بورمیز اروپایی گربه‌ای متوسط، عضلانی و مردم‌دوست با موی کوتاه و ابریشمی است. صورتی گوه‌ای و چشمانی بادامی دارد و باهوش، کنجکاو و بسیار اجتماعی است.
بورمیز اروپایی گربه‌ای متوسط با وزنی حدود ۴ تا ۶ کیلوگرم است. بدنش از بورمیز آمریکایی ظریف‌تر و متعادل‌تر است، اما از ظاهرش سنگین‌تر است و با عبارت «آجری پیچیده در ابریشم» توصیف می‌شود. سرش کمی گرد با گونه‌های پهن و پوزه‌ای کوتاه و گوه‌ای است و چشمانش زرد تا کهربایی و کمی مایل است. موی کوتاه و ساتن‌مانندش در ده رنگ از جمله قهوه‌ای، آبی، شکلاتی، لیلک، قرمز، کرم و لاک‌پشتی دیده می‌شود.
این گربه انرژی و صمیمیت بورمیز را دارد، با صدایی نرم و شیرین حرف می‌زند و دوست دارد در همه کارهای شما شریک باشد. برای خانواده‌های فعال، افراد دارای کودک و سگ‌های گربه‌دوست مناسب است، اما تنها ماندن طولانی را تحمل نمی‌کند و بهتر است هم‌نشینی داشته باشد.
این نژاد به غذای متعادل و باکیفیت نیاز دارد. چون بدنی عضلانی و سنگین‌تر از ظاهر دارد، مراقب مقدار غذا باشید تا اضافه وزن پیدا نکند. غذای مناسب سن و میزان فعالیت‌اش انتخاب کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد. با توجه به احتمال دیابت و مشکلات لثه، معاینه‌های دوره‌ای و مشورت با دامپزشک درباره رژیم غذایی توصیه می‌شود.
موی کوتاه و نرم بورمیز اروپایی نگهداری آسانی دارد. هفته‌ای یک بار شانه یا برس زدن موهای مرده را برمی‌دارد و چربی پوست را پخش می‌کند. به ندرت به حمام نیاز دارد. دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید و گوشه چشم‌ها را با پارچه‌ای نرم و مرطوب پاک کنید. گوش‌ها را هر هفته بررسی کنید و از گوش‌پاک‌کن پنبه‌ای استفاده نکنید. جعبه خاک را بسیار تمیز نگه دارید، چون گربه‌ها نسبت به نظافت حساس‌اند.
نیاز به تحرک متوسط است. بورمیز اروپایی تا بزرگسالی بازیگوش می‌ماند و بازی روزانه و تحریک ذهنی برایش لازم است. اسباب‌بازی‌های تعاملی، دنبال کردن توپ و بازی آوردن را دوست دارد. درخت گربه و جای مناسب برای بالا رفتن برایش مفید است. او پس از بازی هم دوست دارد در آغوش شما آرام بگیرد. بهتر است گربه را داخل خانه نگه دارید.
بورمیز اروپایی بسیار باهوش است و به‌دلیل علاقه به خوشحال کردن صاحبش به‌راحتی آموزش می‌بیند. می‌تواند نشستن، غلتیدن، دست تکان دادن و آوردن اسباب‌بازی را یاد بگیرد و با صبر حتی راه رفتن با قلاده را هم می‌آموزد. اجتماعی‌سازی زودهنگام باعث می‌شود سفر با ماشین و رفتن نزد دامپزشک برایش استرس کمتری داشته باشد. او با تشویق و بازی بهترین نتیجه را می‌دهد.
بورمیز اروپایی عموماً سالم است و ۱۰ تا ۱۷ سال عمر می‌کند، اما ممکن است به التهاب لثه مبتلا شود و نسبت به بیهوشی حساس باشد. بیماری‌هایی که در این نژاد گزارش شده است:
معاینه منظم دامپزشکی و انتخاب پرورش‌دهنده مسئول اهمیت زیادی دارد.
پیشینه بورمیز به سیامی و «گربه مسی» برمه (میانمار) می‌رسد که احتمالاً گربه معبد و کاخ بوده است. مادر نژاد امروزی گربه‌ای قهوه‌ای کوچک به نام وونگ مائو بود که متعلق به دکتر جوزف تامپسون بود. تامپسون او را با سیامی سیل‌پوینت به نام تای مائو جفت کرد و با همکاری پرورش‌دهندگان و یک ژنتیک‌دان نتایج را در مقاله‌ای درباره ژنتیک گربه منتشر کرد. در اروپا مسیر پرورش متفاوت بود و به‌دلیل کمبود گربه، از سیامی ردپوینت و بریتیش شورت‌هیر هم استفاده شد که رنگ‌های قرمز، کرم و لاک‌پشتی را به نژاد افزود. این گربه‌ها بعدها بورمیز خارجی یا بورمیز اروپایی نامیده شدند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
