لنکاشایر هیلر سگی با انرژی متوسط تا بالا، باهوش، هوشیار و دوستانه است. سگ کوچک و محکمی با موی کوتاه و مقاوم در برابر هوا، رنگ مشکی و برنزه یا قهوهای و برنزه، شاد، پرحرف و همیشه آماده پیادهروی.
لنکاشایر هیلر سگی کوچک، قوی و محکم، هوشیار و کارگری پرانرژی است که گاو را هدایت میکند، اما هنگام شکار خرگوش و موش غریزه تریری دارد. این نژاد ویژگی منحصربهفردی به نام «لبخند هیلر» دارد؛ وقتی راضی است لبهایش را عقب میکشد که شبیه لبخند آدم است. در سال ۲۰۰۳ بهدلیل تعداد اندک سگها و خطر چند بیماری ارثی در فهرست نژادهای در خطر کلوپ کنل بریتانیا قرار گرفت.
او با صاحبانش مهربان، همیشه شاد و پرحرف است و اندازه کوچکش از جذابیتهایش است. برای خانوادههای فعال که دوست دارند هر روز با سگشان پیادهروی کنند مناسب است.
غذای باکیفیت متناسب با سن، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، برای لنکاشایر هیلر مناسب است. برخی سگها مستعد چاقیاند، پس کالری و وزن را کنترل کنید و تشویقی را زیاد ندهید. غذاهای ایمن انسانی را بشناسید و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
لنکاشایر هیلر از مزرعه تا رینگ نمایش میرود. موی کوتاه، سفت و صاف و ضدآب او نیاز به آراستن کمی دارد. برسکشیدن سبک و گاهی حمام او را شاد و تمیز نگه میدارد. در صورت نیاز ناخنها را با ناخنگیر یا سوهان برقی کوتاه کنید تا زیاد بلند نشوند و نشکنند. گوشها را مرتب بررسی کنید تا جرم و عفونت پیش نیاید و دندانها را مرتب مسواک بزنید.
لنکاشایر هیلر ورزش، تعامل با آدمها و تحریک ذهنی را دوست دارد. ممکن است توجه زیادی بخواهد یا آرام باشد، اما همیشه برای بازی یا کنار صاحب بودن مشتاق است. بازی در حیاط (ترجیحاً محصور) یا چند بار پیادهروی در روز گزینههای خوبی است. فعالیتهای داخلی مثل قایمباشک، غلتاندن توپ و یاددادن ترفند هم مناسب است. شنا، کوهنوردی و آوردن توپ یا فریزبی انرژی او را تخلیه میکند. در آپارتمان هم پیادهروی کوتاه در راهرو کمی تحرک میدهد. ورزشهایی مثل چابکی، اطاعت و رالی نیز عالیاند.
لنکاشایر هیلر باهوش و سریعیادگیر است اما نظر خودش را دارد، بنابراین آموزش باید مهربان و در عین حال قاطع باشد. با صاحبانش دقیق و مهربان است و هر زمان خواسته شود آماده حرکت است. گاهی با غریبهها محتاط است، اما پس از آشنایی با لیسیدن و بوسه از مهمان استقبال میکند.
لنکاشایر هیلر نژادی عموماً سالم است که تا نوجوانی (سالهای بالا) زنده میماند. در سال ۲۰۰۶ بیماری ارثی چشم به نام جابهجایی اولیه عدسی (PLL) در این نژاد شناسایی شد. اقدام جدی پرورشدهندگان و تحقیقات سازمانهای سلامت حیوانات شیوع آن را کاهش داده است.
مهم است که چشم والدین و تولهها آزمایش شود.
سر متناسب با بدن. چشمها بادامی و متوسط، تیره (در رنگ قهوهای روشنتر). گوشها ایستاده یا با بالاآمدگی مشخص. جمجمه صاف و پهن، استاپ متوسط، لبها محکم و گاز قیچی کامل.
گردن متوسط و خوب جاگرفته در شانه، دندههای خوشقوس و کمر نزدیک. خط پشت صاف و تراز. بدن حدود ۲٫۵ سانتیمتر بلندتر از قد. دم بلند جای گرفته و طبیعی است و هنگام هوشیاری با کمی قوس روی پشت میرود. پنجهها کوچک و محکم.
شانهها خوب خوابیده و آرنجها به دندهها چسبیده است. استخوانبندی کافی دارد و مچها اجازه میدهند پنجهها کمی به بیرون بچرخند.
عضلانی با زانوی خوشزاویه و مچ پایینآمده. از پشت موازی است و نه پاهای پرانتزی و نه چرخیده به داخل.
زیرموی ظریف با موی بیرونی کوتاه، ضخیم، سفت و صاف و مقاوم در برابر هوا. موی بلند یا بیشازحد موجدار نامطلوب است.
مشکی و برنزه یا قهوهای و برنزه با لکههای برنزه سرشار روی گونهها و بالای چشم، پوزه، سینه و از زانو به پایین. «اثر انگشت» مشکی یا قهوهای بالای پنجههای جلو مطلوب است. سفید ناپسند است.
تاریخ لنکاشایر هیلر به قرن هفدهم میرسد، اما منشأ دقیق نژاد مشخص نیست. بهطور کلی پذیرفته شده که نوعی کورگی ولزی برای راندن دام از شمال ولز به بازار لنکاشایر به کار میرفت. آنچه دانسته است اینکه سگ کوچک مشکی و برنزهای که «سگ قصابها» نام داشت، در منطقه ارمزکرک در غرب لنکاشایر رایج بود. نیاکان احتمالی آن کورگی و منچستر تریر بودند.
این سگهای مزرعه مفید نسلها در همان منطقه پرورش یافتند و ویژگیهای خود را ساختند. هیلرها که زمانی گاورانی و موشگیری میکردند، اکنون بهعنوان سگ خانوادگی عالی محبوب شدهاند. کلوپ کنل بریتانیا در ۱۹۸۱ آن را شناخت و در ۲۰۰۳ نژاد بومی آسیبپذیر اعلام شد. امروز علاقه به این همراه عالی که در اطاعت، چابکی، رالی و گلهداری شرکت میکند رو به افزایش است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.