بوسرون سگ گله‌ی فرانسوی، قدرتمند، باهوش و پرانرژی است؛ سگی با جثه‌ی حدود ۴۵ کیلوگرم که هم نگهبان قابل‌اعتمادی است و هم همراهی حساس و وفادار برای خانواده‌های باتجربه.
بوسرون سگی عضلانی، درشت و محکم است که قدش تا حدود ۷۰ سانتی‌متر می‌رسد و با این حال متناسب و چابک به نظر می‌آید. پوشش تیره‌ی مشکی او با خال‌های قرمز سنجابی همراه است و پاهای قرمزش باعث شده در فرانسه به او «جوراب‌قرمز» بگویند. رنگ مشکی-خاکستری-برنزه هم دیده می‌شود. سر بلند و کشیده و چشمان قهوه‌ای تیره‌اش نگاهی رک و مطمئن دارد.
این نژاد برای صاحبان تازه‌کار مناسب نیست، چون سگی غالب است و ممکن است کنترل خانه را به دست بگیرد. اما در دست مالک باتجربه که او را خوب آموزش و اجتماعی کند، نگهبانی آرام و منطقی می‌شود و به‌ویژه با کودکان و موجودات کوچک و بی‌دفاع مهربان است.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، متناسب با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) مناسب است. بوسرونی که کار می‌کند نیاز غذایی بالایی دارد، پس وضعیت بدنی‌اش را مرتب بسنجید. از طرف دیگر بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند؛ کالری و وزن را کنترل کنید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
بوسرون پوشش دولایه‌ی کوتاه و متراکم دارد: زیرپوشی نرم و رویه‌ای زبر و ضدآب. نیاز چندانی به آراستن ندارد، اما بسیار می‌ریزد و دو بار در سال ریزش شدیدتر است. هفته‌ای یک بار و در فصل ریزش هر روز با برس متوسط یا دستکش لاستیکی برس بزنید تا موهای مرده روی مبلمان نریزد و رشد موی تازه تشویق شود. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید، از جمله ناخن‌های دوگانه‌ی انگشت اضافی پاهای عقب.
بوسرون نژادی قدرتمند، ورزشکار و باهوش است که به چالش‌های فراوان بدنی و ذهنی نیاز دارد. هر روز باید در مکان‌ها و با انواع مختلف ورزش فعال باشد و بهترین مالکش فردی باتجربه و پرتحرک است. او را می‌توان برای مسابقات گله‌بانی، کار حفاظتی (شوتزهوند)، چابکی و فعالیت‌هایی مانند کشیدن گاری یا اسکی‌جورینگ آموزش داد.
اجتماعی‌سازی و آموزش اطاعت برای این نژاد ضروری است. بوسرون باهوش، وفادار و شدیداً وابسته به صاحبش است و آموزش‌پذیری خوبی دارد. با روش‌های خشن و تنبیه بدنی خوب پیش نمی‌رود، اما آموزش قاطع، منصفانه و ثابت معمولاً نتیجه می‌دهد. پریدن روی آدم‌ها و گرفتن اشیا با دهان از رفتارهای پرشور او است که باید از همان جلسه‌های اول مهار شود.
سگ‌های درشت و سینه‌عمیق ممکن است به نفخ دچار شوند؛ وضعیتی ناگهانی و تهدیدکننده‌ی زندگی. صاحبان بوسرون باید نشانه‌ها و اقدام درست را بدانند. پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر این موارد بررسی می‌کنند:
گوش‌ها را مرتب بررسی و دندان‌ها را مرتب مسواک کنید.
سگی متعادل، محکم و عضلانی بدون سنگینی یا زمختی که قدرت، استقامت و چابکی سگ گله را نشان می‌دهد. هوشیار و پرانرژی با حالتی نجیب، نگاهی رک و بی‌تزلزل، شجاع و بدون ترس. نرها از ماده‌ها درشت‌تر و استخوان‌دارترند.
سر بلند و تراشیده با خطوطی هماهنگ و متناسب با بدن است. جمجمه و پوزه هم‌طولند. چشم‌ها افقی و کمی بیضی و قهوه‌ای تیره‌اند و نگاه رک، هوشیار و مطمئن دارند.
گردن عضلانی و با طول مناسب است و سر را با غرور بالا نگه می‌دارد. پشت صاف و محکم، کمر پهن و کوتاه و سینه پهن و عمیق تا آرنج است. طول بدن کمی بیشتر از ارتفاع در شانه است.
ساختار دست‌ها برای توان کار و مقاومت در برابر خستگی بسیار مهم است. پاها از جلو و از پهلو عمودی‌اند، شانه‌ها عضلانی و پاها درشت، گرد و جمع‌اند با ناخن‌های سیاه.
موی رویه زبر، متراکم و چسبیده به بدن است، روی سر و گوش و ساق کوتاه و صاف و دور گردن کمی بلندتر. زیرپوش کوتاه، نرم و خاکستری موشی است. نژاد بدون اصلاح و در حالت طبیعی نمایش داده می‌شود.
اندام عقب قدرتمند و متوازن با دست‌هاست و حرکتی انعطاف‌پذیر و تقریباً خستگی‌ناپذیر دارد. ران‌ها پهن و عضلانی‌اند و روی هر پای عقب دو ناخن اضافی (شست) جداگانه وجود دارد که شرط استاندارد است.
بوسرون که برگر دو بوس یا باس‌روژ هم نامیده می‌شود، سگ چوپان فرانسوی است و نامش را از دشت وسیع کشاورزی جنوب غربی پاریس گرفته است. این نژاد از اواخر قرون وسطی نقش‌های بسیاری داشته: سرباز، محافظ شخصی، نجات‌دهنده و گله‌بان بی‌رقیب. در سال ۱۸۶۳ در نمایشگاه جهانی پاریس سگ‌هایی شبیه بوسرون امروزی با گوش‌های ایستاده و پوشش سیاه و زنگاری عرضه شد. در سال ۱۸۹۶ متخصصان بوسرون را برای سگ‌های کوتاه‌مو و بریار را برای سگ‌های بلندمو نام‌گذاری کردند و در ۱۹۲۲ باشگاه نژاد تأسیس شد. بوسرون در جنگ جهانی اول در سنگرها به کار گرفته شد و نویسنده‌ی مشهور فرانسوی، کولت، او را همدمی ساکت و باملاحظه می‌دانست.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
