سگ کوهستان برن (برنر) درشت، قدرتمند و بسیار زیبا با پوشش سه‌رنگ و خلق‌وخویی شیرین و مهربان است. برنرها آرام‌اند، همراهی با صاحبشان را دوست دارند و عاشق خوشحال‌کردنش هستند.
سگ کوهستان برن سگ کار درشت و محکمی است که قدش تا بیش از ۶۸ سانتی‌متر می‌رسد. پوشش ضخیم، ابریشمی و نسبتاً بلندش سه‌رنگ است: سیاه براق، سفید خالص و قهوه‌ای زنگاری. نشانه‌های مشخص روی پوشش و صورت از ویژگی‌های نژاد است و همراه برق باهوش چشم‌های تیره هاله‌ای از شکوه نجیبانه به برنر می‌دهد. سگی مقاوم که در هوای سرد شکوفا می‌شود و مغز و بازویش در مزارع و چراگاه‌های سوئیس او را چندکاره کرده است.
برنرها با همه‌ی اعضای خانواده خوبند و به‌ویژه با کودکان ملایم‌اند، اما اغلب به یک نفر خوش‌شانس بیشتر وابسته می‌شوند. باشکوه‌اند و تهدیدکننده نیستند و با غریبه‌ها وقاری دور از دسترس دارند.
سگ کوهستان برن با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت و تأیید دامپزشک و متناسب با سنش، مشکلی ندارد. بعضی سگ‌ها مستعد چاقی‌اند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و تشویقی را زیاد ندهید. بدانید کدام خوراکی‌های انسانی برای سگ بی‌خطر است و کدام نه. با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
سگ کوهستان برن پوشش دولایه دارد: رویه‌ی بلندتر و زیرپوش پشمی. برنرها نسبتاً زیاد می‌ریزند، به‌ویژه در فصل ریزش که دو بار در سال است. برس‌زدن هفتگی و در فصل ریزش روزانه موهای شل را جدا و ظاهر سگ را زیبا نگه می‌دارد. گره‌ها را می‌توان با برس اسلیکر یا شانه‌ی فلزی باز کرد. ناخن‌ها را هم مرتب کوتاه کنید، چون ناخن بلند درد و مشکلات ساختاری ایجاد می‌کند.
سگ کوهستان برن برای سالم و شاد ماندن دست‌کم نیم ساعت ورزش متوسط در روز لازم دارد. هرچند باید داخل خانه با خانواده زندگی کند، فعالیت در فضای باز را دوست دارد و همراه عالی پیاده‌روی و کوهنوردی طولانی است. صاحبان اهل طبیعت اغلب او را به کمپ و کوله‌گردی می‌برند. برنرها از کشیدن گاری کودکان لذت می‌برند و برخی در مسابقات کشیدن بار شرکت می‌کنند. در چابکی، گله‌بانی، اطاعت، رالی و ردیابی هم می‌درخشند.
اجتماعی‌سازی زودهنگام و آموزش اطاعت برای همه‌ی سگ‌ها مهم است، اما برای نژادهای درشتی مثل برنر بیشتر. برنرها باهوش و مشتاق خوشحال‌کردن‌اند، پس معمولاً آموزش آسانی دارند. آنها مهربان و گشاده‌دل‌اند، زود دلخور می‌شوند و تنبیه یا روش‌های خشن را نمی‌پذیرند. برنر می‌خواهد کنار خانواده‌اش باشد و اگر مرتب ساعت‌ها تنها بماند رفتارهای ناخواسته پیدا می‌کند.
برنرها عموماً سگ‌هایی سالم‌اند و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر این موارد بررسی می‌کنند:
همه‌ی نژادهای درشت مستعد نفخ‌اند، وضعیتی ناگهانی و تهدیدکننده‌ی جان. صاحبان باید نشانه‌ها و اقدام لازم را بدانند. گوش‌ها را برای عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را مرتب با خمیردندان مخصوص سگ مسواک بزنید.
سگی درشت، چشم‌گیر و سه‌رنگ، محکم و متعادل. باهوش، قوی و آنقدر چابک که کار کشیدن بار و گله‌رانی را در مناطق کوهستانی زادگاهش انجام دهد. نر مردانه و ماده مشخصاً زنانه است.
حالت چهره باهوش، پرجنب‌وجوش و ملایم است. چشم‌ها قهوه‌ای تیره و کمی بیضی‌اند و چشم آبی رد صلاحیت است. گوش‌ها متوسط، بلند، مثلثی و گرد در نوک‌اند و در حالت استراحت به سر می‌چسبند. جمجمه تخت و پهن است، پوزه قوی و صاف و بینی همیشه سیاه.
گردن قوی، عضلانی و با طول متوسط است. خط پشت از شانه تا کپل تراز و سینه عمیق و جادار با دنده‌های خوب باز اما نه بشکه‌ای است. پشت پهن و محکم است. دم پرپشت است و در استراحت پایین می‌ماند و هرگز نباید روی پشت برگردد.
شانه‌ها کمی خوابیده، چسبیده و عضلانی‌اند و هرگز شل نیستند. پاها صاف و قوی و آرنج‌ها زیر شانه‌اند. پنجه‌ها گرد و جمع با انگشتان قوسی‌اند. ناخن اضافی را می‌توان برداشت.
ران‌ها پهن، قوی و عضلانی‌اند. زانوها به‌طور متوسط خمیده‌اند و نرم به مفصل خلف می‌رسند. مفصل خلف از پشت صاف است. پنجه‌ها جمع‌اند و نه به داخل و نه به خارج می‌چرخند.
پوشش ضخیم، نسبتاً بلند و کمی موج‌دار یا صاف با براقی طبیعی است. پوشش بسیار فرفری یا بسیار کدر ناپسند است. برنر در پوشش طبیعی نمایش داده می‌شود و اصلاح و تراش زیاد توصیه نمی‌شود.
سگ کوهستان برن یکی از چهار نژاد سگ کوهستان است که مدت‌ها در کانتون برن، منطقه‌ی وسیع کشاورزی حیاتی برای تولید لبنیات (شکلات و پنیر، دو کالای پرسود صادراتی سوئیس)، خانه داشته‌اند. برنرها با گله‌رانی گاو، نگهبانی مزرعه از درندگان و همراهی آرام در پایان روز کاری سخت امرار معاش می‌کردند. شاید بزرگ‌ترین افتخار کاری‌شان توانایی کشیدن بارهایی چندین برابر وزن خود با اندام عقب پهن و عضلانی باشد.
با وجود فایده‌ی این نژاد پیش از مکانیزه‌شدن کشاورزی، در اواخر دهه‌ی ۱۸۰۰ تعدادشان کم شد و کیفیت سگ‌های باقی‌مانده افت کرد. علاقه‌مندان سوئیسی تلاش دقیقی برای احیا آغاز کردند و در ۱۹۰۷ باشگاه نژاد با رهبری پروفسور آلبرت هایم تأسیس شد. در ۱۹۲۶ کشاورزی از کانزاس یک جفت را به آمریکا آورد و AKC اولین برنر را در ۱۹۳۷ ثبت کرد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
