اگزوتیک نسخه مو کوتاه گربه پرشین است؛ با صورت گرد و شیرین، بدنی کوتاه و ورزیده و موی پرپشت و نرم. آرام، مهربان و علاقهمند به بغل است و نگهداری آسانتری از پرشین دارد.
اگزوتیک گربهای متوسط است که وزنش معمولاً ۳ تا ۵ کیلوگرم و گاهی تا ۷ کیلوگرم میرسد. سری گرد و بزرگ، چشمان گرد درشت، بینی کوتاه، گونههای پر و گوشهای کوچک گرد دارد. بدنش کوتاه، ضخیم و ورزیده است که به آن «کابی» میگویند. موی پرپشت، نرم و دارای زیرپشم ضخیم است و از رنگها و طرحهای بیشماری برخوردار است. به او «پرشین آدم تنبل» هم میگویند.
مثل پرشین شیرین، آرام و مهربان است، اما کنجکاوتر و فعالتر است و با خانوادههای فعال هم هماهنگ میشود. گربهای اهل بغل است که با کودکان مهربان و سگهای گربهدوست کنار میآید. برای زندگی در خانه مناسب است و نیازهایش ساده است: غذای منظم، کمی بازی و محبت فراوان.
اگزوتیک به غذای باکیفیت و متعادل نیاز دارد. چون فعالیت متوسط تا کم دارد و بدنی سنگین است، مقدار غذا را کنترل کنید تا چاق نشود. ظرف غذای کمعمقتر با توجه به صورت مسطح خوردن را برایش آسانتر میکند. آب تازه همیشه در دسترس باشد و برای انتخاب غذا و برنامه تغذیه با دامپزشک مشورت کنید.
اگزوتیک هم زحمت کمتری از پرشین دارد، اما به مراقبت منظم نیاز دارد. موی او را هفتهای دو بار شانه کنید تا موهای مرده جدا شود و براق بماند. حمام ماهانه ایده خوبی است و بعد از آن باید موی گربه را کامل خشک کنید. چون اشکریزی در این نژاد رایج است، گوشه چشمها را هر روز پاک کنید تا لکه زیر چشم ایجاد نشود. دندانها را مسواک بزنید. بهتر است این گربه داخل خانه نگهداری شود.
نیاز به تحرک کم تا متوسط است. اگزوتیک بازی را دوست دارد، بهویژه در جوانی، اما با آرامش و بغل هم راضی است. با یک موش کاتنیپ یا اسباببازی پردار میتوانید چند دقیقه بازی در روز برایش فراهم کنید. او در نبود شما هم میتواند خودش را سرگرم کند. در هوای گرم او را زیاد فعال نکنید و محیط را خنک نگه دارید.
اگزوتیک با روش تشویقی بهخوبی آموزش میبیند و از پرشین کمتوقعتر است. او آرام و مطیع است و با صبر و پاداش میتوان عادتهای خوب مثل استفاده از جعبه خاک و ستون خراش را به او آموخت. چون صدایش کم است و ماجراجو نیست، نیازی به آموزش پیچیده ندارد. برخورد ملایم و ثابت بهترین نتیجه را میدهد.
اگزوتیکها ممکن است مشکلات سلامتی داشته باشند که بیشتر به ساختار صورت مربوط است. عمر معمول آنها ۱۲ تا ۱۵ سال است. مشکلات رایج:
انتخاب پرورشدهنده مسئول و معاینه منظم دامپزشکی اهمیت دارد. گربههایی با ظاهر سنتی و صورت کمتر مسطح معمولاً راحتتر نفس میکشند.
اگزوتیک را میتوان پرشینی با موی متفاوت دانست. پرورش آن در دهه ۱۹۵۰ با جفتگیری پرشینها با آمریکن شورتهیر و بعدها نژادهایی مثل بورمیز و روسی بلو آغاز شد و سپس دوباره با پرشینها آمیزش داده شد. هدف اولیه این بود که رنگ نقرهای و چشمهای سبز پرشین به آمریکن شورتهیر وارد شود. ابتدا این ترکیب بحثبرانگیز بود، اما پرورشدهندگان پرشین به آن علاقهمند شدند. انجمن طرفداران گربه (CFA) این نژاد را در سال ۱۹۶۷ و انجمن بینالمللی گربه (TICA) در سال ۱۹۷۹ به رسمیت شناخت. امروز اگزوتیکها فقط با پرشین و هیمالینها آمیزش داده میشوند.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.