سارلوس ولفهوند سگی قویبنیه است که ساختار بدن، حرکت و موی آن یادآور گرگ است؛ مستقل، پرانرژی و بسیار وفادار به صاحبش و در برابر غریبهها محتاط و کنارهگیر.
سارلوس ولفهوند سگی سرزنده و پرانرژی با شخصیتی مغرور و مستقل است و بیشتر از میل خودش اطاعت میکند. نسبت به صاحبش بسیار وفادار و قابلاعتماد است. ظاهر او، شامل ساختار بدن، حرکت و موی، یادآور گرگ است.
در برابر غریبهها محتاط است و معمولاً دنبال تماس با آنها نیست؛ پرهیز گرگمانند از موقعیتهای ناآشنا از ویژگیهای بارز این نژاد است. او برای خانوادهای مناسب است که شخصیت مستقل و حساس او را درک کند. این سگ دوست دارد کارآگاهی کند و در آن بسیار ماهر است.
اطلاعات خاصی در منبع ذکر نشده است. بهطور کلی یک غذای باکیفیت متناسب با سن، اندازه و سطح فعالیت سگ مناسب است. وزن را زیر نظر بگیرید، از تشویقی بیش از حد بپرهیزید و برای هر تغییر در رژیم با دامپزشک مشورت کنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
اطلاعات خاصی در منبع ذکر نشده است. بهطور کلی سگهایی با موی گرگمانند به برسکشی هفتگی نیاز دارند و در فصلهای ریزش مو بیشتر. حمام فقط در صورت کثیفی لازم است. ناخنها را مرتب کوتاه کنید، گوشها را بررسی کنید و دندانها را مسواک بزنید.
اطلاعات خاصی در منبع ذکر نشده است. بهطور کلی این سگ سرزنده و پرانرژی به تحرک روزانه، پیادهروی و فرصت دویدن در فضای امن و محصور نیاز دارد. فعالیتهای ذهنی مانند جستوجو و ردیابی نیز مناسب شخصیت کارآگاهی او هستند.
اطلاعات خاصی در منبع ذکر نشده است. بهطور کلی چون این سگ مستقل است و بیشتر از میل خودش اطاعت میکند، آموزش باید صبورانه، یکنواخت و بر پایهٔ اعتماد و پاداش باشد. اجتماعیسازی زودهنگام برای کاهش محتاطبودن او در برابر غریبهها و موقعیتهای تازه اهمیت دارد.
اطلاعات دقیقی دربارهٔ بیماریهای این نژاد در منبع موجود نیست. بهطور کلی سگهای درشت و فعال ممکن است مستعد مشکلات مفصلی و نفخ معده باشند، پس تهیهٔ سگ از پرورشدهندهٔ مسئول و معاینههای منظم دامپزشکی توصیه میشود. واکسیناسیون، ضدانگل و معاینههای دورهای به سلامت و عمر طولانی او کمک میکند.
لئندرت سارلوس (۱۸۸۴ تا ۱۹۶۹) عاشق طبیعت و سگها بود. او فکر میکرد سگها بیش از حد انسانی شدهاند و چون به ژرمن شپرد علاقه داشت، میخواست ویژگیهای طبیعی را به این نژاد برگرداند تا سگ کاری بهتری بسازد. در سال ۱۹۳۲ یک ژرمن شپرد نر به نام جرارد را با مادهگرگی به نام فلور جفت کرد. جفتگیری مجدد با پدر، جمعیتی با یکچهارم خون گرگ پدید آورد و پس از دورهای آزمایشی با گزینش سخت، نژاد جدید «گرگسگ اروپایی» شکل گرفت.
نخست این سگها را برای راهنمایی نابینایان مناسب دانستند، اما با افزایش سهم خون گرگ، تواناییهای مفیدی که از جرارد به ارث رسیده بود کمکم از بین رفت و روشن شد که نژاد برای کار یا راهنمایی نابینایان مناسب نیست. میراث سارلوس سگی کاری نیست بلکه سگی نزدیک به طبیعت است. این نژاد در سال ۱۹۷۵ به رسمیت شناخته شد و به افتخار بنیانگذارش سارلوس ولفهوند نام گرفت.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.