فرنچ بولداگ (French Bulldog)

فرنچ بولداگ

French Bulldog

خصوصیت های اخلاقی:

باهوش، بازیگوش، انطباق پذیر

قد: 28 تا 33 سانتی متر

وزن: 13 کیلوگرم

طول عمر: 10 تا 12 سال

گروه: غیر ورزشی

فرنچ بولداگ (French Bulldog)

فرنچ بولداگ، با گوش های بزرگ خفاشی و رفتار ملایم، یکی از محبوب ترین نژادهای سگ کوچک، به ویژه در بین ساکنان شهر است. فرنچی، بازیگوش، هوشیار، انطباق پذیر و کاملاً مقاومت ناپذیر است.

دوست داری یک توله فرنچ بولداگ داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

فرنچ بولداگ (بولداگ فرانسوی)، یک بولداگ در اندازۀ مینیاتوری را به نمایش می گذارد، بجز گوشهای خفاشی بزرگ و ایستادۀ آن که از ویژگیهای مشخصۀ این نژاد است. سر آن بزرگ و مربعی است و چین و چروک های شدیدی در بالای بینی بسیار کوتاه آن وجود دارد. بدن آن که در زیر پوشش صاف و درخشانی قرار دارد، جمع و جور و عضلانی است. این فرانسوی درخشان و مهربان، بسیار جذاب است. فرنچی ها زیاد پارس نمی کنند، اما هوشیاری آنها باعث می شود که سگهای نگهبان خوبی باشند. خوشبختانه آنها با زندگی مجردها، زوجها یا خانواده های بزرگتر، با خوشحالی سازگار می شوند و همچنین نیازی به ورزش زیاد در فضای باز ندارند. آنها با حیوانات دیگر نیز به خوبی کنار می آیند و از پیدا کردن دوستان جدید از میان افراد دیگر لذت می برند. جای تعجب نیست که ساکنان شهرهای مختلف از پاریس گرفته تا شهرهای آمریکا، از این نژاد بسیار سرگرم کننده و همراه، استقبال کرده اند.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

یک غذای سگ با کیفیت بالا و متناسب با سن سگ (توله سگ، بزرگسال و سالخورده)، تمام مواد مغذی مورد نیاز این نژاد را فراهم می کند. فرنچی ها مستعد چاقی هستند که می تواند به ساختار بدنی آنها آسیب برساند و آنها را در معرض برخی از مشکلات سلامتی که این نژاد را بیشتر تهدید می کند، قرار دهد، بنابراین تحت نظر داشتن کالری و وزن آنها بسیار حیاتی است. اگر تصمیم دارید از خوراکی های تشویقی استفاده کنید، این کار را با اعتدال انجام دهید. تا حد ممکن از دادن غذاهای باقیماندۀ سفره، بویژه استخوانهای پخته شده و غذاهای پر چربی، اجتناب کنید. در مورد اینکه کدامیک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر است و کدامیک نیست، بیشتر بیاموزید. اگر در مورد وزن یا رژیم سگ خود نگرانی دارید، این مسئله را با دامپزشک خود در میان بگذارید.

پوشش کوتاه فرنچی ها، دارای حداقل ریزش است. برس کشیدن هفتگی با یک برس مویی متوسط​​ (Bristle Brush) و استفاده از یک دستکش مخصوص نظافت لاستیکی (Rubber Grooming Mitt) یا ابزارهای مشابه، به تمیز کردن موهای ریخته شده و حفظ بهترین ظاهر آن کمک می کند. برس کشیدن باعث افزایش رشد موهای جدید شده و استفاده از روغن های پوستی در سراسر پوشش، به سلامت آن کمک می کند. چین و چروکهای صورت یک فرنچی باید تمیز و خشک نگه داشته شود. ناخن های آنها باید مرتباً کوتاه شوند، زیرا ناخن های بیش از حد بلند باعث درد آنها می شوند.

یک جلسه روزانۀ پیاده روی کوتاه یا بازی در فضای باز با صاحب خود می تواند ورزش کافی را برای حفظ تناسب بولداگ فرانسوی فراهم کند. فرنچی ها از شرکت در ورزش های مربوط به سگها مانند اطاعت پذیری، چابکی و راهپیمایی لذت می برند. با این حال، به عنوان یک نژاد صورت-مسطح، مستعد ابتلا به مشکلات تنفسی هستند و هرگز نباید به آنها اجازۀ فعالیت زیاد در هوای گرم و یا مرطوب، داده شود.

