مودی سگ مزرعه‌ی همه‌کاره، باهوش، هوشیار و چابک مجارستانی است؛ نگهبانی وفادار برای خانه و خانواده که بدون پرخاشگری شجاعانه دام را هدایت می‌کند.
مودی (تلفظ: «مودی») سگ گله‌ی متوسط‌اندازه‌ای از مجارستان است که از قرن نوزدهم وجود دارد. گفته می‌شود از آمیزش پولی، پومی و اشپیتس آلمانی پدید آمده است. امروز نژادی بسیار نادر، فعال، باهوش و حرف‌شنو است و تعدادش در جهان از چند هزار سگ بیشتر نیست؛ بیشترین جمعیت در مجارستان، سپس فنلاند و کمتر در اروپا، آمریکا و کانادا یافت می‌شود.
مودی در چابکی، فرمان‌برداری، فلای‌بال و دیگر ورزش‌های سگی می‌درخشد. او یک نژاد کاری واقعی است که گاو و گوسفند را هدایت می‌کند و در فنلاند و آمریکا به‌عنوان سگ جستجو و نجات هم شهرت یافته است.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، برای مودی مناسب است و باید با سن او (توله، بالغ یا مسن) متناسب باشد. برخی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید. تشویقی‌ها در آموزش مفیدند، اما زیادشان چاقی می‌آورد. غذاهای مجاز و غیرمجاز برای سگ را بشناسید و همیشه آب تمیز در دسترس باشد.
نگهداری از مودی آسان است. حمام گاه‌گاهی، شانه یا برس برای زدودن موی مرده و مراقبت منظم از ناخن‌ها برای این نژاد «بشور و بپوش» کافی است.
مودی بسیار پرانرژی است. در خانه آرام و راحت است، ولی بیرون دویدن را دوست دارد. در فلای‌بال، فرمان‌برداری، گله‌داری و فریزبی عالی عمل می‌کند. بازیگوش و گاهی شیطان است، به‌ویژه در کندن زمین، و توانایی پرش خارق‌العاده‌ای دارد. مودی‌ای که به‌اندازه‌ی کافی ورزش کند، کمتر دنبال دردسر می‌رود.
مودی پر سر و صدا، هوشیار، پرانرژی، باهوش، حرف‌شنو و سازگار است و برای هر کاری مشتاق. این ویژگی‌ها او را بسیار آموزش‌پذیر و مشتاق خوشحال‌کردن صاحبش می‌کند. او همچنین به‌طور معقول نسبت به غریبه‌ها مشکوک است و به همین دلیل نگهبان بسیار خوبی است.
مودی در کل نژادی سالم است و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر مشکلات مختلف آزمایش می‌کنند. انجمن مودی آمریکا آزمایش‌های توصیه‌شده را در سایت CHIC معرفی کرده است. معاینه‌های دوره‌ای دامپزشکی، واکسن‌ها و کنترل انگل را فراموش نکنید.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
مجارها از حدود پایان قرن نهم سگ گله نگه می‌داشتند، اما پرورش شجره‌ای از نیمه‌ی دوم قرن نوزدهم آغاز شد. پیش‌تر سگ‌ها فقط به دو دسته‌ی بزرگ و کوچک تقسیم می‌شدند و تاریخچه‌ی اولیه‌ی مودی تقریباً همان پومی و پولی است. حدود سال ۱۹۳۰ دکتر فنیش مدیر موزه‌ی شهر بالاشاجارمات از نخستین کسانی بود که پرورش جداگانه‌ی این سگ را آغاز کرد و نام «مودی» را بر آن نهاد؛ تا ۱۹۳۶ نژاد رسماً به رسمیت شناخته شد.
جنگ جهانی دوم به نژادهای مجارستانی خسارت سنگینی زد و مودی نیز تقریباً از بین رفت. در دهه‌ی ۱۹۶۰ از سگ‌های باقی‌مانده احیا شد و در ۱۹۶۶ استاندارد تازه‌ای برای ثبت در فدراسیون جهانی (FCI) نوشته شد. با گسترش احیا، تنوع رنگ طبیعی بیشتری آشکار شد و استاندارد سال ۲۰۰۰ بیشتر رنگ‌های اصلی را بازگرداند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
