دزرت لینکس گربه‌ای آمیخته با ظاهر یوزپلنگ‌مانند و کوتاه‌دم است که با وجود نام وحشی‌اش کاملاً اهلی، اجتماعی و بازیگوش است و مثل سگ دنبال صاحبش می‌رود. همراهی وفادار برای خانواده‌ها.
دزرت لینکس گربه‌ای آمیخته و متوسط تا درشت است که برای شباهت به گربه‌وحشی بابکت پرورش یافته. وزنش حدود ۳٫۵ تا ۷ کیلوگرم است و خز کوتاه و متراکمش معمولاً خالدار، تیک‌دار یا ابری است و در رنگ‌هایی مثل قهوه‌ای شکلاتی، نقره‌ای، مشکی و آبی دیده می‌شود.
با وجود نام پرابهتش، کاملاً اهلی است و گاهی بیشتر شبیه سگ رفتار می‌کند: وفادار، اجتماعی و بازیگوش است و در خانه دنبال شما راه می‌افتد. برای خانواده‌هایی مناسب است که همراهی پرانرژی و دوست‌داشتنی می‌خواهند.
غذای کامل و باکیفیت متناسب با سن، اندازه و فعالیت این گربه نسبتاً درشت مناسب است. مقدار وعده‌ها را کنترل کنید تا اضافه‌وزن پیدا نکند و آب تازه همیشه در دسترس باشد. جیره دقیق را با دامپزشک تنظیم کنید.
برس‌کشیدن یک یا دو بار در هفته برای سلامت خز و جلوگیری از گره‌خوردگی کافی است. این زمان را فرصتی برای نزدیکی با گربه بدانید. تیرک خراشنده فراهم کنید، گوش‌ها را مرتب بررسی کنید و با دامپزشک درباره مسواک‌زدن دندان‌ها مشورت کنید. در هوای گرم سایه و آب تازه فراهم باشد.
نیاز به تحرک متوسط تا زیاد است. بازی روزانه، درخت گربه و اسباب‌بازی‌های تعاملی به او کمک می‌کند انرژی‌اش را تخلیه کند و کسل نشود.
دزرت لینکس باهوش است و آموزش را آسان می‌گیرد. چون به صاحبش علاقه دارد و دوست دارد کنارش باشد، با تشویق و بازی به‌خوبی حقه‌ها و رفتارهای مناسب را یاد می‌گیرد.
دزرت لینکس عموماً سالم است و ۱۲ تا ۱۵ سال عمر می‌کند. مشکل سلامتی ویژه نژادی برایش گزارش نشده، اما ویزیت‌های منظم دامپزشکی را فراموش نکنید.
به نشانه‌های درد یا ناراحتی مثل تغییر در اشتها، رفتار یا دستشویی توجه کنید و در صورت مشاهده به دامپزشک مراجعه کنید.
طبق بیشتر روایت‌ها، ریشه دزرت لینکس به بابکت برمی‌گردد. پرورش‌دهندگان می‌خواستند گربه‌ای با ظاهر وحشی و جذاب بابکت اما با خلق‌وخوی اهلی بسازند، پس چند نژاد دیگر را با هم آمیختند. منابع نام نژادهایی مانند لینکس آمریکایی، مین کون و پیکسی‌باب را آورده‌اند و حتی احتمال دخالت خود بابکت را مطرح می‌کنند. این گربه از سوی انجمن بین‌المللی پرورش‌دهندگان گربه پیشرو (IPCBA) برای ثبت رسمی شناخته شده است. امروزه ممکن است آن را در پناهگاه‌ها یا نزد پرورش‌دهندگان پیدا کنید.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
