بولداگ (Bulldog)

بولداگ

Bulldog

خصوصیت های اخلاقی:

آرام، شجاع، دوستانه

قد: 35 تا 38 سانتی متر

وزن: 23 کیلوگرم (نر)، 18 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 8 تا 10 سال

گروه: غیر ورزشی

عکس نژاد سگ Bulldog

بولداگ، مهربان اما شجاع، دارای رفتار دوستانه اما با عزت نفس است. بولداگ، سگی تنومند، کم ارتفاع و عضلانی است که صورت ترش کردۀ آن نماد جهانی شجاعت و سرسختی است. این همراهان وفادار، به خوبی با شهر یا خارج از شهر سازگار هستند.

دوست داری یک توله بولداگ داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

ویدیو معرفی کامل نژاد بولداگ

توضیحات

شما نمی توانید یک بولداگ را با هر نژاد دیگری اشتباه بگیرید. پوست سر شل و افتاده، ابروهای خزدار، بینی پخ شده، گوش های کوچک، جلوآمدگی فک زیرین با افتادگی گونه های دو طرف، و راه رفتن متمایز آنها، همگی عملا فریاد می زنند که "من یک بولداگ هستم!". پوشش آنها که در رنگ ها و الگوهای متنوعی دیده می شود، کوتاه، صاف و براق است. بولداگ ها می توانند تا 23 کیلوگرم وزن داشته باشند، اما این امر مانع از پریدن آنها در دامان شما یا حداقل تلاش برای این کار نمی شود. اما تمایل آنها به یافتن راه های آسان را با تنبلی اشتباه نگیرید — بولداگ ها از پیاده روی های سریع لذت می برند و برای متناسب ماندن به ورزش متوسط منظم، همراه با یک رژیم غذایی دقیق نیاز دارند. بعدازظهرهای تابستانی بهتر است وقت خود را در یک اتاق با تهویه مطبوع سپری کنند، زیرا پوزه کوتاه بولداگ، در هوای گرم و مرطوب می تواند باعث مشکل در تنفس شود.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

بولداگ باید با بهترین غذای سگ موجود، خواه بصورت تجاری و یا در منزل تهیه شده باشد، تحت نظر و تایید دامپزشکتان تغذیه شود. هر نوع رژیم غذایی باید با سن سگ شما (توله سگ، بزرگسان، مسن) متناسب باشد. برخی از سگ ها، مستعد اضافه وزن هستند، بنابراین کالری و وزن بدن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. استفاده از خوراکی های تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفادۀ زیاد از آنها می تواند باعث چاقی شود. درباره اینکه کدام یک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند، اطلاعات لازم را کسب کنید. اگر در مورد وزن یا رژیم سگ خود نگرانی دارید، آن را با دامپزشک خود مطرح کنید. آب تمیز و تازه همیشه باید در دسترس بولداگ قرار داشته باشد.

برس کشیدن کامل با یک برس نرم به مدت 10 دقیقه و دو یا سه بار در هفته باعث می شود تا بولداگ، بهترین ظاهر خود را داشته باشد. در دوره های ریزش شدیدتر موها، استفاده از یک برس لاستیکی می تواند کمک کننده باشد. برای اطمینان از اینکه پوست آن تمیز و خشک است، باید چین و چروک های صورت بولداگ را به طور مرتب بررسی کنید ، زیرا مواد غذایی یا رطوبت در آن به دام می افتند و باعث تحریک یا عفونت می شوند. برای تمیز کردن چین و چروکها از یک توپ پنبه ای آغشته به پراکسید استفاده می شود ، و می توانید بعد از آن از نشاستۀ ذرت برای کمک به خشک کردن پوست استفاده کنید - البته هیچ یک از آنها نباید در نزدیکی چشم ها استفاده شوند-. گوش ها و ناحیه زیر دم باید تمیز نگه داشته شوند، و ناخن های سگ نیز هر دو هفته یکبار کوتاه شوند.

بولداگ ها آرام هستند و از اینکه در کنار پای صاحب خود استراحت کنند، لذت می برند، اما از راهپیمایی گاهگاهی و رفتن به پیاده روی نیز لذت می برند. ورزش متوسط ​​به سگ کمک می کند تا متناسب بماند. با این حال، روزهای بسیار گرم را بهتر است در مقابل تهویه مطبوع سپری کنند، چون پوزۀ کوتاه بولداگ می تواند تنفس را در گرما و رطوبت دشوار کند. پله ها و استخرها نیز برای آنها خطرات عمدۀ ایمنی به همراه دارند. بولداگ ها از رفتن در آبهای کم عمق لذت می برند، اما هرگز نباید در آب هایی که بیشتر از عمق زانو باشد وارد شوند، مگر اینکه از نزدیک تحت نظارت باشند.  

