چی واوا (Chihuahua)

چی واوا

Chihuahua

خصوصیت های اخلاقی:

جذاب، سرزنده، ظریف

قد: 13 تا 20 سانتی متر

وزن: 1 تا 3 کیلوگرم

طول عمر: 14 تا 16 سال

گروه: عروسکی

چی واوا (Chihuahua)

چي واوا، سگی ریزاندام، با شخصیتی بزرگ است. این سگها، به عنوان سمبل ملی مکزیک از جمله سگهای اصطلاحا "جیبی یا کیسه ای" هشیار و سرگرم کننده هستند که در میان قدیمی ترین نژادهای قاره آمریکا قرار می گیرند و پیشینۀ آنها به پادشاهی های باستانی دوران پیش از کلمبیا باز می گردد.

دوست داری یک توله چی واوا داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

چي واوا سگی متوازن و ظریف است که رفتارهایی شبیه تریر دارد و وزن آن معمولا بیشتر از 3 کیلوگرم نیست. سر گرد "سیبی شکل" آن یکی از مشخصه های این نژاد است. گوش های ایستادۀ بلند و چشمان درشت و درخشندۀ آنها، کاملاً به چشم می آیند. پوشش آنها در رنگ ها و الگوی های مختلفی دیده می شوند و می توانند بلند یا کوتاه باشند. انواع مختلف آنها تنها از نظر پوشش با هم متفاوت هستند. چي واوا دارای وفاداری، جذابیت و رفتارهای سگهای بزرگ است. حتی سگ های کوچک نیز به آموزش احتیاج دارند و بدون این آموزشها، این شیطان باهوش مانند ناپلئون کوچکی بر خانوادۀ شما حاکم خواهد بود. چي واوا به عنوان یک سگ جمع و جور و با اعتماد به نفس، برای زندگی شهری ایده آل است. آنها کوچک تر از آن هستند که در هنگام بازی با بچه ها موجب سلب آسایش دیگران شوند. در هوای سرد باید از آنها مراقبت ویژه ای صورت گیرد، اما چي واواها سازگارپذیر هستند -تا زمانی که بتوانند بر روی پاهای شما اوقات خوبی را بگذرانند-.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

یک غذای سگ دارای کیفیت بالا و متناسب با سن سگ (توله سگ، بزرگسال و سالخورده) تمام مواد مغذی مورد نیاز این نژاد را خواهد داشت. برخی از چی وا واها مستعد ابتلا به اضافه وزن هستند، بنابراین میزان کالری و وزن بدن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. استفاده از خوراکیهای تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفادۀ بیش از حد از آنها می تواند باعث چاقی شود. تا حد ممکن از دادن غذاهای باقیماندۀ سفره، به ویژه، استخوانهای پخته شده و غذاهای دارای چربی زیاد، اجتناب کنید. درباره اینکه کدامیک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند، بیشتر بیاموزید. اگر در مورد وزن یا رژیم غذایی سگ خود نگرانی دارید، با دامپزشک خود در میان بگذارید.

دو نوع پوشش چي واواها، نیازهای مراقبتی کمی متفاوتی دارند. چي واواها با پوشش صاف فقط به برس کشیدن گاه به گاه و حمام منظم نیاز دارند تا ظاهراً محکم تر به نظر برسد ، در حالی که انواع دارای پوشش بلند آن، باید حداقل هفته ای یکبار پوشش آنها برس کشیده شود تا از هرگونه درهم رفتگی موها جلوگیری کنید. ناخن های هر دو گونه چی واوا باید به طور مرتب کوتاه شوند. مراقبت خوب از دندانها ضروری است و باید شامل مسواک زدن مرتب دندانهای سگتان باشد، همچنین دامپزشکتان می تواند به عنوان بخشی از یک برنامه مراقبت از دندانها، توصیه هایی را به شما ارائه دهد. گوش های چي واوا را مرتباً بررسی کنید و هرگونه جرم یا مواد اضافی را برای جلوگیری از عفونت گوش، خارج کنید.

چي واوا عاشق دویدن و بازی است و معمولاً در یک فضای بسیار کوچک می تواند به اندازه کافی ورزش کند. معمولاً دویدن به دور افراد و دنبال کردن آنها، ورزش کافی برای این نژاد کوچک را فراهم می کند. پیاده روی های کوتاه و آهسته می تواند سگ شما را در وزن و شرایط مناسب قرار دهد. از تمرین دادن بیش از حد چي واوا خودداری کنید. اگر سگ شما نفس نفس می زند و برای ادامه دادن نیاز به تلاش زیاد دارد، وقت آن است که او را بلند کرده و به خانه ببرید.

چي واوا یک سگ کوچک بسیار هوشیار و دارای هوش بالا است. او مشتاق راضی نگه داشتن صاحبان خود است و به شیوه های آموزش مثبت پاسخ می دهد. به نظر می رسد چي واواها نسبت به جذابیت خود آگاه هستند و به تدریج می آموزند که چگونه کار خود را پیش ببرند. از همان ابتدا باید این حقیقت را اعمال کنید که شما در مرتبۀ بالاتری هستید. هرگز اجازه ندهید توله سگ چي واوا هر کاری که در بزرگسالی غیرقابل قبول است، انجام دهد. آنها می توانند کمی روحیه "تریرها" را داشته باشند، بنابراین هنگام آموزش یک روش محکم اما ملایم لازم است. آنها می توانند در تمرینات اطاعت پذیری و سایر ورزشهای مربوط به سگها، عالی باشند.

اکثر چي واواها سگهای کوچک سالمی هستند، اما برخی از مشکلات ژنتیکی وجود دارد که می تواند روی این نژاد تأثیر بگذارد. شما باید سگ خود را از یك پرورش دهنده ای انتخاب كنید كه غربالگری سلامت ژنتیكی را به طور مرتب بر روی تمام نمونه ها انجام می دهند تا اطمینان حاصل شود كه توله سگهای پروش یافته تا حد ممکن از نظر ژنتیکی سالم هستند. برخی از مواردی که احتمالاً می تواند روی چی واواها تأثیر بگذارد شامل بیماریهای احتمالی قلبی (مشکلات شریانی، بیماری دریچه میترال)، بیماری چشمی و دررفتگی مفاصل (شُل بودن کاسۀ زانو)، است. وقوع صرع ایدیوپاتیک نیز در این نژاد دیده شده است.

تست های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • معاینه قلبی
  • ارزیابی چشم پزشکی
  • ارزیابی پتلا
چی واوا (Chihuahua)

استاندارد

ظاهر عمومی

چی واوا، یک سگ کوچک جمع و جور و پرتحرک، هشیار و پر سرعت، با ظاهر شاداب و دارای خصوصیات رفتاری تریرها است. چي واوا در دو نوع دیده می شود: دارای پوشش بلند و پوشش کوتاه.

سر

جمجمه گنبدی "سیب-شکل" که کاملا گرد است و ممکن است با، یا بدون "مولرا"(سوراخ در سر) باشد. چشم ها: کاملا گرد، اما بدون بیرون زدگی، متوازن، با فاصله از یکدیگر و با درخشندگی مانند یاقوت تیره، هستند. چشمان روشن در سگ های بلوند یا سفید رنگ، مجاز است. چشمان آبی یا تفاوت رنگ عنبیه در دو چشم یا دو رنگ متفاوت در یک عنبیه، باید به عنوان یک نقص جدی تلقی شود. گوش ها: گوش های بزرگ و ایستاده هستند و در صورت هشدار، ایستاده تر می شوند. اما هنگام عادی با زاویه 45 درجه به سمت طرفین قرار دارند و پهنای بین گوش ها را بیشتر می کنند. هنگام مشاهده از طرفین، جاییکه پوزه به جمجمه وصل می شود، زاویه ای نزدیک به 90 درجه تشکیل می دهد.

بدن

گردن: کمی قوس دار و به سمت شانه های لاغر شیب دار هستند. خط پشت: مسطح. بدن: دارای دنده های گرد (اما بیش از حد "شکل بشکه ای" ندارند). دم: نسبتاً بلند، به سمت بالا و یا بیرون، داسی شکل است و یا بصورت یک حلقه در پشت قرار می گیرد بصورتی که تنها نوک آن با پشت تماس دارد. (هرگز نباید بین پاها قرار داشته باشد). رد صلاحیت دم: دم کوتاه.

