مونسترلندر کوچک سگ شکاری همه‌فن‌حریف و بازیابی طبیعی با غریزه اشاره قوی و عشق به آب است. باهوش، آموزش‌پذیر، دوستانه و وفادار است و در کنار خانواده‌های فعال و طبیعت‌دوست می‌درخشد.
مونسترلندر کوچک باهوش و توانا در یادگیری است، مزاجی کامل و متعادل و منشی استوار دارد. با آدم‌ها هوشیار و دوستانه است و همین او را برای زندگی خانوادگی مناسب می‌کند. غریزه شکار پرشور و پیگیر، توانایی‌های متنوع و اعصاب قوی او را به همراه شکاری بسیار ماهر تبدیل کرده است. در غیر فصل شکار هم می‌توان او را در چابکی، فرمان‌برداری، بازیابی و آزمون‌های شکار به کار گرفت.
این سگ غریزه گله‌ای قوی دارد و در خانواده‌هایی که اهل فعالیت در فضای باز هستند رشد می‌کند. در خانه اغلب کنار پای صاحبش یا روی آن می‌خوابد. نام آلمانی او کلاینر مونسترلندر است.
غذایی انتخاب کنید که نیاز گوارشی او را در مراحل مختلف زندگی تأمین کند. بسیاری از شرکت‌های تولید غذای سگ فرمول‌های ورزشی با پروتئین و چربی لازم برای نژادهای فعال دارند. این نژاد میان‌جثه است و ممکن است ۱۲ تا ۱۴ سال عمر کند. بهترین راه برای تعیین دفعات وعده‌ها در توله‌گی و رژیم مناسب بزرگسالی، مشورت با دامپزشک یا پرورش‌دهنده است. همیشه آب تمیز و تازه در دسترس باشد.
شانه کردن گاه‌به‌گاه کیفیت پوشش را حفظ می‌کند و حمام گاهی او را تمیز نگه می‌دارد. مونسترلندر کوچک فصلی موی می‌ریزد و در اواخر بهار و اوایل پاییز باید بیشتر او را شانه کرد. ناخن‌ها را مرتب با ناخن‌گیر یا سوهان برقی کوتاه کنید، گوش‌ها را مرتب بررسی کنید تا جرم و کثیفی باعث عفونت نشود و دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید.
مونسترلندرهای کوچک همدمان خانوادگی خوبی هستند، اما به ورزش و تحریک مکرر نیاز دارند. این نژاد برای شکار متولد شده و در این کار خوشحال‌ترین است. اگر شکار نمی‌کنید، راه‌های دیگری برای خسته کردن او فراهم کنید، مثل دویدن یا بازی در محوطه حصارکشی‌شده. در فضای باز باید زیر نظر باشد، زیرا غریزه‌اش شکار است و اگر تحریک و ورزش کافی نبیند، سرگردان می‌شود و خودسرانه به شکار می‌رود.
مانند دیگر سگ‌های شکاری همه‌فن‌حریف، دیر بالغ می‌شود و معمولاً تا دو سالگی از نظر ذهنی بالغ نمی‌شود؛ پس آماده باشید که یک سال با سگی قوی و عضلانی با مغز نوجوان روبه‌رو باشید. او برای کمک به شکارچی و هم عضو خانواده پرورش یافته و به وقت و تعامل زیاد با خانواده نیاز دارد و ترجیح می‌دهد در خانه بزرگ شود. معمولاً با کودکان خوب است و رفتار غیرقابل پیش‌بینی آن‌ها را تحمل می‌کند، اما اجتماعی‌سازی و نظارت لازم است و هرگز نباید سگ را تنها با کودک کوچک گذاشت.
مانند همه نژادها ممکن است مشکلات سلامتی کوچکی وجود داشته باشد، اما پرورش‌دهندگان وظیفه‌شناس در آمریکا و اروپا برای حفظ سلامت نژاد تلاش کرده‌اند و اغلب مونسترلندرهای کوچک سالم‌اند. مراقبت منظم دامپزشکی و تغذیه درست حیاتی است. واکسیناسیون‌های سالانه، واکسن هاری، داروی ماهانه پیشگیری از کرم قلب و در بسیاری از مناطق واکسن لایم را نباید نادیده گرفت. با کمک پرورش‌دهنده مسئول می‌توان درباره مشکلات خاص این نژاد آگاه شد.
شکل‌گیری مونسترلندر کوچک به اواسط قرن نوزدهم برمی‌گردد. پس از تغییر قانون شکار در آلمان و افزایش تعداد شکارچیان، پرورش سگ‌های اشاره‌گر جدید آلمانی آغاز شد. گزارش‌ها می‌گویند حدود سال ۱۸۷۰ «واختلهوند»های مو‌بلند (اسپانیل‌های آلمانی) در منطقه مونسترلند شناخته شده بودند. در سال ۱۹۰۶ شاعری به نام هرمان لونز با برادرانش در مزارع اشاره‌گری از این نوع را کشف کردند. در ۱۷ مارس ۱۹۱۲ باشگاه مخصوص این نژاد تأسیس شد و از سال ۱۹۲۱ پرورش‌دهندگان از استانداردی که فریدریش یونگکلاوس نوشته بود پیروی کردند.
این نژاد برای کارهای شکاری متنوع بر پایه غریزه پرورش یافت: شکار طعمه‌های پشمی و پردار، اشاره به شکار، بازیابی و ردیابی شکار زخمی در پوشش انبوه و در آب. همچنین به‌عنوان همدم خانوادگی عالی پرورش یافت.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
