هوکایدو سگی باوقار و با استقامت از ژاپن است؛ وفادار، رام، بسیار هوشیار و جسور با قضاوتی دقیق. نژادی کمیاب با پوشش دوگانه ضخیم که در خارج از ژاپن بسیار نادر است.
هوکایدو سگی با جثه متوسط و ساختاری محکم است. پوششاش از سایر نژادهای ژاپنی بلندتر و ضخیمتر است و سینه پهنتر و گوشهای کوچکتری دارد. مثل همه سگهای نیهونکن پوشش دوگانه دارد: موهای بیرونی زبر و محافظ و زیرپشم نرم و انبوه که فصلی میریزد. رنگهایش سفید، قرمز، سیاه، ببری، کنجدی و خاکستری گرگی است.
با آموزش زودهنگام، همنشینی بسیار وفادار و متعهد است که میخواهد خانوادهاش را راضی کند. متفکری باهوش و حلکننده مشکلات است و در کارهای محولشده عالی عمل میکند. اگر درست اجتماعی نشود، ممکن است نسبت به غریبهها محتاط و محافظ خانواده شود. این نژاد در خارج از وطنش بسیار نادر است و در ژاپن جمعیتی حدود ۱۰ تا ۱۲ هزار دارد.
هوکایدو نژادی فعال است و به رژیم باکیفیت با پروتئین، چربی و کربوهیدرات متعادل نیاز دارد. انتخاب غذا شخصی است، اما بهترین راه برای تعیین تعداد وعدهها در دوران تولهگی و بهترین جیره بزرگسالی مشورت با دامپزشک یا پرورشدهنده است. هوکایدوی خوب تغذیهشده پوششی ضخیم و براق و دندانهای تمیز دارد. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
هوکایدو نژادی نسبتاً خودمراقب است. روغنهای طبیعی پوست و پوشش او را در شرایط جوی نامساعد تمیز و خشک نگه میدارد. اصلاً لازم نیست یا توصیه نمیشود موهایش کوتاه یا تراشیده شود؛ فقط برسکشیدن منظم برای برداشتن موی مرده و سالم ماندن پوشش کافی است. تقریباً دو بار در سال زیرپشم را میریزد و در این دوره حمام و برسکشیدن مکرر لازم است. ناخنها را مرتب کوتاه کنید تا رشد بیش از حد نکند و ترک نخورد و دندانها را منظم مسواک بزنید.
هوکایدوها بهطور کلی بسیار فعالاند و برای خانوادهای فعال که از کوهپیمایی، دوچرخهسواری، دویدن یا کمپینگ در طبیعت لذت میبرد مناسباند. مثل همه نژادهای کاری، بهتر است کاری برای انجام دادن به او بدهید. در مسابقاتی مانند چابکی، رالی، فلایبال، کشیدن وزنه و تعقیب طعمه عالیاند. بدون تحریک بدنی و ذهنی کافی ممکن است در خانه کسل، مضطرب و بیشفعال شوند. حیاط باید حصار حدود ۱٫۸ متری داشته باشد، چون خوب میپرند. برای پیادهروی افسار قوی و قلاده یا هارنس مناسب توصیه میشود.
این نژاد باهوش و وفادار است و با روشهای مثبت و پیوسته آموزش میبیند. طبیعت مستقل و شکارچیاش ایجاب میکند آموزش و اجتماعیسازی از تولهگی شروع شود. جلسات کوتاه، متنوع و همراه با پاداش بهتر نتیجه میدهد. او را با آدمها، مکانها و حیوانات مختلف آشنا کنید تا نسبت به غریبهها بیش از حد محتاط نشود. رهبری آرام و مطمئن صاحب مهم است.
هوکایدوهای خوب پرورشیافته معمولاً بسیار سالماند و بهطور متوسط ۱۲ تا ۱۵ سال عمر میکنند. با این حال مانند همه نژادها مستعد بیماریهای ارثیاند، از جمله ناهنجاری چشمی کولی، دیسپلازی لگن، جابهجایی کشکک زانو، سوفل قلبی، تشنجهای ناشناخته، اضطراب، پرنوشی روانی و پیکا (خوردن چیزهای غیرخوراکی). هنگام نگهداری باید مراقب باشید چیزهای مضر را نجوید. اسباببازیها را مرتب بررسی کنید و آنهایی را که شکسته یا دارای قطعات کوچک قابل بلعاند دور بیندازید.
هوکایدو یکی از قدیمیترین شش نژاد اسپیتس بومی ژاپن است. گفته میشود از سگهای متوسط ژاپنی آمده که در دوران کاماکورا در دهه ۱۱۴۰ همراه مردم آینو از هونشو به هوکایدو رفتند. با گذر زمان، آینوها و سگهایشان با زمستانهای بسیار سرد و زمین ناهموار سازگار شدند. آینوها این سگها را بهدلیل وفاداری، شجاعت و توان شکار شکار بزرگ ارج مینهادند؛ آنها شکارچی خرس و آهو بودند و معیشتشان به سگهای خرسشکارشان وابسته بود. در سال ۱۹۳۷ دولت ژاپن هوکایدو را «یادمان طبیعی زنده» اعلام کرد. دو ثبت اصلی نژاد وجود دارد و تقریباً هیچ هوکایدویی خارج از این دو باشگاه ثبت نشده است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.