نیم تنه جلویی

شانه ها: لاغر است و با شیب کم پهن می شود و قسمت بالای پاهای جلو که کاملا زیر آن قرار گرفته است را نگه می دارد و باعث می شود که زانوها به راحتی حرکت کنند. شانه ها باید به خوبی بالا قرار گرفته باشند، متوازن و محکم باشند و به سمت عقب شیب داشته باشند (هرگز نباید پایین باشند یا رو به جلو شیب داشته باشند). این مسئله باعث می شود قفسه سینه به خوبی گسترش یابد و پاهای جلو تقویت شوند. کف پاها: کوچک و لکه دار با انگشتانی که به خوبی از هم جدا هستند اما از هم فاصله ندارند (پهن نشده اند)، پدها دارای بالشتک های مناسب هستند (نه مانند پاهای خرگوش هستند و نه مانند پای گربه). ممکن است دوکلاوها (انگشتان اضافه) برداشته شود. پسترنها (قسمت پایینی پاها) قدرتمند هستند.

پوشش

در نوع پوششهای صاف، پوشش باید دارای بافت نرم، نزدیک و براق باشد. (پوششهای سنگین تر با زیر پوشش مجاز است). پوشش در تمام بدن گسترده شده است و در سر و گوشها دارای تراکم کمتری است. در نوع مو بلند، پوشش باید از بافت نرم، صاف یا کمی موج دار باشد و وجود زیرپوشش ترجیح داده می شود. گوشها- دارای حاشیه. دم- کامل و بلند (با پوشش پر-مانند). پوشش روی ساق و پایین پاها، شلوارک روی ساق پاهای عقب و تا خوردگی بزرگ روی گردن، ترجیح داده می شود. رد صلاحیت: در پوشش های بلند، پوشش خیلی نازک که شبیه لخت بودن است.

نیم تنه عقبی

عضلانی، با باسن هایی محکم که کاملا از هم فاصله دارند و نه به سمت بیرون و نه به سمت داخل هستند. زاویه بندی: باید با قسمت جلو بدن برابر باشند. کف پاها مانند پاهای جلو هستند. دوکلاوها (انگشتان اضافه) ممکن است برداشته شوند.

تاریخچه

سگهایی شبیه به چی واوا، در تزئینات آثار باستانی تمدنهای گمشده در سراسر جهان دیده شده اند. تجارت بین فرهنگهای باستان گسترده تر از آنچه قبلا فرض می شد، بوده است، بنابراین جای تعجب نیست که انواع مختلف سگهای مشابه، ریشه در مکانهای دور دست داشته باشند. با این حال، اینکه چي واوا چگونه برای اولین بار به مردمان مکزیک رسید، یک راز ماقبل تاریخ است. ما می دانیم که وقتیکه "تولتک ها" در حدود هزاران سال قبل در مکزیک زندگی می کردند، نژاد مورد انتخاب آنها، "تِچی چی"، جد بزرگتر و سنگین تر چی واوای امروزی بود.

آزتک ها در قرن دوازدهم، تولتک ها را مغلوب  کردند. مورخان تایید می کنند که آزتک ها با اصلاح "تچی چی"، آن را به یک سگ کوچکتر و سبک تر تبدیل کردند. زمانی که فاتحان اسپانیایی در دهۀ 1500 میلادی، تمدن آزتک را سرنگون کردند، "تچی چی" آنچنان با فرهنگ آزتکها یکپارچه شده بود که یکی از گنج های مهم "مونتزوما" (یکی از فاتحان آمریکای جنوبی) محسوب می شد خصوصا که فرض شده بود بعد از فتح "کُرتز"، برای همیشه از دست رفته است.

اما سگهای کوچک جان سخت در دهکده های دور افتاده زندگی می کردند و در اواسط دهه 1800، هنگامی که آمریکایی ها به این نژاد علاقه مند شدند، نمونه های زیادی را در ایالت چی هُواهُوا پیدا کردند. به این ترتیب بود که این بازمانده از دو تمدن گمشده، تحت عنوان "چی هُواهُوا" یا "چي واوا" شهرت جهانی یافت. اولین چي واوای ثبت شده در AKC، سگ كوچكی به نام بیپی بود که در سال 1908 ثبت شد.

رهبر دستۀ معروف "خاویر کوگات" در دهه های 40 و 50 میلادی کارهای بسیاری برای محبوبیت چي واواها انجام داد. اخیراً، این اجراکنندگان طبیعی، در نمایش های "بریولی هیلز چی هوا هوا"  لگالی بلوند" و "سکس اند سیتی" نگاهها را به خود جلب کرده اند. تیم بیس بال لیگ برتر "ال پاسو"، تگزاس، نام "چي هوا هوا"  را برای خود انتخاب کرده است.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها