آپنزلر سنن‌هوند سگ گله‌ای متوسط، سه‌رنگ و تقریباً مربع‌شکل است؛ عضلانی و چابک و برای رانش دام، نگهبانی و کار مزرعه مناسب. به دلیل همه‌کاره بودن در چابکی، اطاعت، گله‌رانی و جستجو و نجات درخشان است.
آپنزلر یکی از چهار نژاد سنن سوئیسی است و با نام سگ کوهستانی آپنزل یا سگ گاوران آپنزل هم شناخته می‌شود. او سگی سرزنده، پرشور، مطمئن، قابل اعتماد و بی‌باک است. نسبت به غریبه‌ها کمی بدگمان است و نگهبانی خوب است که رشوه‌بردار نیست. هوشش او را یادگیرنده‌ای توانا می‌کند.
به دلیل شخصیت و نیاز به تحرک، او برای زندگی در آپارتمان مناسب نیست و بیشتر به خانواده‌ای فعال و باتجربه می‌خورد.
غذای باکیفیت و متناسب با سن سگ، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، مناسب است. چون نژادی پرانرژی است، مقدار غذا را با میزان تحرک تنظیم کنید. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس وزن را کنترل کنید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
آپنزلر پوشش دولایه و سفت دارد؛ پوشش بیرونی ضخیم و براق و زیرپوش ضخیم سیاه، قهوه‌ای یا خاکستری است. برس‌کشی هفتگی با برس سفت موهای مرده را بیرون می‌آورد. گوش‌ها را مرتب از نظر جمع شدن آلودگی بررسی کنید و اگر در مناطق پر از کنه زندگی می‌کنید، پس از هر پیاده‌روی گوش‌ها و پوشش را وارسی کنید.
آپنزلر نژاد گله‌ای و کاری با انرژی بی‌پایان است. بسیار باهوش است و کار می‌خواهد. اجتماعی‌سازی زودهنگام لازم و آموزش در سنین کم بسیار مهم است. نژادی قوی و سریع است و فضای زیادی برای دویدن می‌خواهد. در محیط شهری شلوغ یا حومه، مگر با فعالیت زیاد، راضی نیست و برای نگهداری در قفس هم مناسب نیست. دوست دارد بیرون باشد، جایی که غریزه گله‌رانی و نگهبانی و پیوندش با قلمرو و «آدم‌هایش» او را از فرار نگه می‌دارد.
آپنزلر سگی پرشور، توانا و قابل اعتماد است. اجتماعی‌سازی زودهنگام و آموزش توله کاملاً حیاتی است. او باهوش است و رهبری عادل اما قاطع می‌خواهد و با رفتار خشن خوب کنار نمی‌آید؛ آموزش‌دهنده باید قاطع، محترمانه و بیش از همه ثابت‌قدم باشد. نسبت به قلمرو، خانه و آدم‌هایش مراقب و محافظ است و باید از ابتدا با آدم‌ها، سگ‌ها و حیوانات دیگر و محیط‌های مختلف آشنا شود. او برای همه، به‌ویژه تازه‌کارها مناسب نیست، اما اگر آموزش ببیند و کار داشته باشد، همراهی وفادار و دوست‌داشتنی است.
آپنزلر نژادی سالم با مشکلات سلامتی کم است. امید به زندگی او ۱۳ تا ۱۵ سال است و بعضی سگ‌ها حتی بیشتر هم زنده می‌مانند.
سگی سه‌رنگ، متوسط و تقریباً مربع‌شکل که در همه بخش‌ها متعادل است. عضلانی، بسیار چابک و ماهر با حالتی شیطنت‌آمیز. نژادی گله‌ای با اندازه متوسط است.
اندازه سر متناسب با بدن و کمی گوه‌ای است. جمجمه نسبتاً صاف و میان گوش‌ها پهن‌ترین است. پوزه با قدرت متوسط و بدون باریکی بیش از حد و فک پایین قوی است. چشم‌ها نسبتاً کوچک و بادامی با حالتی زنده‌اند. گوش‌ها مثلثی و آویزان‌اند و در هوشیاری بالا می‌روند.
گردن نسبتاً کوتاه، قوی و تمیز است. بدن جمع‌وجور و قوی است. پشت نسبتاً بلند، محکم و صاف و کمر کوتاه و پرعضله است. سینه پهن و عمیق تا آرنج می‌رسد. دم بالانشسته، قوی و پرمو است و در حرکت محکم روی کمر حلقه می‌شود.
دست‌ها پرعضله و از جلو صاف و موازی‌اند و نه خیلی نزدیک به هم. تیغه شانه بلند و شیب‌دار و آرنج‌ها چسبیده به بدن است. ساعد صاف و لاغر است.
پاها پرعضله‌اند و از پشت صاف و موازی‌اند. زاویه‌بندی خاص نژاد باعث می‌شود عقب بدن نسبتاً «عمودی» به نظر برسد. پنجه‌ها کوتاه، قوسی و با انگشتان جمع و کف‌پای محکم‌اند.
پوشش دولایه و چسبیده است؛ بیرونی ضخیم و براق و زیرپوش ضخیم سیاه، قهوه‌ای یا خاکستری. رنگ پایه سیاه یا هاوانا با نشانه‌های قرمزمایل قهوه‌ای و سفید متقارن است. لکه سفید مشخصی از جمجمه روی پل بینی می‌رود و پنجه‌ها و نوک دم هم سفید است.
از سال ۱۸۵۳ سگ گاوران آپنزل به‌عنوان سگ گله کوتاه‌مو، چندرنگ و پارس‌کننده از نوع اسپیتس توصیف شد که برای محافظت از خانه و گله‌رانی گاو در منطقه آپنزل سوئیس به کار می‌رفت. با تلاش ماکس زیبر، این سگ در سال ۱۸۹۸ از سوی انجمن سگ‌شناسی سوئیس به‌عنوان نژادی مستقل ثبت شد.
باشگاه آپنزلر سنن‌هوند در ۱۹۰۶ به پیشنهاد پروفسور آلبرت هایم، که عاشق سگ‌های گاوران سوئیس بود، تأسیس شد و هایم نخستین استاندارد معتبر را در ۱۹۱۴ نوشت و ثبت اجباری توله‌ها آغاز شد. امروز نژاد در سراسر سوئیس و بخش‌هایی از اروپا دیده می‌شود. در آمریکای شمالی هنوز کمیاب است و تعداد آن‌ها آرام آرام زیاد می‌شود.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