کلاسهای آموزش اجتماعی شدن و آموزش توله سگ ها توصیه می شود. قرار دادن توله سگ در معرض طیف گسترده ای از افراد، مکان ها و موقعیت ها، به او کمک می کند تا در بزرگسالی رفتار مناسبی داشته باشد. کلاس های آموزش دوران توله سگی به عنوان بخشی از فرایند اجتماعی شدن، ترویج رفتار خوب و کمک به صاحب سگ در یادگیری تشخیص و تصحیح عادات بد، عمل می کند. فرنچی ها شخصیت بزرگی دارند و به مقدار مناسبی از آموزش نیاز دارند تا به همراهان متمدنی تبدیل شوند. آنها می توانند سرسخت باشند، اما در قلب آنها خوشحال کردن افراد است و از این رو، آموزش آنها آسان است. ایجاد انگیزه مناسب (مانند غذا) و انجام یک فرایند بازی می تواند همکاری آنها را تضمین کند.

هرگز فرنچی ها را در نزدیکی وان، استخر یا هر محیط آبی دیگر، بدون مراقب، تنها نگذرید. مانند همۀ نژادهای صورت-مسطح، فرنچی ها نیز مستعد ابتلا به مشکلات تنفسی هستند و در هوای گرم یا مرطوب، عملکرد ضعیفی دارند. نژادهای صورت-مسطح همچنین نسبت به بیهوشی نیز حساس تر هستند. فرنچی ها همچنین گاهی اوقات دچار بیماریهای چشمی مانند چشمهای آلبالویی، آب مروارید جوانی و یا انتروپیون، آلرژی پوستی و اختلالات پوستی خود-ایمنی نیز می شوند. یک پرورش دهنده مسئول، با استفاده از آزمایش های موجود برای تشخیص بیماریهایی که می تواند بر این نژاد تأثیر بگذارد، نمونه های در نظر گرفته شده برای تولید مثل را غربالگری می کند.

تست های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی این نژاد:

  • ارزیابی مفصل ران
  • ارزیابی پَتلا
  • ارزیابی چشم پزشکی
  • معاینۀ قلبی
فرنچ بولداگ (French Bulldog)

استاندارد

ظاهر عمومی

فرنچ بولداگ دارای ظاهر یک سگ فعال، باهوش، عضلانی با استخوانهای قوی است. همچنین پوشش آنها، صاف با ساختار کاملاً فشرده و ساختار بدنی آنها متوسط یا کوچک است. بیان ظاهری آنها، هشیار، کنجکاو و علاقه مندانه است. هرگونه تغییر دیگری به جز حذف دوکلاوهای (انگشتان اضافه)، انحراف محسوب می شود و موجب رد صلاحیت است. تناسب و تقارن - همه نقاط به خوبی توزیع شده اند و با یکدیگر ارتباط مناسبی دارند. هیچ خصوصیتی به اندازۀ تناسب ضغیف در ظاهر حیوان، در رد کیفیت این نژاد دارای اهمیت نیست.

سر

سر فرنچی ها بزرگ و مربعی است. چشم های آنها، تیره رنگ است و با فاصلۀ زیاد از یکدیگر قرار دارند. چشمها تا جایی که ممکن است از گوش ها دور هستند و دارای شکل گرد با اندازه متوسط، بدون تورفتگی و یا برآمدگی هستند. در سگهایی با رنگ روشن تر، چشم های دارای رنگ روشن تر قابل قبول است. هيچگونه پلک سوم (پلک اضافی) و یا سفيدي چشم، در هنگام نگاه کردن به جلو دیده نمی شود. گوشها که تحت عنوان گوشهای خفاشی معروف هستند، کشیده، در قسمت پایه ای پهن، و در قسمت بالا گرد هستند. گوشها روی سر قرار دارد اما زیاد نزدیک به هم نیستند، همچنین، بصورت ایستاده هستند و دهانۀ آنها رو به جلو قرار دارد. چرم گوش ظریف و نرم است. عدم وجود گوش خفاشی باعث رد صلاحیت می شود. بالای جمجمه بین گوشها، مسطح است. پیشانی مسطح نیست بلکه کمی انحناء دارد.

