش.
سطح انرژی

میزان انرژی و نیاز به تحرک؛ امتیاز بالاتر یعنی فعال‌تر.
میزان پارس

دفعات صداکردن و پارس؛ امتیاز بالاتر یعنی پرسروصداتر.
نیاز به تحریک ذهنی

میزان نیاز به بازی‌های فکری و فعالیت ذهنی تا از حوصله‌سررفتگی جلوگیری شود.

بولداگ فرانسوی شبیه بولداگ کوچک‌شده است، با این تفاوت که گوش‌های بزرگ و ایستاده «خفاشی» نشان ویژه نژاد است. سر بزرگ و مربعی با چین‌های ضخیم بالای بینی بسیار کوتاه دارد. بدن زیر پوشش صاف و براقش جمع‌وجور و عضلانی است. این سگ باهوش و دوست‌داشتنی شیفتگانی بسیار دارد.

فرنچی‌ها سگ‌های کم‌حرفی‌اند و زیاد پارس نمی‌کنند، اما هوشیاری‌شان آن‌ها را نگهبان‌های خوبی می‌کند. به‌راحتی با زندگی مجردی، زوج‌ها یا خانواده‌ها سازگار می‌شوند و به ورزش بیرونی زیادی نیاز ندارند. با سایر حیوانات خوب کنار می‌آیند و از دوستی با آدم‌های جدید لذت می‌برند. جای تعجب نیست که شهرنشینان از پاریس تا هر جای دیگر عاشق این همدم بامزه باشند.

پاپی یاب رو دنبال کن: گروه واتس اپ پاپی یاب گروه تلگرام پاپی یاب تماس با 09028288666

غذای باکیفیت متناسب با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) همه مواد مغذی لازم را دارد. فرنچی‌ها مستعد چاقی‌اند که می‌تواند ساختار بدن را آسیب بزند و خطر برخی مشکلات نژاد را بالا ببرد، پس کنترل کالری و وزن حیاتی است. خوراکی تشویقی را کم بدهید، غذای سفره را کم و بدون استخوان پخته و غذای پرچرب بدهید و در صورت نگرانی درباره وزن با دامپزشک مشورت کنید.

پوشش کوتاه فرنچی ریزش کمی دارد. برس‌کشی هفتگی با برس مو متوسط، دستکش لاستیکی یا دستکش سگ‌های تازی موهای ریخته را برمی‌دارد و او را زیبا نگه می‌دارد. برس‌کشی رشد موی جدید را تقویت و چربی پوست را در پوشش پخش می‌کند. چین‌های صورت باید تمیز و خشک بماند. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید، چون ناخن بلند باعث درد می‌شود.

یک پیاده‌روی کوتاه یا بازی بیرونی روزانه با صاحب برای حفظ تناسب اندام بولداگ فرانسوی کافی است. فرنچی‌ها از ورزش‌های سگی مثل اطاعت، چابکی و رالی لذت می‌برند. اما چون پوزه‌کوتاه‌اند و مشکل تنفسی دارند، هرگز نباید در هوای گرم یا مرطوب خود را خسته کنند.

اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس توله‌ها توصیه می‌شود. آشنا کردن توله با افراد، مکان‌ها و موقعیت‌های مختلف به رشد یک سگ بالغ متعادل کمک می‌کند. فرنچی‌ها شخصیت بزرگی دارند و برای همدم متمدن شدن به آموزش قابل توجهی نیاز دارند. می‌توانند لجباز باشند اما در اصل مشتاق جلب رضایت‌اند و آموزش‌پذیرند. انگیزه مناسب (مثل غذا) و تبدیل کار به بازی همکاری آن‌ها را تضمین می‌کند.

به‌دلیل ساختار جلوسنگین، فرنچی‌ها شنا بلد نیستند و هرگز نباید بدون نظارت نزدیک وان، استخر یا آب رها شوند. مثل همه نژادهای پوزه‌کوتاه مستعد مشکلات تنفسی‌اند و در هوای گرم یا مرطوب مشکل دارند و نسبت به بیهوشی هم حساس‌ترند. گاهی بیماری‌های چشمی مانند چشم گیلاسی، آب‌مروارید جوانی یا ورود پلک به داخل دارند و آلرژی‌های پوستی و اختلالات خودایمنی پوست نیز دیده می‌شود. پرورش‌دهنده مسئول سگ‌های اصلی را آزمایش می‌کند.

ظاهر کلی

سگی فعال، باهوش و عضلانی با استخوان‌بندی سنگین، پوشش صاف، بدن جمع‌وجود و اندازه کوچک تا متوسط. حالت چهره هوشیار، کنجکاو و علاقه‌مند. همه اعضا متناسب و بدون اغراق هستند.

سر

سر بزرگ و مربعی. چشم‌ها تیره، دور از هم، پایین در جمجمه، گرد و متوسط، نه فرورفته و نه برآمده. گوش‌ها خفاشی، پهن در پایه، کشیده با نوک گرد، بالا و ایستاده با سوراخ رو به جلو. پوست گوش نازک و نرم است و گوش غیرخفاشی عیب نابودکننده است.

گردن، خط پشت و بدن

گردن ضخیم و قوس‌دار با پوست شل در گلو. پشت کمانی با کمی افتادگی پشت شانه‌ها، قوی و کوتاه. بدن کوتاه و گرد، سینه پهن، عمیق و پر، شکم جمع. دم مستقیم یا پیچ‌خورده (نه فنری)، کوتاه و آویزان است.

اندام جلو

دست‌ها کوتاه، ضخیم، مستقیم و عضلانی و با فاصله زیاد. پنجه‌ها متوسط، جمع‌وجود و محکم، انگشتان جدا با بند برجسته و ناخن کوتاه و کلفت است.

اندام عقب

پاهای عقب قوی و عضلانی و بلندتر از جلو که کمر را بالاتر از شانه‌ها می‌برد. مچ پایین‌افتاده و پنجه‌های عقب کمی بلندتر از پنجه‌های جلو است.

پوشش مو

پوشش نسبتاً ریز، براق، کوتاه و صاف. پوست نرم و شل، به‌ویژه روی سر و شانه‌ها که چین ایجاد می‌کند.

گالری تاریخچه فرنچ بولداگ (French Bulldog)

در اواسط قرن نوزدهم، بولداگ‌های کوچک در برخی شهرهای انگلیس مثل ناتینگهام، مرکز بافت توری، محبوب شدند و نوعی نماد برای توری‌بافان بودند. در اوج انقلاب صنعتی که صنایع خانگی مانند توری‌بافی در خطر بود، بسیاری از آن‌ها به شمال فرانسه مهاجرت کردند و بولداگ‌های کوچک خود را نیز بردند.

این سگ‌ها در روستاهای فرانسه محبوب شدند و در طی چند دهه احتمالاً با تریرها و پاگ‌ها آمیخته شدند و گوش‌های خفاشی معروفشان شکل گرفت. نام فرانسوی «بولدوگ فرانسه» به آن‌ها داده شد. پاریس این نژاد را کشف کرد و شهرت فرنچی به‌عنوان سگ شهری برتر آغاز شد؛ او با زندگی کافه‌ای پاریس پیوند خورد و ادگار دگا و تولوز-لوترک او را در نقاشی‌ها آوردند. در اواخر قرن نوزدهم به اروپا و آمریکا رسید، اما در انگلستان پذیرفتنش دشوار بود چون بولداگ نماد ملی بود. طرفداران آمریکایی اوایل ۱۹۰۰ اصرار کردند گوش خفاشی نوع درست است نه گوش گل‌رزی.