سینگاپورا یکی از کوچک‌ترین گربه‌های اهلی جهان است با چشمان و گوش‌های درشت و پوششی به رنگ سپیا. کنجکاو، بازیگوش و مردم‌دوست است و در آپارتمان و خانه به‌خوبی سازگار می‌شود.
سینگاپورا گربه‌ای کوچک با وزن ۲ تا ۴ کیلوگرم است. سه ویژگی بارزش اندازه‌ی کوچک، چشم و گوش‌های بزرگ نسبت به بدن و پوشش گرم و سپیا رنگ است که او را مانند عکسی قدیمی نشان می‌دهد. با وجود کوچکی، بدنی ستبر و عضلانی دارد. خطوط تیره‌ی دور چشم و روی صورت، حالت آرایش‌کرده به او می‌دهد.
او کنجکاو، شیطان و فعال است و تا بزرگسالی بازیگوش می‌ماند، اما دوستی مهربان نیز هست که در بیماری کنار شما می‌ماند. مردم‌دوست است و هم‌نشینی انسان یا حیوان دیگر را می‌پسندد. با کودکان، گربه‌ها و سگ‌های دوستدار گربه خوب کنار می‌آید و برای خانواده‌ها مناسب است.
اگرچه کوچک است، فعال است و به غذای باکیفیت و متعادل نیاز دارد. به‌دلیل جثه‌ی کوچک، مقدار غذا را با دقت و با راهنمایی دامپزشک تنظیم کنید تا چاق نشود. آب تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش کوتاه و صاف سینگاپورا با یک شانه‌ی سریع هفتگی مرتب می‌ماند و مالیدن با پارچه‌ی چرمی به آن درخشش می‌دهد. حمام به‌ندرت لازم است. دندان‌ها را مسواک بزنید و ناخن‌ها را هر دو هفته کوتاه کنید. گوشه‌ی چشم‌ها را با پارچه‌ی نرم و مرطوب پاک کنید و گوش‌ها را هفتگی وارسی کنید. جعبه‌ی خاک را بسیار تمیز نگه دارید و او را داخل خانه نگه دارید.
نیاز به تحرک متوسط است. سینگاپورا دوست دارد توپ‌های کوچک را در راهرو دنبال کند، روی چیزهای بلند برود و بازی آوردن کند. یک درخت گربه و اسباب‌بازی‌های متنوع انرژی او را تخلیه می‌کند. چون تنهایی را دوست ندارد، بازی تعاملی با شما یا همنشین دیگر مهم است.
او باهوش است و آموزش حقه‌ها و بازی آوردن را دوست دارد. تشویق و بازی بهترین روش است. از آنجا که بسیار کنجکاو است و به هر چیز جالب سرک می‌کشد، خانه را ایمن کنید. بهتر است در خانه‌ای زندگی کند که معمولاً همراه و همنشین داشته باشد.
سینگاپورا عموماً سالم است. یک مشکل ارثی که ممکن است در این نژاد دیده شود، کمبود پیروات کیناز (PK) است که با بیماری کلیه‌ی پلی‌کیستیک متفاوت است.
سینگاپورا در دهه‌ی ۱۹۷۰ از گربه‌هایی که در سنگاپور یافت شدند توسط هال و تامی مدو پرورش یافت. گربه‌هایی چون تیکل، پوسه، تس، جورج و گلدیس، به همراه چیکو که بعداً از پناهگاهی در سنگاپور گرفته شد، بنیان این نژاد بودند. گربه‌های قهوه‌ای و دارای پوشش خالدار در جنوب‌شرق آسیا رایج‌اند و احتمالاً با سیامی و برمه‌ای ارتباط دارند. یک مطالعه‌ی دی‌ان‌ای در سال ۲۰۰۸ تفاوت ژنتیکی اندکی میان سینگاپورا و برمه‌ای نشان داد. انجمن CFA در سال ۱۹۸۸ این نژاد را شناخت و در سال ۱۹۹۰ هیئت ترویج گردشگری سنگاپور آن را نماد گردشگری کشور کرد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
