انگلیش کوکر اسپانیل سگ شکاری جمع‌وجود با موی ابریشمی است؛ در مزرعه شاد و در خانه آرام، و به‌خاطر شخصیت دوست‌داشتنی و ظاهر زیبایش محبوب است.
انگلیش کوکر اسپانیل سگ شکاری جمع‌وجودی با قد حدود ۳۸ تا ۴۳ سانتی‌متر در ناحیه شانه است. سر نرم‌خطش با چشم‌های تیره و مهربان، حالتی هوشیار و باوقار دارد و گوش‌های پرپشت و چسبیده قاب آن است. موی نیمه‌بلند ابریشمی‌اش در رنگ‌ها و الگوهای جذاب فراوان دیده می‌شود. «تعادل» کلیدواژه نژاد است: در مزاج، ساختار و حرکت متعادل است.
در پس زیبایی ظاهرش قلب شکارچی خستگی‌ناپذیر و مشتاق به خوشنودی صاحب می‌تپد که به توانایی بلند کردن و آوردن پرندگان شکار شهره است. برای کسانی که زندگی خانگی را ترجیح می‌دهند، همراهی دلنشین‌تر و سازگارتر از او پیدا نمی‌شود.
غذای باکیفیت متناسب با سن و فعالیت سگ بدهید. بعضی از انگلیش کوکرها مستعد اضافه‌وزن‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر داشته باشید. تشویقی در آموزش مفید است اما زیاده‌روی چاقی می‌آورد. باقی‌مانده سفره را کم یا اصلاً ندهید و از استخوان پخته و غذاهای پرچرب پرهیز کنید. در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.
بیشتر انگلیش کوکرها پوشش پرپشتی دارند که مراقبت منظم می‌خواهد، از جمله برس و شانه کامل دست‌کم هفته‌ای یک بار تا موها گره نخورد. معمولاً هر یک ماه یا بیشتر ناحیه‌های پنجه، صورت، زیر گردن، زیر گوش و زیر دم کوتاه می‌شود. صاحب می‌تواند با قیچی، قیچی پرزگیر یا ابزار دست‌چین و ماشین اصلاح استفاده را بیاموزد. گوش‌ها را هر هفته برای جرم و موم بررسی کنید و ناخن‌ها را دست‌کم ماهی یک بار کوتاه کنید.
انگلیش کوکر سگ شکاری شاد و فعال است و برای سلامت جسم و روان به ورزش روزانه نیاز دارد. پیاده‌روی و کوهنوردی طولانی با صاحب یا بازی با توپ در حیاط برایش خوب است. چون غریزه شکارش قوی است، هنگام پیاده‌روی باید بسته به افسار باشد و حیاط حصارکشی‌شده توصیه می‌شود. او خانواده‌دوست و آموزش‌پذیر است و چه در مزرعه کار کند چه روی مبل لم بدهد، دمش به‌ندرت از جنبیدن می‌ایستد.
انگلیش کوکر با مزاجی شاد و وفادار برای پیروی از دستور در مزرعه پرورش یافته و هنوز مشتاق خوشنودی صاحب است. آموزش او آسان است و تا وقتی فقط روش‌های مثبت به کار رود از کار با صاحبش لذت می‌برد. برخورد خشن یا منفی برایش مناسب نیست؛ باید صاحبش را دوست داشته و محترم بشمارد، نه از او بترسد. اجتماعی‌سازی زودهنگام او را همراهی سازگار با موقعیت‌های مختلف می‌کند.
انگلیش کوکر در کل نژادی سالم است، اما برخی بیماری‌های ژنتیکی گاه دیده می‌شود:
پرورش‌دهنده مسئول سگ‌های مولد را آزمایش می‌کند. گوش‌ها را مرتب برای نشانه‌های عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را با خمیردندان مخصوص سگ زیاد مسواک بزنید.
سگ شکاری فعال و شاد با جثه جمع‌وجود که انرژی فراوان دارد. راه رفتنش قدرتمند و روان است و می‌تواند بی‌زحمت مسافت طی کند و در بوته‌های انبوه بنشیند. تکان مداوم دمش نشان لذت او از شکار است و کلاً سگی متعادل و بدون اغراق است.
قوی اما بدون زبری و با خطوط نرم. حالت چهره نرم و دلنشین اما باوقار، هوشیار و باهوش. چشم‌ها متوسط، پر و کمی بیضی، دور از هم و به رنگ قهوه‌ای تیره (در رنگ جگری فندقی مجاز است). گوش‌ها پایین نشسته، چسبیده به سر و پوشیده از موی بلند ابریشمی.
گردن برازنده و عضلانی با قوس به سمت سر که بدون غبغب به شانه‌های شیب‌دار می‌پیوندد. خط پشت به‌آرامی به سمت کفل گرد کمی شیب دارد. بدن جمع و محکم است و قدرت را بدون سنگینی نشان می‌دهد.
زاویه‌بندی متوسط، کتف شیب‌دار و صاف، بازو و کتف هم‌طول. پاهای جلو مستقیم با استخوان یکنواخت، آرنج‌ها نزدیک بدن و مچ‌ها تقریباً صاف با کمی انعطاف.
روی سر کوتاه و ظریف، روی بدن متوسط، صاف یا اندکی موج‌دار و ابریشمی. موی پرزدار فراوان اما نه آنقدر که مانع کار در مزرعه شود. کوتاه کردن برای برداشتن موی اضافه مجاز است و باید طبیعی به نظر برسد.
زاویه‌بندی متوسط و متعادل با اندام جلو. لگن پهن و گرد، ران‌ها پهن، ضخیم و عضلانی برای نیروی پیشران، ساق‌ها عضلانی و هم‌طول با ران، زانو قوی و مچ کوتاه.
نژادهای اسپانیل انگلیسی قرن‌ها پیش از سگ‌های اسپانیایی پدید آمدند (واژه «اسپانیل» از «اسپانیایی» می‌آید)، در زمانی که صیادان از تور، کمان و گاهی شاهین همراه سگ استفاده می‌کردند. مقامات قدیمی اسپانیل‌ها را نه بر پایه نژاد، بلکه بر اساس نوع، آبی یا خشکی، تقسیم می‌کردند و اسپانیل‌های خشکی بر پایه اندازه جدا می‌شدند. نوع کوچک‌تر که در شکار پرنده «وودکاک» تخصص داشت «اسپانیل کوکینگ» نام گرفت.
در قرن نوزدهم با رواج نمایشگاه‌های سگ و علاقه دوران ویکتوریا به طبقه‌بندی، این انواع به نژادهای رسمی تبدیل شدند. علاقه‌مندان آمریکایی در اوایل قرن بیستم کوکری خانگی با پوشش پرپشت‌تر و سر کوتاه‌تر پرورش دادند. طرفداران سگ شکاری قدیمی انگلیسی در ۱۹۳۵ انجمن انگلیش کوکر اسپانیل آمریکا را تشکیل دادند و در ۱۹۴۶ انجمن کنل آمریکا دو نژاد را رسماً جدا کرد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
