بوردر تریر سگی کارگر، چابک و سرحال با پوشش سیمی و کم‌دردسر است. این نژاد مهربان و شاد، هم در شهر و هم در روستا همدمی عالی است و آراستن آن ساده است.
بوردر تریر با قد حدود ۲۸ تا ۴۰ سانتی‌متر از دیگر تریرهای کوچک به‌خاطر شکل سر مخصوصش شناخته می‌شود؛ سری که به سر سمور شباهت دارد. پاهای این سگ نسبت به تریرهای کوچک دیگر بلندتر است و پوشش سیمی‌اش می‌تواند خاکستری‌مایل به قهوه‌ای، آبی با خاکستری روشن، گندمی یا قرمز باشد.
بوردرها هنگام کار سرسخت‌اند، اما در خانه خوش‌اخلاق، مهربان و آموزش‌پذیرند. عاشق گشت‌وگذار در طبیعت هستند و همبازی‌های خوبی برای بچه‌ها محسوب می‌شوند. اگر ورزش کافی داشته باشند در آپارتمان هم سازگارند. معمولاً با سگ‌های دیگر کنار می‌آیند، اما دیدن گربه یا سنجاب غریزه شکار را در آن‌ها بیدار می‌کند.
بوردر تریر با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، خوب رشد می‌کند. جیره باید با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) متناسب باشد. برخی از این سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر داشته باشید و در پاداش‌دادن زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
بوردر تریر پوشش دولایه دارد: لایه بیرونی سخت و سیمی و زیرپشم نرم. این نژاد به‌صورت فصلی ریزش مو دارد. معمولاً هر یک یا دو هفته یک بار برس‌کشیدن کافی است. در فصل ریزش مو ممکن است روزانه حدود نیم ساعت لازم باشد تا موهای مرده با دست یا ابزار مخصوص کشیده شود. پوشش بیرونی کثیفی را دفع می‌کند و حمام‌کردن این ویژگی را کم می‌کند؛ پس اغلب با حوله و برس می‌توان سگ را تمیز کرد. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید.
بوردرها سگ‌هایی فعال‌اند و هر روز تحرک زیادی لازم دارند. یک پیاده‌روی تند نیم‌ساعته یا بازی با توپ و فریزبی معمولاً کافی است. به‌دلیل غریزه تعقیب حیوانات کوچک، باید همیشه با قلاده بیرون برده شوند و بازی فقط در حیاط محصور انجام شود. این سگ‌ها حفاری می‌کنند؛ پس بهتر است نرده حیاط حدود ۴۵ سانتی‌متر زیر خاک ادامه داشته باشد. ردیابی، چابکی و فلای‌بال از فعالیت‌های مناسب آن‌هاست.
اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس توله‌ها برای بوردر ضروری است. این نژاد برای فکرکردن مستقل پرورش یافته و همین گاهی دوست‌داشتنی و گاهی آزاردهنده است. برخورد خشن روحیه‌اش را می‌شکند، چون واقعاً دوست دارد راضی‌تان کند. اگر سگی کاملاً مطیع می‌خواهید، بوردر انتخاب مناسبی نیست. چون در برابر تعقیب مقاومت ندارد، فقط در فضای کاملاً محصور بدون قلاده رها شود.
بوردر تریر در کل نژادی سالم است و پرورش‌دهنده مسئول والدین را از نظر مشکلات زیر بررسی می‌کند:
برخی بوردرها گرمای هوا را کمتر تحمل می‌کنند؛ بنابراین وقتی دما از حدود ۲۹ درجه سانتی‌گراد بالاتر می‌رود، تحرک بیرون از خانه را به حداقل برسانید.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
شانه‌ها خوب به عقب خوابیده و بلندند و سینه عمیق یا باریک نیست. دست‌ها صاف و با استخوان‌بندی متوسط‌اند و پنجه‌ها کوچک، جمع و دارای کف‌پای ضخیم هستند.
عقب بدن عضلانی و چابک است؛ ران‌ها بلند و خوش‌فرم و زانوها و مچ پا به‌خوبی خمیده‌اند. پنجه‌ها مثل جلوی بدن‌اند.
زیرپشم کوتاه و پرپشت با روکشی بسیار سیمی که فرخورده یا موج‌دار نیست. فقط مرتب‌کردن سر، گردن و پاها لازم است و پوست ضخیم و گشاد است.
تریری فعال با استخوان‌بندی متوسط که استقامت و چابکی را نشان می‌دهد. سر شبیه سمور است و حالت گوش‌به‌زنگ بدن نگاهی بی‌باک و مصمم می‌دهد. باید بتواند از سوراخ‌های باریک رد شود.
سر مثل سمور است؛ چشم‌ها قهوه‌ای تیره و پرشور، گوش‌ها کوچک و V شکل، پوزه کوتاه و پر و بینی سیاه. فک‌ها قوی با گزش قیچی‌اند.
گردن عضلانی و متناسب است. پشت قوی و انعطاف‌پذیر و تنه عمیق و نسبتاً باریک است، به‌طوری که با دو دست پشت شانه‌ها قابل در بر گرفتن باشد.
کشاورزان و چوپانان نواحی تپه‌ای مرز اسکاتلند و انگلستان این تریرهای چابک را پرورش دادند تا در شکار روباه بزرگ و قدرتمندی که گله‌ها را تهدید می‌کرد کمک کنند. این سگ‌ها باید پاهایی به‌اندازه کافی بلند داشتند تا همراه سگ‌های شکاری و سوارکاران بدوند و در عین حال آن‌قدر کوچک بودند که وارد لانه روباه شوند و او را بیرون برانند. نیاکان بوردر تریر پرانرژی، قوی و خستگی‌ناپذیر بودند و پوششی سیمی و ضدآب داشتند. نام‌های اولیه این نژاد از مناطق شمال انگلستان گرفته شده بود. باشگاه کنل انگلستان این نژاد را در سال ۱۹۲۰ و باشگاه کنل آمریکا ده سال بعد به رسمیت شناخت.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
