بوستون تریر سگی کوچک، سرزنده و خوشاخلاق با پوشش مثل کتوشلوار رسمی است. این نژاد باهوش و بامزه به «جنتلمن آمریکایی» معروف است و همدمی عالی برای زندگی شهری است.
بوستون تریر سگی کوچک، جمعوجور و متعادل با دم کوتاه است که وزنش از حدود ۱۱ کیلوگرم بیشتر نمیشود. پوشش «smoking» مانند او سفید همراه با سیاه، ببری یا قهوهای تیره است. سر مربعی، پوزه کوتاه و چشمهای درشت و گردش میتواند مهربان، کنجکاو یا شیطان باشد. بوستونها همیشه هشیارند و با گامهای شاد و موزون راه میروند.
این نژاد انسانمحور، مقاوم و در عین حال سبکوزن است و برای زندگی شهری و پیادهروی در پارک عالی است. سگی باهوش با استعداد طبیعی در شوخی که منبع ثابت لبخند است.
غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، برای بوستون تریر مناسب است و باید متناسب با سن او باشد. برخی سگها مستعد چاقیاند، پس کالری و وزن را کنترل کنید و در پاداشدادن زیادهروی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش کوتاه و نرم بوستون کمی میریزد. برسکشیدن هفتگی با برس نرم یا دستکش لاستیکی موهای شل را میگیرد و روغن پوست را در پوشش پخش میکند. حمام فقط گاهبهگاه لازم است، مگر آنکه کثیف شود. ناخنها را مرتب کوتاه کنید چون ناخن بلند باعث درد و مشکل در راهرفتن میشود.
نیاز به ورزش بین بوستونها متفاوت است؛ برای بعضی یک یا دو پیادهروی تند در روز کافی است و برخی به دویدن و بازی بیشتری نیاز دارند. رهاکردن در حیاط ورزش حساب نمیشود، چون معمولاً پشت در مینشیند. اگر مدت طولانی تنها بماند کلافه میشود و رفتارهای ناخوشایند پیدا میکند. با توپ و اسباببازی خوشحال میشود و ورزشهایی مثل چابکی، فرمانبری و فلایبال راهی لذتبخش برای مصرف انرژی اوست.
اجتماعیسازی و کلاس تولهها توصیه میشود؛ آشنایی ملایم با افراد، مکانها و موقعیتهای متنوع او را بالغی خوشرفتار میکند. خوراکی انگیزه خوبی برای آموزش است. بسیاری از بوستونها حساساند؛ تذکر ملایم باید با محبت و تشویق همراه باشد.
محافظت از چشمهای برجسته بوستون اهمیت ویژهای دارد. چشمها را هر روز از نظر قرمزی و تحریک بررسی کنید؛ برخی صاحبان قطره شستوشوی نمکی همراه دارند. پرورشدهندگان مسئول آبمروارید، زخم قرنیه، گلوکوم، ناشنوایی و دررفتگی کشکک زانو را غربالگری میکنند. مثل همه نژادهای پوزهکوتاه، بوستونها اگر از گرما و رطوبت زیاد محافظت نشوند ممکن است دچار مشکل تنفسی شوند.
سگی سرزنده، بسیار باهوش، موصاف، سر کوتاه، جمعوجور و دم کوتاه به رنگ ببری، قهوهای تیره یا سیاه با لکههای سفید متقارن و حرکتی آسان و ظریف.
جمجمه مربعی، بالا صاف و بدون چین، گونهها صاف و استاپ مشخص. چشمها درشت، گرد، تیره و با فاصله و حالت چهره هوشیار و مهربان است. چشم آبی رنگ ایراد جدی است.
گردن کمی قوسدار و متعادل، پشت کوتاه و صاف و سینه عمیق با دندههای خوب. دم کوتاه، باریک و کمارتفاع است.
شانهها شیبدار و خوب به عقب خوابیدهاند. دستها صاف و استخوان محکم با پنجههای کوچک، گرد و جمع.
رانها قوی و عضلانی، زانوها خمیده و مچ پاها کوتاه با مفصل مشخص. پنجهها کوچک و جمعاند.
کوتاه، نرم، براق و با بافتی ظریف.
در انگلستان قرن نوزدهم، علاقه به مسابقات خونین سگها پرورش آمیختههای تریر و سگهای نوع بول را رواج داد. در لیورپول در اواخر دهه ۱۸۶۰ آمیزش بولداگ با تریر سفید انگلیسی (که امروز منقرض شده) سگی عضلانی به نام «جاج» به وجود آورد. او را مردی آمریکایی به بوستون آورد و در ۱۸۷۰ به رابرت هوپر فروخته شد. «جاج هوپر» پدر نژاد بوستون تریر و نیای مشترک تقریباً همه بوستونهای اصیل شد. طی دههها پرورش گزینشی این جنگجوی درشت را به همدمی کوچکتر و دوستداشتنیتر تبدیل کرد. نام نژاد به افتخار شهر بوستون انتخاب شد، باشگاه بوستون تریر آمریکا در ۱۸۹۱ تأسیس و دو سال بعد نخستین سگ این نژاد ثبت شد. در ۱۹۷۹ نیز «جنتلمن آمریکایی» سگ رسمی ایالت ماساچوست شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.