تریر ایرلندی، «بی‌باک سرخ» ایرلند، تریری متوسط، شجاع و پرانرژی با پشم قرمز آتشین است. در کار سرسخت و در خانه مهربان و وفادار به صاحب خود است.
تریر ایرلندی نمونه اصلی تریرهای پابلند است. قد او حدود ۴۶ سانتی‌متر در شانه است؛ محکم و در عین حال چابک و ظریف. هر خط بدنش چشم‌نواز و تناسب کلی زیباست. پشم قرمز فشرده‌اش به اندازه خلق‌وخوی او آتشین است و دیدنش در میان سبزی ایرلند دل هر دوستدار سگی را می‌برد.
این سگ باهوش و پرجنب‌وجوش همراه خانواده‌ای مناسب است که انرژی او را مصرف کند. او با کودکانی که با آنها بزرگ شده بسیار خوب است و به صاحب خود عمیقاً وفادار است، اما ممکن است یکدنده و مستقل باشد و به مرزهای روشن نیاز دارد.
تریر ایرلندی را با غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بالغ یا سالمند) و میزان فعالیت‌اش تغذیه کنید. بدانید کدام غذاهای انسانی برای سگ‌ها بی‌خطر و کدام خطرناک است. اگر درباره وزن یا رژیم نگرانی دارید، با دامپزشک یا پرورش‌دهنده مشورت کنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پشم کوتاه تریر ایرلندی به برس‌کشی منظم، کندن دستی و آراستن نیاز دارد تا در شرایط خوب بماند. پشم زبر و شکسته او به بدن چسبیده و پوششی فشرده و ضدآب می‌سازد و زیر آن زیرپشمی نرم‌تر و ظریف‌تر گرما را در روزهای سرد و مرطوب نگه می‌دارد. بهتر است پشم بیرونی با دست کنده شود، نه اصلاح با ماشین. برس‌کشیدن هفتگی آلودگی و موهای ریخته را می‌برد و ناخن‌ها باید مرتب کوتاه شود.
تریر ایرلندی سرزنده، بازیگوش و برون‌گرا است و انرژی زیادی دارد. او ورزشکار بسیار خوبی است و به تحرک منظم نیاز دارد، پس حیاط محصور ایده‌آل است. در غیر این صورت چند بار در روز پیاده‌روی، همیشه با بند، برای سلامت جسم و ذهنش لازم است. اگرچه کمی لجباز است، دوست دارد صاحبش را راضی کند و در نمایش و ورزش‌های عملکردی خوب عمل می‌کند. اطاعت، چابکی، رالی، ارث‌داگ و فلای‌بال به انرژی و هوش او مسیر می‌دهد.
تریر ایرلندی بسیار باهوش و مایل به خوشحال‌کردن صاحب است، هرچند اراده‌ای قوی، مستقل و چالش‌برانگیز دارد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و منظم و آموزش اولیه اطاعت کمک می‌کند عضوی باادب در خانه باشد. آموزش به‌سرعت پیوندی پایدار بین شما و سگ می‌سازد و باید تمرین و تقویت آن مادام‌العمر ادامه یابد. او سریع با موقعیت‌های جدید سازگار می‌شود و برای کودکان خوب است. توله‌ها به مرزهای محکم نیاز دارند تا بزرگسالانی محترم شوند.
تریر ایرلندی معمولاً سالم است، اما این نژاد ممکن است دچار برخی مشکلات شود. سخت‌شدن و ترک‌خوردن کف پنجه‌ها (هایپرکراتوز) در آمریکای شمالی نادر است ولی ممکن است در سگ‌های نسل‌های اروپایی وجود داشته باشد و آزمایش ژنتیکی آن تازه ساخته شده است. سیستینوری (که به سنگ مثانه می‌انجامد) هم نادر است ولی آزمایش ژنتیکی ندارد. خریداران باید درباره این دو بیماری بپرسند و فقط با پرورش‌دهنده معتبر کار کنند. گوش‌ها را برای عفونت بررسی و دندان‌ها را مسواک بزنید.
ظاهر کلی مهم است؛ سگ باید مجموعه‌ای متقارن، متناسب و هماهنگ باشد و شخصیت را نشان دهد. در حرکت فعال، چابک و سیم‌وار، محکم و قوی اما بدون سنگینی، با طرحی دونده و برازنده.
بلند ولی متناسب با بدن، جمجمه صاف و نسبتاً باریک بین گوش‌ها و کمی باریک‌تر به سمت چشم‌ها، بدون چین‌وچروک. پوزه و جمجمه تقریباً هم‌طول‌اند و پوزه نباید زیر چشم‌ها فرو برود.
گردن با طول مناسب که به سمت شانه‌ها پهن می‌شود، با غرور حمل می‌شود و بدون غبغب است. شانه‌ها ظریف، بلند و خوابیده. سینه عمیق و عضلانی اما نه پهن. بدن نسبتاً بلند و پشت قوی و صاف است.
قوی و عضلانی، رانها نیرومند، مچ‌ها نزدیک زمین و زانوها به‌طور متوسط خمیده.
انبوه و زبر، با ظاهر شکسته اما نزدیک بدن، آن‌قدر چسبیده که با باز کردن با انگشت پوست به‌سختی دیده شود. نه نرم و نه ابریشمی. زیر آن زیرپشم نرم‌تر و روشن‌تر وجود دارد. پشم تک‌لایه و موج‌دار نامطلوب است.
پنجه‌ها قوی، نسبتاً گرد و کوچک با انگشتان قوسی و ناخن‌های تیره. کف پنجه‌ها عمیق و سالم است. پاها نسبتاً بلند، کاملاً صاف با استخوان و عضله فراوان و مچ‌ها کوتاه و صاف.
صدها سال است که تریر ایرلندی در روستاهای ایرلند سگ همه‌کاره مزرعه بوده است. او موش‌گیری سرسخت است، اما سگی با این روحیه و زیرکی به یک وظیفه محدود نمی‌ماند؛ نگهبان خانه، محافظ گله و خانواده و همراه شکار در خشکی و آب هم بوده است. تیپ نژاد، آن‌گونه که امروز می‌شناسیم، حدود دهه ۱۸۷۰ تثبیت شد و در سال ۱۸۸۵ به کلوپ سگ آمریکا پیوست.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