بولداگ ها شیرین، فداکار و آسان گیر هستند و می خواهند صاحب خود را خوشحال کنند. مانند همه نژادها، آموزشهای اجتماعی کردن زودهنگام برای کمک به شروع زندگی بسیار مهم است. کلاسهای آموزش توله سگها نیز بسیار توصیه می شود و به صاحبان سگها می آموزد که چگونه از رفتارهای نامطلوب خودداری کند. بولداگ ها عاشق جویدن هستند - بیشتر آنها در تمام زندگی از جویدن اسباب بازی ها لذت می برند-. آنها همچنین بازی طناب کشی را  دوست دارند، اما مهم است که در سن جوانی به سگ یاد داده شود که با دستورات داده شده، آنچه در دهان دارد را آزاد کند. همچنین از همان ابتدای جوانی باید به بولداگ آموخت كه در هنگام غذا خوردن، افراد از كاسه او غذا بردارند تا این عادت را نداشته باشد كه از غذای خود محافظت كند.

صاحبان بولداگ باید هوشیار باشند تا مطمئن شوند که سگ آنها گرما زده نشود. یک بولداگ را نباید در آفتاب داغ بدون نظارت و یا بدون دسترسی به سایه و آب، رها کرد و البته هیچ سگی را نباید در یک ماشین محصور، حتی در هوای معتدل نگه داشت. اگر یک بولداگ بیش از حد تحریک شود و یا به سختی تنفس کند، زبان او به طور غیرمعمول آویزان خواهد شد و به جای رنگ صورتی معمولی، دارای یک رنگ مایل به آبی می شود. خیس کردن فوری با آب خنک و گذاشتن یخ می تواند به خنک شدن سگ کمک کند.

آزمایش های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • معاینۀ قلبی
  • ارزیابی پتلا
  • ارزیابی رادیوگرافی هیپوپلازیا نای
عکس سگ نژاد Bulldog

استاندارد

ظاهر عمومی

یک بولداگ کامل باید از سایز متوسط و پوشش صاف برخوردار باشد. این سگ دارای بدنی سنگین، تنومند، کم ارتفاع، سر و صورت کوتاه، شانه های پهن و اندام هایی مستحکم است. ظاهر عمومی آن باید نشان دهندۀ پایداری، قدرت و استقامت بسیار عالی باشد. خلق و خوی او باید متعادل و مهربان، قاطع و شجاع (نه شرور و پرخاشگر) باشد و رفتار او باید با آرامش و عزت نفس باشد. یک بولداگ باید این خصوصیات را با ظاهر و رفتار خود نشان دهد.

سر

جمجمه باید بسیار بزرگ باشد، و از نظر محیط سر، این محیط باید در جلوی گوش ها، حداقل برابر قد سگ در شانه ها باشد. با مشاهده از جلو، باید از گوشۀ فک پایین تا راس جمجمه، بسیار بلند باشد و همچنین ظاهری بسیار پهن و مربعی داشته باشد. با مشاهده از سمت جانبی، سر باید بسیار بلند باشد و از نوک بینی تا استخوان پس گردن بسیار کوتاه باشد. پیشانی باید مسطح بوده (بدون انحناء یا گنبدی بودن) و نه بیش از حد برجسته و نه تورفته باشد.

بدن

سینه و بدن باید بسیار فراخ و گسترده، با پهلوهای کامل و دنده های گرد باشد و از شانه ها تا پایین ترین قسمت آن، جایی که به سینه می پیوندد، طول زیادی داشته باشد. باید بین شانه ها و پاهای جلو شیب زیادی باشد که به سگ، ظاهری پهن، کم ارتفاع و پاهای کوتاه می بخشد. قفسه سینه: سینه باید بسیار پهن، عمیق و کامل باشد. خط زیر شکم: بدن باید در پشت شکم به خوبی جمع شده و گوشتالود نباشد. خط پشت و کمر: قسمت پشت بدن باید کوتاه و قوی باشد، همچنین در شانه ها بسیار پهن و در کمر و لگن، نسبتاً باریک باشد.

نیم تنه جلویی

شانه ها: شانه ها باید عضلانی، بسیار سنگین، گسترده و به طرف بیرون، شیب دار باشند و به حیوان، ثبات و قدرت بسیار خوبی ببخشد. پاهای جلو: پاهای جلو باید کوتاه، بسیار قوی، مستقیم و عضلانی باشند، با فاصله از هم قرار گیرند و پنجه های آن به خوبی توسعه یافته باشند و خط بیرونی کاملا انحناء دار ارائه دهند، اما استخوان های پاها باید نه خمیده یا کج باشند و نه پاها خیلی به هم نزدیک باشند. زانوها: زانوها باید کم ارتفاع باشند و کاملا خارج از بدن ایستاده باشند. کف پاها: کف پاها باید با اندازه متوسط، جمع و جور و محکم باشند. انگشتان پا، جمع و جور و به خوبی جدا از هم هستند و دارای بند انگشتان بلند و ناخن های بسیار کوتاهی هستند. کف پاهای جلو ممکن است مستقیم باشد یا کمی به سمت بیرون چرخیده باشد.

پوشش

پوشش بولداگ باید صاف، کوتاه، مسطح، با بافت ظریف، صاف و براق باشد (بدون حاشیه و پیچ و تاب). پوست: پوست باید، به خصوص در قسمت سر، گردن و شانه ها، نرم و شل باشد. چین و چروک ها و غبغب ها: سر و صورت باید با چین و چروک های زیاد پوشیده باشد و در گلو، از فک تا قفسۀ سینه، باید دو تاخوردگی آویزان شل وجود داشته باشد و غبغب ها را تشکیل دهد.

نیم تنه عقبی

پاها: پاهای عقب باید قوی و عضلانی باشد و از پاهای جلو بلندتر باشد، به طوری که لگن ها را بالاتر از شانه ها قرار می دهد. مفصل ران باید کمی خم شده و به خوبی به طرف پایین شیب دار باشند، به طوری که باعث افزایش طول و استحکام قسمت بین لگن ها و ران می شود. قسمت پایینی پا باید کوتاه، مستقیم و قوی باشد و مفصل زانو کمی به سمت بیرون و دور از بدن قرار گرفته است، از این رو، مفصل ران به صورتی ساخته شده است که آنها را به هم نزدیک کند. همچنین کف پای عقب به سمت بیرون چرخیده است.

تاریخچه

شواهد تاريخي نشان مي دهد كه بولداگ در انگلستان و در قرن 13 در زمان سلطنت پادشاه جان، براي "ورزش" "بالبیتینگ" كه در آن، در حالي كه تماشاگران شرط مي بستند، يك گاو با دسته ای از سگها می جنگيد، پرورش یافته است. سگهایی که در این تفریح خشن مورد استفاده قرار می گرفتند، اجداد بولداگهای امروزی بودند، حیوانات وحشی با فکهای بزرگ، که بطور غیرقابل باور شجاع و ظاهرا درد ناپذیز بودند.

نقطه عطف در تاریخ بولداگها در سال 1835 فرا رسید، هنگامی که انگلیس ورزشهای خونین با حیوانات را ممنوع کرد. در واقع، ورزشهای خونین داشت به زیر زمین می رفت، زیرا "بول بیتینگ" (بول، اشاره به گاو نر دارد)، جای خود را در گودهای مبارزۀ سگها در انبارها باز کردند. این فعالیتهای غیرقانونی نیاز به سگهای سریعتر و پرتحرک تر از بولداگهای اوایل قرن 19 داشتند. قماربازها با ترکیب تریرهای مختلف با بولداگها، گلادیاتورهای آتشین و چهار پای خود را خلق کردند و بدین ترتیب نمونه های اولیۀ بول تریرها، استافوردشایر بول تریر و سایر نژادهای تریر از نوع-بول که امروزه هم محبوب هستند را معرفی کردند.

با منسوخ شدن "بول بیتینگ"، بولداگها در معرض انقراض قرار گرفتند. در پاسخ، تحسین کنندگان بولداگ، فرایند طولانی تبدیل این نژاد از یک مبارز به یک همدم را آغاز کردند. آنها برای جذاب تر کردن این سگ ها، خصوصیات فیزیکی آنها را  تصحیح می کردند، همچنین آنها خلق و خوی وحشی بولداگها را کاهش دادند و این نژاد را به عنوان یک حیوان خانگی شیرین و دلپذیر که مورد علاقه کودکان است، بازسازی کردند. در سال 1886، هواداران بولداگ در هر دو طرف اقیانوس اطلس کار خود را به اندازه کافی خوب انجام دادند تا این نژاد توسط AKC به رسمیت شناخته شود.

بولداگ از مدتها پیش سمبل ملی انگلیس بوده است. در طول جنگ جهانی دوم، شباهت هایی بین بولداگ بامزه و سرسخت با خصوصیات نخست وزیر، وینستون چرچیل وجود داشت. در آمریکا، این نژاد، نماد تیم های ورزشی بی شماری، از جمله تیم های دانشگاه ییل است. گفته می شود که "مسکوت" (نماد شانس) بولداگ ییل، "هندسام دن"، اولین نماد شانس حیوانات در تمام تیم های ورزشی است. یکی دیگر از نمادهای شانس مشهور بولداگ در فوتبال، "اوگا" است که از آسایش یک خانه سگ با تهویه مطبوع در دانشگاه جورجیا لذت می برد. بولداگ همچنین به عنوان چهره چروکیدۀ شرکت کامیون سازی "ماک" و شرکت های دریایی ایالات متحده خدمت می کند.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها