توسا سگی صبور، آرام، جسور و باشجاعت با ظاهری باوقار و بنیه قوی است. قدیم برای جنگ پرورش می‌یافت، اما امروزه بیشتر نگهبان خانه و همدم خانواده است و حالتی آرام اما هوشیار دارد.
توسا در کنار خانواده‌اش آرام و مهربان است، اما ممکن است با غریبه‌ها کناره‌گیر باشد. او طبیعتاً مراقب سگ‌های دیگر است و ممکن است با سگ‌هایی که مزاحم می‌داند تهاجمی رفتار کند. رفتار صریحاً تهاجمی نسبت به انسان در این نژاد معمول نیست. مویش کوتاه و ضخیم و رنگ آن فاون، قرمز، زردآلویی، سیاه یا ببری است و ممکن است لکه‌های سفید روی سینه و پاها داشته باشد.
توسا دیر بالغ می‌شود و برخی سگ‌ها تا حدود چهارسالگی به اوج نمی‌رسند. او بزرگ‌ترین نژاد سگ ژاپنی است و با نام‌های توسا کن، توسا توکن، توسا اینو، سگ جنگی ژاپنی و ماستیف ژاپنی هم شناخته می‌شود. به صاحبی باتجربه، با فضای کافی و آماده اجتماعی‌سازی دقیق نیاز دارد.
غذای باکیفیت و متناسب با سن، چه تجاری و چه خانگی با نظارت دامپزشک، برای او مناسب است. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر داشته باشید و خوراکی تشویقی را زیاد ندهید. آب تازه و تمیز همیشه در دسترس باشد و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.
موی کوتاه و ضخیم توسا نیاز کمی به آراستن دارد و برس‌کشیدن گاه‌به‌گاه کافی است. علاوه بر آن، گاهی حمام کردن او را تمیز نگه می‌دارد. ناخن‌های قوی و پررشد را مرتب کوتاه کنید، گوش‌ها را برای جلوگیری از جرم و عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید.
توسا طبیعتاً نژادی آرام است، اما حتی نژادهای کم‌انرژی هم برای حفظ وزن سالم و تحریک ذهنی به ورزش نیاز دارند. دویدن در حیاط (ترجیحاً محصور) یا پیاده‌روی گزینه‌های خوبی است. بازی‌های داخل خانه مثل دنبال توپ و یادگیری ترفند هم مفید است. کوهنوردی و آوردن توپ نیز راه‌های خوبی برای مصرف انرژی‌اند. ورزش‌های سگی مثل چابکی، اطاعت و رالی هم گزینه مناسبی‌اند.
توسا به‌دلیل میل ذاتی به خوشحال‌کردن صاحبش، با روش‌های تشویقی بهترین نتیجه را می‌دهد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و آموزش ثابت‌قدمانه برای او مهم است.
بیشتر توسا‌ها سگ‌هایی سالم‌اند، هرچند ممکن است برخی در زندگی با مشکلات سلامتی روبه‌رو شوند. با مراجعه به یک پرورش‌دهنده مسئول، صاحبان آینده می‌توانند درباره نگرانی‌های ویژه سلامت این نژاد اطلاعات لازم را به دست آورند. معاینه منظم دامپزشکی را فراموش نکنید.
ژاپن از قرن چهاردهم تاریخچه‌ای طولانی در جنگ سگ‌ها دارد. در جزیره شیکوکو، شیکوکو اینو پیش از ورود غربی‌ها در میدان‌های سگ‌جنگی بی‌همتا بود. اندکی پس از ورود فرمانده پری به ژاپن در سال ۱۸۵۴، علاقه‌مندان ژاپنی شروع به تهیه سگ‌های خارجی برای آمیزش با سگ‌های بومی کردند. توسا ترکیبی از شیکوکو کن و نژادهای غربی، به‌ویژه سگ‌های جنگی ماستیف‌گونه بود که تاجران اروپایی آورده بودند.
این سگ بومی ایالت توسا (امروز استان کوچی) در شیکوکو است و به همین نام خوانده می‌شود. برای بهبود نژاد از بولداگ (۱۸۷۲)، ماستیف (۱۸۷۴)، پوینتر آلمانی (۱۸۷۶) و گریت دین (۱۹۲۴) استفاده شد. در ژاپن توسا معادل سگی پهلوانان سومو است و با احترام و تشریفات بسیار با او رفتار می‌شود. در آمریکا نقش سگ همراه و نگهبان خانه را دارد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
