چی‌هوا هوا سگی کوچک با شخصیتی بزرگ است. این «سگ کیفی» گوش‌به‌زنگ و بامزه، نماد ملی مکزیک و یکی از قدیمی‌ترین نژادهای قاره آمریکا است و ریشه‌اش به دوران پیش از کلمبوس می‌رسد.
برای انتخاب نژاد مناسب با پاپی یاب در ارتباط باشید.
چی‌هوا هوا سگی متعادل، ظریف و با خلق‌وخوی تریرگونه است که وزنش از ۲/۷ کیلوگرم بیشتر نمی‌شود. سر گرد «سیب‌مانند» نشانه شاخص نژاد است. گوش‌های ایستاده و چشمان درشت و درخشانش بسیار گویا هستند. موهایش در رنگ‌ها و طرح‌های گوناگون و کوتاه یا بلند دیده می‌شود و دو واریته جز در مو تفاوتی ندارند.
این سگ وفادار، جذاب و پر از اعتمادبه‌نفس سگ‌های بزرگ است. حتی سگ کوچک هم به آموزش نیاز دارد؛ وگرنه این شیطان باهوش مثل ناپلئونی کوچک بر خانه حکم می‌راند. جمع‌وجور و مطمئن است و برای زندگی شهری ایده‌آل است. برای بازی‌های خشن با کودکان بیش از حد کوچک است و در هوای سرد باید مراقبش بود، اما تا وقتی در دامان محبوبش وقت کافی بگذراند، خوب سازگار می‌شود.
غذای باکیفیت و متناسب با سن سگ (توله، بالغ یا مسن) همه مواد مغذی لازم را دارد. بعضی چی‌هوا هواها مستعد اضافه وزن هستند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید. تشویقی‌ها در آموزش کمک‌اند اما زیادی‌شان چاقی می‌آورد. بقایای غذای انسانی را کم بدهید و از استخوان پخته و غذای چرب بپرهیزید. اگر نگران وزن یا تغذیه هستید با دامپزشک مشورت کنید.
دو نوع مو در این نژاد نیازهای کمی متفاوتی دارند. چی‌هوا هوای موکوتاه فقط گاهی برس و حمام منظم می‌خواهد تا آراسته بماند، اما نوع مو بلند باید دست‌کم هفته‌ای یک بار برس شود تا گره و کلاف نشود. ناخن هر دو نوع باید مرتب کوتاه شود. مراقبت از دندان‌ها مهم است و شامل مسواک زدن می‌شود و دامپزشک ممکن است تشویقی‌های مخصوص مراقبت دندان را هم پیشنهاد کند. گوش‌ها را مرتب بررسی و جرم یا کثیفی اضافه را پاک کنید تا عفونت نکند.
چی‌هوا هوا عاشق دویدن و بازی است و معمولاً در فضایی بسیار کوچک هم تحرک کافی پیدا می‌کند. همین که پشت سر صاحبش راه برود معمولاً کافی است. پیاده‌روی‌های کوتاه و آهسته وزن و وضعیت او را مناسب نگه می‌دارد. او را بیش از حد خسته نکنید؛ اگر نفس‌نفس می‌زند و به‌سختی دنبالتان می‌آید، بغلش کنید و به خانه برگردید.
چی‌هوا هوا سگ کوچک بسیار هوشیار و باهوشی است. مشتاق خوشحال کردن صاحبش است و به آموزش مثبت خوب پاسخ می‌دهد. انگار خوب می‌داند چقدر بامزه است و یاد می‌گیرد چطور به خواسته‌اش برسد. از ابتدا باید نشان دهید که شما مسئولید و نگذارید توله کاری کند که از سگ بالغ پذیرفته نیست. خلق‌وخوی تریری دارد، پس هنگام آموزش دست محکم ولی ملایم لازم است. در آموزش اطاعت و ورزش‌های سگی می‌تواند بدرخشد.
بیشتر چی‌هوا هواها سگ‌های سالمی هستند، اما برخی مشکلات ژنتیکی ممکن است دیده شود. توله را از پرورش‌دهنده‌ای بگیرید که روی همه سگ‌های اصلی خود آزمایش‌های ژنتیکی انجام می‌دهد. مشکلات احتمالی عبارت‌اند از:
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
سگی کوچک، ظریف، هوشیار، چابک و جمع‌وجور با حالتی شیطنت‌آمیز و ویژگی‌های خلقی شبیه تریر.
جمجمه گرد و گنبدی «سیبی» شکل، با یا بدون روزنه نرم. چشم‌ها درشت، گرد، درخشان و دور از هم و گوش‌ها بزرگ و ایستاده است که هنگام استراحت با زاویه ۴۵ درجه به طرفین باز می‌شود. فرورفتگی میان پیشانی و پوزه مشخص است.
گردن کمی قوس‌دار است و به شانه‌های لاغر می‌رسد. خط پشت صاف و دنده‌ها گرد، ولی نه بشکه‌ای است. دم نسبتاً بلند است و داسی یا حلقه‌وار روی پشت می‌افتد، هرگز میان پاها نمی‌رود.
شانه‌ها لاغر و شیب‌دار روی دست‌های صاف و زیر بدن قرار دارند. پنجه‌ها کوچک و ظریف با انگشتان جدا و کف‌پاهای نرم است.
در نوع موکوتاه، مو نرم، چسبیده و براق و در نوع موبلند نرم، صاف یا کمی موج‌دار با زیرپوش است. گوش‌ها و دم حالت ریشه‌دار و پرمانند دارند و سگ فقط باید برای تمیزی آراسته شود.
عقب‌تنه عضلانی است، با خمیدگی مفاصل برابر جلوی بدن. هاک‌ها از هم دورند، نه به داخل و نه به خارج، و محکم و استوار هستند.
تصویر سگ‌هایی شبیه چی‌هوا هوا بر آثار تمدن‌های گمشده در جاهای مختلف جهان دیده می‌شود، اما اینکه این تیپ چگونه به مردم مکزیک رسید، راز عصر پیش از تاریخ است. می‌دانیم که حدود هزار سال پیش، توکل‌ها در مکزیک نژاد «تچیچی» را داشتند، جد بزرگ‌تر و سنگین‌تر چی‌هوا هوای امروزی. آزتک‌ها در قرن دوازدهم توکل‌ها را شکست دادند و به گفته مورخان تچیچی را به سگی کوچک‌تر و سبک‌تر تبدیل کردند. تا زمانی که فاتحان اسپانیایی در قرن شانزدهم تمدن آزتک را برانداختند، این سگ چنان در فرهنگ آزتک جا افتاده بود که از گنجینه‌های مونته‌زوما به شمار می‌آمد. با این حال این سگ‌های سرسخت در روستاهای دورافتاده زنده ماندند و در اواسط قرن نوزدهم، وقتی آمریکایی‌ها به آن علاقه‌مند شدند، نمونه‌های فراوانی در ایالت چی‌هوا هوا یافتند. نخستین چی‌هوا هوای ثبت‌شده در انجمن کنل آمریکا در سال ۱۹۰۸ ثبت شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