بدن

گردن، خط پشت، بدن: گردن کمی قوس دارد و قوی، ضخیم و دارای طول کافی است تا بتواند سر خود را با افتخار بالا بگیرد. پشت، از جلوگاه تا دم آن، بصورت مسطح است. بدن، کوتاه و کلفت است و در قسمت قفسه سینه پهن و دارای دنده های محکمی است. دم دارای پیچش است و کاملا روی باسن قرار دارد. پیچش مضاعف، عالی در نظر گرفته می شود. گردن، خط پشت، بدن گردن ضخیم و دارای قوس مناسب است در قسمت گلو دارای پوست شل و افتاده است. قسمت پشت، قوی و کوتاه، انحناء دار با افتادگی جزئی در پشت شانه ها است، همچنین در قسمت شانه ها، پهن و در ناحیۀ باسن، باریک است. بدن، کوتاه و کاملا گرد است. سینه، پهن، عمیق و دارای دنده های کامل است و شکم، جمع شده است. دم، یا مستقیم یا تاب دار (اما بدون پیچش یا فِر)، کوتاه، کمی آویزان و دارای ریشۀ ضخیم و نوک ظریف است. دم، در حالت عادی، پایین نگه داشته می شود.

نیم تنه جلویی

ساق پاهای جلویی، کوتاه، مستقیم و عضلانی هستند و فاصلۀ زیادی از یکدیگر دارند. دوکلاوها (انگشتان اضافۀ پاها) ممکن است برداشته شوند. کف پاها دارای اندازه متوسط، جمع و جور و اجزاء آن کاملاً در کنار هم قرار دارند. انگشتان پاها، جمع و جور و کاملا از هم جدا، با بندهای انگشت بلند و ناخن های کوتاه و محکم، هستند.

نیم تنه عقبی

ساق پاهای عقبی، قوی و عضلانی هستند و از ساق پاهای جلویی بلندترند. کف پاها دارای اندازه متوسط، جمع و جور و اجزاء آن کاملاً در کنار هم قرار گرفته اند. انگشتان پاهای عقب نیز، جمع و جور، کاملا از هم جدا، با بندهای انگشت بلند و ناخن های کوتاه و محکم هستند، کف پاهای عقبی، کمی کشیده تر از پاهای جلویی هستند.

پوشش

پوشش فرنچی ها، نسبتاً ریز، درخشان، کوتاه و صاف است. پوست، خصوصاً در قسمت سر و شانه ها، نرم و شل است که باعث ایجاد چین و چروک شده است.

تاریخچه

در اواسط دهه 1800، یک بولداگ دارای اندازۀ عروسکی، در برخی از شهرهای انگلیس، از جمله ناتینگهام و سپس در مرکز، مورد توجه قرار گرفت. سپس، بولداگ عروسکی به نماد شانس سازندگان توری ناتینگهام تبدیل شد. این، در زمان اوج انقلاب صنعتی در انگلیس بود و "صنایع کوچک" مانند ساخت توری به طور فزاینده ای مورد تهدید قرار می گرفت. بسیاری از افراد درگیر در تجارت توری، به شمال فرانسه نقل مکان کردند و البته بولداگ های عروسکی خود را نیز به همراه خود آوردند. این سگهای کوچک، در حومه فرانسه که سازندگان توری در آن مستقر شدند، محبوبیت زیادی پیدا کردند. طی چند دهه، بولداگ های عروسکی، با سایر نژادها، شاید تریرها و پاگ ها آمیزش کردند و در این مسیر، گوش های خفاشی امروزی خود را گسترش دادند و به آنها نام بولداگ های فرانسوی (فرنچ بولداگ) داده شد.

سرانجام، پاریس، این نژاد جدید و لذت بخش را کشف کرد و به همین ترتیب شهرت فرنچی  ها به عنوان سگهای شهری گسترش یافت. این نژاد با زندگی کافه ای پاریس، هدیه دادن سگ و خانمهای فانتزی که به دنبال لذت های شبانه در کاباره های پاریس بودند، همراه شد. ادگار دگاس و تولوز لاوتك، فرنچی  ها را در نقاشی های زنان هرزۀ پاریسی به تصویر كشیده اند.

در اواخر قرن نوزدهم، محبوبیت فرنچی  ها در اروپا و آمریکا گسترش یافت. فروش این نژاد در انگلیس سخت تر انجام می شد. بولداگ یک سمبل ملی بود و بسیاری از انگلیسی ها از این که رقبای قدیمی آنها، فرانسویها، جرات کنند که آن را مطابق با اهداف خود تغییر دهند، سازگار کنند، برآشفته می شدند.

طرفداران آمریكایی این نژاد، در اوایل دهه 1900 با اصرار بر اینكه گوش خفاشی، برخلاف "گوش گل رزی"، نوع فرنچی درست است، به این نژاد کمک كردند. با این ویژگی متمایز است که فرنچی ها در سراسر جهان بلافاصله قابل تشخیص هستند.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها