براک فرانسه پیرنهای نژادی ساده و مقاوم از فرانسه است؛ سگی متوسط، متناسب و دوستانه با پوشش کوتاه و نرم که برای شکار در کوهستان پیرنه ساخته شده است.
براک فرانسه پیرنهای سگی متناسب و متوسط با پوشش کوتاه و نرم است که برای شکار در رشتهکوه سخت و خشک پیرنه در مرز فرانسه و اسپانیا پرورش یافت. تاریخچه نژاد صدها سال است و آن را نیای مشترک پوینترهای مو کوتاه امروزی میدانند. دو گونه براک فرانسه وجود دارد، گونه گاسکونی و گونه پیرنهای، و پیرنهای کوچکتر و محبوبتر است.
غریزه طبیعی آوردن شکار دارد و آب را دوست دارد. نرمخو، دوستانه، اجتماعی و حرفشنو است.
براک فرانسه پیرنهای با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، خوب رشد میکند و جیره باید متناسب با سن او باشد. برخی سگها مستعد چاقیاند، پس کالری و وزن را زیر نظر داشته باشید و در پاداشدادن زیادهروی نکنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
علاوه بر آراستن هفتگی منظم، گاهبهگاه حمام او را تمیز و زیبا نگه میدارد. آراستن میتواند فرصتی عالی برای پیوند با سگ باشد. ناخنهای قوی و سریعالرشد را مرتب با ناخنگیر یا سوهان کوتاه کنید تا زیاد رشد نکنند و نشکنند. گوشها را برای جلوگیری از جمعشدن موم و عفونت بررسی کنید و دندانها را مرتب مسواک بزنید.
برای ورزش میتوان در حیاط، ترجیحاً محصور، بازی کرد یا چند بار در روز او را به پیادهروی برد. فعالیتهای داخل خانه مثل قایمباشک، قلدادن توپ و آموزش ترفندهای جدید هم مفید است. شنا، کوهنوردی و آوردن توپ یا فریزبی انرژی او را تخلیه میکند و تمرین ورزشهای سگ مثل چابکی، فرمانبری و رالی هم راهی عالی است.
این نژاد باهوش و مشتاق راضیکردن است و با روشهای ملایم و تشویقی بهتر یاد میگیرد. اجتماعیسازی زودهنگام و آموزش پایه منظم و کوتاه، همراه با پاداش، او را به همدمی خوشرفتار تبدیل میکند. از برخورد خشن پرهیز کنید، چون او حساس و نرمخوست.
بیشتر براکهای فرانسه پیرنهای سگهای سالمیاند و پرورشدهندگان مسئول آنها را از نظر مشکلات رایج سلامتی غربالگری میکنند. پرورشدهندگان خوب با غربالگری سلامت و آزمایش ژنتیکی احتمال بیماری در تولهها را کم میکنند.
براک فرانسه بهطور کلی از نوع قدیمی سگ شکاری برای نشاندادن محل پرندگان شکاری، یعنی پوینتر قدیم اسپانیایی و سگ شکاری جنوبی منقرضشده، نشأت گرفته و از قرن پانزدهم وجود داشته است. با گذشت زمان این نژاد شکاری به کشورهای دیگر برده و با نژادهای دیگر آمیخته شد. در پایان قرن نوزدهم جستوجو برای یافتن سگهای اصلی آغاز شد و دو گونه جدا پیدا شد. گونه گاسکونی درشتتر و سنگینتر و به اجداد کلاسیک خود وفادارتر بود، در حالی که گونه پیرنهای را شکارچیان که نسخهای لاغرتر و سریعتر میخواستند پرورش دادند.
با افزایش علاقه، در اوایل قرن بیستم نخستین باشگاه نژاد شکل گرفت و برای هر گونه استاندارد جداگانه تعیین شد. امروزه گونه پیرنهای محبوبترین پوینتر فرانسوی در وطنش است و در کانادا و آمریکا هم طرفداران کوچک اما وفاداری دارد. باشگاه کنل فرانسه و FCI آن را به رسمیت شناختهاند.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.


