گلدن رتریور سگ شکاری پرشور و زیبای اسکاتلندی و از محبوب‌ترین نژادهای دنیاست؛ کارگری جدی در شکار و راهنمایی نابینایان و در عین حال همراهی مهربان و شاد برای خانواده.
گلدن رتریور سگی محکم، عضلانی و متوسط‌اندازه است که به خاطر موی انبوه و درخشان طلایی‌اش نام گرفته است. سر پهن با چشمان دوستانه و باهوش، گوش‌های کوتاه و پوزه صاف از ویژگی‌های نژاد است. در حرکت، گلدن‌ها گام نرم و قدرتمندی دارند و دم پرمویشان به قول طرفداران نژاد با «حرکتی شاد» حمل می‌شود. این نژاد از سوابق دقیق پرورش در املاک گیساچان لرد توئدموث در اسکاتلند که از ۱۸۳۵ تا حدود ۱۸۹۰ نگه داشته می‌شد شناخته شده است.
گلدن‌ها سگ‌های خانوادگی اجتماعی، قابل اعتماد و مشتاق خشنودی هستند و آموزش دادنشان نسبتاً آسان است. با نگاهی شاد و بازیگوش به زندگی نگاه می‌کنند و این رفتار توله‌وار را تا بزرگسالی حفظ می‌کنند. شنا و آوردن اشیاء برایشان سرگرمی طبیعی است.
غذای باکیفیت متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) تمام مواد مغذی لازم را دارد. بعضی گلدن‌ها دچار اضافه‌وزن می‌شوند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید. اگر تشویقی می‌دهید، کم بدهید؛ زیاده‌روی باعث چاقی می‌شود. پس‌مانده سفره را کم و ترجیحاً اصلاً ندهید و از استخوان پخته و غذاهای پرچرب پرهیز کنید. درباره غذاهای انسانی بی‌خطر برای سگ‌ها اطلاعات کسب کنید و در صورت نگرانی با دامپزشک مشورت کنید.
گلدن‌ها موی دولایه ضخیم و ضدآب خود را سالی یک یا دو بار شدید می‌ریزند و به‌طور پیوسته هم کم‌تر می‌ریزند. بیشتر اوقات هفته‌ای یک یا دو بار برس اسلیکر بخش زیادی از موی مرده را پیش از افتادن روی مبلمان می‌گیرد. در دوره ریزش شدید این برس‌کشی‌ها روزانه می‌شود. حمام موهای مرده را شل می‌کند، اما سگ باید پیش از برس زدن کاملاً خشک باشد. در غیر این صورت گلدن‌ها فقط گاه‌به‌گاه برای تمیز ماندن حمام می‌خواهند. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید.
مانند بیشتر نژادهای شکاری، گلدن‌ها به ورزش فراوان روزانه نیاز دارند. گلدنی که به اندازه کافی ورزش نکند احتمالاً رفتارهای ناخوشایند پیدا می‌کند. گلدن‌ها همراهان عالی برای دویدن‌های طولانی و دوچرخه‌سواری‌اند، هرچند پیش از فعالیت‌های سنگین و پرفشار که ممکن است به استخوان‌ها و مفاصل فشار بیاورد، مشورت با دامپزشک توصیه می‌شود. بسیاری از گلدن‌ها در سفرهای شکار، مسابقات میدانی و ورزش‌هایی مثل چابکی، اطاعت و ردیابی ورزش می‌کنند.
مانند همه نژادها، اجتماعی کردن زودهنگام و کلاس توله توصیه می‌شود. آشنا کردن ملایم توله با افراد، مکان‌ها و موقعیت‌های متنوع بین هفت هفتگی تا چهار ماهگی به رشد او به سگی بالغ، سازگار و باادب کمک می‌کند. کلاس توله بخشی از فرایند اجتماعی شدن است و به صاحب کمک می‌کند عادت‌های بد را تشخیص دهد و اصلاح کند. آموزش اطاعت پیوند را قوی‌تر می‌کند؛ گلدن چیزی جز خشنودی انسانش نمی‌خواهد. گلدن‌ها اجتماعی، وفادار و مشتاق انجام فرمان‌اند و آموزششان بسیار آسان است.
گلدن‌ها عموماً سالم‌اند و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مولد را از نظر مشکلاتی مانند دیسپلازی آرنج و مفصل ران، بیماری‌های چشم از جمله آب‌مروارید نوجوانی، یووئیت رنگدانه‌ای و آتروفی پیشرونده شبکیه و برخی بیماری‌های قلبی از جمله تنگی زیرآئورتی غربال می‌کنند. گوش‌های گلدن را هر هفته برای نشانه‌های عفونت بررسی کنید و دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید.
سگی متقارن، قدرتمند و فعال که محکم و خوش‌ترکیب است، نه دست‌وپاچلفتی و نه بلندپا. حالتی مهربان و شخصیتی مشتاق، هوشیار و بااعتمادبه‌نفس دارد. عمدتاً سگ شکاری است و باید در شرایط کاری سخت نمایش داده شود.
جمجمه پهن و کمی قوسی بدون برجستگی پیشانی یا پس‌سر. استاپ مشخص اما نه ناگهانی. پوزه صاف در نیم‌رخ. چشم‌ها دوستانه و باهوش، متوسط‌بزرگ با لبه تیره، ترجیحاً قهوه‌ای تیره.
گردن نسبتاً بلند، قوی و عضلانی که به‌تدریج به شانه‌ها می‌پیوندد. پشت قوی و تراز از جدوگاه تا کپل کمی شیب‌دار. بدن متعادل و کوتاه‌کمر با سینه عمیق و جلوی سینه رشدیافته. دنده‌ها بلند و خوب باز اما نه بشکه‌ای.
عضلانی، هماهنگ و قادر به حرکت آزاد. تیغه‌های شانه بلند و خوب به عقب خوابیده، آرنج‌ها نزدیک دنده‌ها بدون شل بودن. پاها راست با استخوان خوب اما نه زمخت. پنجه‌ها متوسط، گرد و جمع با کف‌پای ضخیم.
انبوه و ضدآب با زیرپشم خوب. لایه بیرونی محکم و ارتجاعی و چسبیده به بدن، صاف یا موج‌دار. رنگ طلایی غنی و درخشان در سایه‌های مختلف است. پرمویی روی سینه و پشت ران‌ها و زیر دم بیشتر است.
پهن و قویاً عضلانی. ران‌ها با طول مناسب و زانوها خوب زاویه‌دار. دم ضخیم و عضلانی در ریشه که خط طبیعی کپل را دنبال می‌کند، در حرکت تراز یا با کمی انحنا به بالا و هرگز روی پشت پیچ‌خورده نیست.
مهم‌ترین نام در تاریخ اولیه گلدن رتریور دادلی مارجوریبنکس، نخستین لرد توئدموث است که این نژاد را در ارتفاعات اسکاتلند در دوران ویکتوریا پرورش داد. او به مدت ۵۰ سال، بین ۱۸۴۰ و ۱۸۹۰، سوابق دقیقی از آمیزش‌ها برای ساختن سگ شکاری ایده‌آل در املاک گیساچان نگه داشت. توئدموث سگی مناسب آب‌وهوای بارانی و زمین ناهموار می‌خواست، پس «رتریور زرد» خود را با نژاد منقرض‌شده توید واتر اسپانیل آمیخت و ایریش ستر و بلادهاند هم به این ترکیب اضافه شد.
گلدن اولین بار در ۱۹۰۸ در یک نمایشگاه سگ بریتانیا دیده شد و نمونه‌های خوبی از آن تقریباً همان زمان از راه کانادا به آمریکا رسید. شکارچیان از کاربردش، علاقه‌مندان نمایشگاه از زیبایی‌اش و همه از مزاج مهربان و عاقلش خوششان آمد. محبوبیت این نژاد در دهه ۱۹۷۰، در دوران ریاست‌جمهوری جرالد فورد و گلدن زیبایش لیبرتی، به اوج رسید.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
