گلدن رتریور (Golden Retriever)

گلدن رتریور

Golden Retriever

خصوصیت های اخلاقی:

باهوش، دوستانه، فداکار

قد: 58 تا 61 سانتی متر (نر)، 55 تا 57 سانتی متر (ماده)

وزن: 29 تا 34 کیلوگرم (نر)، 25 تا 29 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 10 تا 12 سال

گروه: ورزشی

عکس نژاد سگ Golden Retriever

گلدن رتریور، یک سگ شکاری زیبای اسکاتلندی است که در بین محبوب ترین نژادهای سگ آمریکا قرار دارد. آنها در شکار و کارهای میدانی، کارگران جدی هستند و به عنوان راهنما برای نابینایان و در جستجو، امداد و نجات و همچنین در رقابت های اطاعت پذیری و سایر رویدادهای رقابتی، از کار خود لذت می برند و هنگامی که در محل کار نیستند نیز عشق دوستانه ای به زندگی دارند.

دوست داری یک توله گلدن رتریور داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

گلدن رتریور یک سگ قوی و عضلانی و دارای اندازۀ متوسط است که پوشش طلایی متراکم و درخشان آن معروف است و نام این نژاد نیز از همین پوشش گرفته شده است. مشخصۀ این نژاد، سر بزرگ با چشمان دوستانه و باهوش، گوش های کوتاه و پوزه مستقیم است. گلدن ها در حرکت، با قدم های یکنواخت و قدرتمند راه می روند و همانطور که علاقه مندان این نژاد می گویند، دم پر مانند خود را به عنوان یک "عمل شادمانه" حرکت می دهند. کاملترین سوابق مربوط به رشد گلدن رتریور، در کتاب هایی که از سال 1835 تا حدود سال 1890 توسط شکاربان ها در املاک گوئیزوکن لرد تویت موث در اینورنس-شایر اسکاتلند نگهداری شده است، به ثبت رسیده است. در سال 1952، خواهرزاده بزرگ لرد تویت موث، ششمین ارل ایلچستر که مورخ و ورزشکار بود این سوابق را که از اجداد وی به جا مانده بود منتشر کرد. این اسناد تأیید واقعی داستانهایی بودند که از نسل های قبل منتقل شده بود. گلدن ها سگ های خانوادۀ قابل اعتماد و مشتاق لذت هستند که آموزش آنها نسبتاً آسان است. نگاه آنها به زندگی، یک رویکرد شاد و بازیگوش است و این رفتار مربوط به توله سگها را در بزرگسالی نیز حفظ می کنند. این سگ های پرانرژی و قوی از بازی در فضای باز لذت می برند. برای نژادی که ساخته شده است تا برای ساعت ها، مرغابی ها را از آب بگیرد، شنا و آوردن اشیاء، سرگرمی های طبیعی محسوب می شود.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

یک غذای سگ با کیفیت بالا و مناسب برای سن سگ (توله سگ، بزرگسال و سالخورده) تمام مواد مغذی مورد نیاز این نژاد را تامین می کند. برخی از گلدن ها ممکن است اضافه وزن داشته باشند، بنابراین کالری و وزن بدن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. اگر تصمیم دارید به سگ خود تشویقی بدهید، این کار را با میانه روی انجام دهید. استفاده از خوراکی های تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما استفادۀ زیاد از آنها باعث چاقی می شود. از دادن غذاهای باقی ماندۀ سفره به سگتان، اگر نه کاملا، اما بطور خاص از دادن استخوانهای پخته شده و غذاهای دارای چربی زیاد، اجتناب کنید. اطلاعات خود را درباره اینکه کدام یک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند، بالا ببرید. اگر در مورد وزن یا رژیم سگ خود نگرانی دارید، با دامپزشک خود مطرح کنید.

گلدن ها ریزش موی شدیدی دارند و یک یا دو بار در سال پوشش ضخیم و دافع آب خود را از دست می دهند و در طول سال نیز بطور مداوم ریزش دارند. در بیشتر مواقع، برس زدن خوب با یک برس صاف کننده (اسلیکر براش) یک بار یا دو بار در هفته، بخش زیادی از موهای مرده را قبل از اینکه فرصتی برای افتادن روی مبلمان پیدا کنند، تمیز می کنند. در زمان ریزش های شدید، این جلسات برس زدن به یکی از وظایف روزانه تبدیل می شود. حمام به شل شدن موهای مرده کمک می کند، اما قبل از شروع برس زدن، موهای سگتان باید کاملاً خشک شود. در غیر این صورت، گلدن ها تنها به حمام های گاه به گاه برای تمیز نگه داشتن آنها نیاز دارند. مانند همه نژادهای دیگر، ناخن های گلدن ها نیز باید مرتباً کوتاه  شوند.

مانند اکثر نژادهای ورزشی، گلدن ها نیز به ورزش روزانۀ زیادی نیاز دارند. یک گلدن که ورزش کافی نداشته باشد، احتمالاً درگیر رفتارهای نامطلوب خواهد شد. گلدن ها همراهان خوبی در مسافتهای طولانی و دوچرخه سواری هستند، اگرچه قبل از شروع فعالیت های پر فشار که ممکن است باعث ایجاد تنش در استخوان ها و مفاصل سگ شود، توصیه می شود که با یک دامپزشک مشورت کنید. بسیاری از گلدن ها در سفرهای شکار یا در تمرین های میدانی و همچنین در ورزش های مربوط به سگها مانند چابکی، اطاعت و ردیابی پیگیری،  ورزش و تمرین خود را با لذت و خوشحالی انجام می دهند.

مانند همه نژادها، کلاسهای زودهنگام اجتماعی شدن و آموزش توله سگها، برای این نژاد نیز توصیه می شود. قرار دادن  توله سگ به آرامی در معرض طیف گسترده ای از افراد، مکان ها و موقعیت های بین سنین هفت هفتگی تا چهار ماهگی به گلدن کمک خواهد کرد تا به یک سگ بالغ خوددار و خوش رفتار تبدیل شود. کلاس های آموزش توله سگها به عنوان بخشی از فرایند جامعه پذیری عمل می کند و به صاحب کمک می کنند تا عاداتهای بدی که ممکن است در حال رشد باشند را بشناسد و تصحیح کند. آموزش اطاعت پذیری پیوند بین سگ و صاحب را تقویت می کند – یک گلدن چیزی بیشتر از خوشحال کردن صاحب خود را نمی خواهد-. گلدن رتریور، اهل بیرون رفتن، وفادار و مشتاق انجام پیشنهادات شما است و این امر باعث می شود آموزش آنها بسیار آسان شود.

گلدن ها معمولاً سگهای سالمی هستند و پرورش دهندگان مسئول معمولا این نژاد را از نظر مبتلا شدن به این بیماریهایی از جمله مشکلات زانو و دیسپلازی مفصل ران، بیماریهای چشمی مانند آب مروارید سنین پایین، یووییت پیگمانتی و آتروفی پیشرونده شبکیه و همچنین برخی از بیماری های قلبی، از جمله تنگی آئورت غربالگری می کنند. گوش های گلدن ها باید بصورت هفتگی برای علائم عفونت بررسی شوند، و دندان ها نیز باید بطور مرتب مسواک زده شوند.

تست های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • بررسی مفصل ران
  • بررسی زانو
  • معاینه قلبی
  • ارزیابی چشم پزشکی
  • لیپوفاسینوز مغزی عصبی 10 (NCL10)
عکس سگ نژاد Golden Retriever

استاندارد

ظاهر عمومی

یک سگ با بدن متقارن، قدرتمند و فعال است که به خوبی با دیگران کنار می آید، پاهای آن نه بسیار کوتاه و نه بلند است، رفتار دوستانه ای به نمایش می گذارد و دارای شخصیتی مشتاق، هوشیار و با اعتماد به نفس است. در درجه اول یک سگ شکارچی است و در شرایط سخت کار خود را نشان می دهد. در ظاهر کلی، تعادل و راه رفتن آن بیشتر از مولفه های دیگر آن به چشم می آید. مشکل – هرگونه انحراف از ایده آل شرح داده شده که به نحوی با هدف نژاد تداخل می کند و یا خلاف شخصیت نژاد است باید مشکل تلقی شود.

سر

جمجمۀ پهن، کمی قوس دار در جهت جانبی و طولی، بدون برجستگی استخوان های جلو (پیشانی) یا استخوان های پشت سر. جلو صورت عمیق (جلو آمده)، پهن و تقریباً به اندازه جمجمه است. پوزه در نیمرخ بصورت مستقیم است و کاملا با جمجمه آمیخته شده است، هنگامی که از نیمرخ و یا بالا مشاهده می شود، کمی عمیق تر است و در بالا پهن تر از نوک دیده می شود. هیچ سنگینی در فلوها (قسمت آویختۀ لب بالای سگها) مشاهده نمی شود. کوتاه کردن ویسکرها (موهای اطراف لب) مجاز است اما ترجیح داده نمی شود. چشم ها دوستانه، باهوش و در ابعاد بزرگ متوسط و با ریم های (حاشیه های) تیره که به خوبی از هم جدا شده و در گودی چشم با عمق معقول، قرار گرفته اند. رنگ چشمها ترجیحا قهوه ای تیره است اما قهوه ای متوسط نیز قابل قبول است.

