راشن توی سگی کوچک، ظریف و سرزنده با پاهای بلند و استخوان‌بندی لطیف است؛ شاد، باهوش و مشتاق خوشحال‌کردن صاحبش، عاشق بغل‌شدن و با غریبه‌ها کمی کناره‌گیر است اما نه ترسو و نه پرخاشگر.
راشن توی نژادی اسباب‌بازی است که تبار آن به اشراف روسیه می‌رسد. او شیطونی خوش‌اخلاق است که دوست دارد بدود و بازی کند؛ بعضی تا جایی که بتوانید همراهی کنید در خانه و حیاط اسباب‌بازی دنبال می‌کنند و بعضی ترجیح می‌دهند تمام روز روی دامنتان لم بدهند. به همراهی انسان نیاز دارند و اگر نادیده گرفته شوند اعلام می‌کنند. موی این سگ دو نوع دارد: نیمه‌بلند و صاف.
نوع مو‌بلند یال روی سینه و حاشیهٔ زیبایی روی گوش‌ها، دم و پاها دارد؛ موی بزرگسالش بعد از یک سالگی و حاشیهٔ کامل بعد از سه سالگی شکل می‌گیرد. نوع مو‌صاف براق و نرم است و کمی تریرمانندتر. هر دو شخصیتی بزرگ‌تر از جثه دارند و برای خانواده‌های مشتاق همراهی نزدیک مناسب‌اند.
راشن توی با غذای باکیفیت، تجاری (با دانه‌های بسیار ریز) یا خانگی با نظارت دامپزشک، خوب است. جیره باید متناسب با سن باشد. چون برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و از تشویقی زیاد بپرهیزید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد و با دامپزشک مشورت کنید.
نوع مو‌بلند به دلایل واضح به آراستن بیشتری نیاز دارد. موی بدن ۱ تا ۳ اینچ (حدود ۲/۵ تا ۷/۵ سانتی‌متر) است و گوش‌ها حاشیهٔ بلند و پشت پاها پرمویی مشخص دارند. هفته‌ای دو تا سه بار برس بزنید و حاشیه‌ها را از کثیفی پاک نگه دارید؛ حمام ماهانه با شامپو و نرم‌کنندهٔ باکیفیت معمولاً کافی است. نوع مو‌صاف موی کوتاه و براق بدون زیرمو دارد و برس نرم هفتگی و حمام گاه‌به‌گاه کافی است؛ پاک‌کردن روزانه با پارچهٔ نرم براقیت می‌دهد.
انرژی این نژاد نسبتاً زیاد است. تحرک منظم لازم دارند اما به‌خاطر جثهٔ کوچک، حیاط یا یک دویدن طولانی معمولاً کافی است. پیاده‌روی با صاحب را دوست دارند و تا وقتی روی دامنتان بیفتند می‌دوند و بازی می‌کنند. چون گردن و نای سگ‌های کوچک ظریف‌تر است، هنگام پیاده‌روی قلاده را به هارنس وصل کنید نه به گردنبند، و در خانه گردنبند یا هارنس به او نبندید تا گیر نکند.
راشن توی‌ها عموماً مطیع و مشتاق خوشحال‌کردن‌اند و آموزش‌پذیری خوبی دارند. با این حال در دل تریرند، می‌توانند لجباز باشند و بخواهند رئیس باشند. حرکات دلقک‌وار و شخصیت دوستانه‌شان آن‌ها را برای چابکی و مسابقات ترفند عالی می‌کند. اجتماعی‌سازی زودهنگام توله بسیار توصیه می‌شود و کلاس‌های مهدکودک توله و آموزش اطاعت مفیدند.
راشن توی نژادی عموماً سالم است اما مانند بسیاری از سگ‌های اسباب‌بازی، مشکل اصلی‌اش دندان‌هاست. اغلب توله‌ها همهٔ دندان‌های شیری را از دست نمی‌دهند و برداشتن جراحی دندان‌های باقی‌مانده تا ۹ ماهگی لازم است. بیماری لثه و جرم‌گیری ممکن است از یک‌سالگی آغاز شود و مسواک‌زدن منظم از آن پیشگیری می‌کند. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌ها را برای آتروفی پیش‌رونده شبکیه و لقی کشکک زانو آزمایش می‌کنند و صاحبان باید مراقب آسیب چشم مانند زخم قرنیه باشند.
تاریخ راشن توی از سگ‌های انگلیسی آغاز می‌شود. در قرن هجدهم، تریر اسباب‌بازی انگلیسی به روسیه آمد و نمونه‌ای مومیایی‌شده از یک تریر کوچک مشکی و برنزه مربوط به سال‌های ۱۷۱۶ تا ۱۷۲۵ در موزهٔ جانورشناسی سن‌پترزبورگ نمایش داده می‌شود که می‌گویند متعلق به پتر کبیر بوده است. این سگ‌ها برای اشراف نوعی «زیورآلات زنده» شدند. در اوایل قرن بیستم تعدادشان زیاد و نماد اعتبار شد و در روسیه به «راشن توی تریر» معروف شدند.
انقلاب ۱۹۱۷ تقریباً این نژاد را نابود کرد، اما پس از مرگ استالین تلاش‌هایی برای احیای آن در شهرهایی مانند مسکو و لنینگراد انجام شد. در سال ۱۹۵۸ توله‌ای ویژه به دنیا آمد که پایهٔ نوع مو‌بلند امروزی شد. در ۱۹۶۶ نخستین استاندارد نوشته شد و در ۲۰۰۶ با ورود به فهرست فدراسیون بین‌المللی سگ‌شناسی، «تریر» از نام حذف و نام «راشن توی» شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