بدن

گردن دارای بلندی متوسط است و به تدریج در شانه های محکم و عضلانی ادغام می شود. پشت آن قوی است و از جلوگاه (قسمت میان استخوانهای کتف) تا باسن کمی شیب دار امتداد دارد. بدن دارای توازن مناسب و دارای قفسه سینه عمیق است و پیش سینه به خوبی توسعه یافته است. دنده های بلند و دارای انعطاف است اما بشکه مانند نیست. کمر کوتاه، عضلانی، پهن و عمیق است.

نیم تنه جلویی

بخش جلو بدن، عضلانی، هماهنگ و قادر به حرکت آزادانه است. تیغه های شانه بلند و به خوبی رو به عقب قرار گرفته اند و نوک های بالایی آن کاملاً نزدیک به هم قرار گرفته اند. زانوها، بدون سست بودن، نزدیک به دنده ها قرار گرفته اند. پاها مستقیم و دارای استخوان مناسب هستند اما ظاهر درشتی ندارند. پسترن ها (قسمت پایین پا، بین پنجه ها و قسمت بالا) کوتاه و قوی و کمی شیب دار هستند. دوکلاوها (پنجه های اضافه) در پاهای جلویی بطور معمول باقی گذاشته می شوند. کف پاها دارای اندازه متوسط، گرد و جمع و جور با پدهای ضخیم هستند.

پوشش

پوشش این نژاد، متراکم و دفع کنندۀ آب با زیر پوشش مناسب است. بخش بیرونی پوشش، محکم و انعطاف پذیر است و نزدیک به بدن قرار می گیرد و ممکن است مستقیم یا موج دار باشد. موهای اصلاح نشدۀ روی گردن، در پشت و زیر بدن، نرمی متوسطی دارند و موهای در جلو گردن پشت رانها و زیر دم . پرهای سنگین تر در جلوی گردن ، پشت ران ها و قسمت زیر دم زبرتر هستند. پوشش روی سر، پنجه و جلوی پاها، کوتاه و یکدست هستند. رنگ - طلایی درخشان با سایه های متنوع. موهای دم ممکن است ظریف تر از بقیۀ پوشش باشد.

نیم تنه عقبی

بخش عقبی بدن پهن و به شدت عضلانی است و باسن تنها کمی شیب دارد. رانها طول مناسبی دارند، پسترن های عقب (قسمت پایین پا، بین پنجه ها و قسمت بالا)، کوتاه و قوی هستند. کف پاها مانند پاهای جلو است. دم، در قسمت ابتدایی ضخیم و عضلانی است و خط طبیعی باسن را دنبال می کند. استخوان های دم تا انتهای ستون فقرات گسترش می یابد. دم در حالت فعالیت بصورت راست و یا با منحنی کمی به سمت بالا، نگه داشته می شود و هرگز بصورت پیچیده روی پشت دیده نمی شود.

تاریخچه

مهمترین نام در تاریخچۀ اولیه گلدن رتریور، دادلی مارجوریبنک، اولین لرد تویت موث است، که در زمان سلطنت ویکتوریا، این نژاد را در ارتفاعات اسکاتلند پرورش داد. طی 50 سال بین سالهای 1840 و 1890، تویت موث با وسواس زیاد تاثیرات پرورش های خود را برای ایجاد یک سگ ایده آل جهت استفاده در املاک گوئیزوکن خود در ارتفاعات اینورنس-شایر، اسکاتلند، ثبت و مستند سازی کرد. تویت موث یک سگ می خواست که مناسب برای آب و هوای بارانی و زمین های ناهموار آن منطقه باشد، از این رو او نژاد "رتریور زرد" خود و یک نژاد که اکنون منقرض شده است یعنی "تویت واتر اسپنیل" را با هم ادغام کرد. نژاد ایریش ستر و بلاد هاند نیز به این ترکیب اضافه شدند.

یک مورخ با تحسین می نویسد: "با گذشت چندین نسل از این نژاد گیری هوشمندانه، تویت موث یک نژاد سازگار از رتریورهای کار استثنایی ایجاد کرد".  با کمی اصلاح بیشتر پس از زمان تویت موث، گلدن رتریور به عنوان یک هدیه ماندگار از اشرافهای عاشق شکار به نسل سگ ها ارائه گردید.

گلدن، اولین بار در سال 1908 در یک نمایش سگهای بریتانیایی دیده شد، و نمونه های خوبی از این نژاد تقریبا از همان زمان، از طریق کانادا به آمریکا وارد شد. شکارچیان ورزشی از مفید بودن این نژاد قدردانی می کردند، طرفداران نمایش، شیفتۀ زیبایی و جذابیت آن بودند و همگان تحت تأثیر خلق و خوی شیرین و معقول گلدن قرار می گرفتند.

گلدن رتریور از ابتدای ورود به آمریکا مورد تحسین قرار گرفت، اما محبوبیت واقعی این نژاد در دهه 1970 میلادی، یعنی دوران رئیس جمهور جرالد فورد و گلدن زیبای او به نام لیبرتی، به وقوع پیوست.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها