خصوصیت های اخلاقی:

بازیگوش، جذاب، دوست داشتنی

قد: 25 تا 33 سانتی متر

وزن: 6 تا 8 کیلوگرم

طول عمر: 13 تا 15 سال

گروه: عروسکی

عکس Pug

پاگ کوچولو اما قوی، زمانی همدم بازیگوش امپراتورهای چینی و بعداً نماد شانس کاخ سلطنتی (کاخ نارنجی) هلند بود و امروزه نیز مورد تحسین میلیون ها نفر از طرفداران این نژاد قرار دارد. پاگها زندگی می کنند تا عشق بورزند و متقابلا دوست داشته شوند.

دوست داری یک توله پاگ داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

ویدیو معرفی کامل نژاد پاگ

توضیحات

شعار پاگ، عبارت لاتین "مقدار زیاد در اندازۀ کوچک" است که یک توصیف مناسب برای این نژاد کوچک اما عضلانی است. آنها در سه رنگ دیده می شوند: نقره ای یا زردآلویی-نخودی با ماسک صورت سیاه و یا تمام صورت به رنگ سیاه. دور سر پاگ بزرگ است و دارای چشم های بزرگ و درخشان و ابروهای چروکیده است که به پاگها دامنه ای از تظاهرهای شبیه به انسان، مانند تعجب، خوشحالی، کنجکاوی را می دهد که قرن هاست صاحبان این نژاد را خوشحال کرده است. صاحبان پاگ می گویند نژاد آنها سگ خانگی ایده آلی است. پاگ ها در شهر یا خارج شهر، با بچه ها یا افراد بزرگسال، به صورت تنهایی یا در کنار سگهای دیگر، همواره خوشحال هستند. آنها از غذا خوردن لذت می برند و باید مراقب باشید تا آنها را متناسب نگه دارید. پاگها، بهترین عملکرد را در آب و هوای معتدل - نه خیلی گرم و نه خیلی سرد- دارند، اما با مراقبت مناسب، پاگ ها می توانند در هر کجای جهان، تحسین برانگیز باشند.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

پاگها باید با نظارت و تأیید دامپزشکشان، با یک غذای سگ با کیفیت بالا، خواه بصورت تجاری و یا در منزل تهیه شده باشد، تغذیه شوند. هر رژیم غذایی باید متناسب با سن سگ (توله سگ ، بزرگسال یا سالخورده) باشد. پاگ ها برای غذا خوردن زندگی می کنند و مستعد چاقی هستند، بنابراین میزان کالری و وزن بدن سگ خود را تحت نظر داشته باشید. استفاده از خورکی های تشویقی می تواند کمک مهمی در آموزش باشد، اما دادن بیش از حد آنها می تواند باعث چاقی شود. در مورد اینکه کدامیک از غذاهای انسانی برای سگ ها بی خطر هستند، اطلاعات بیشتری کسب کنید. اگر در مورد وزن یا رژیم غذایی سگ خود نگرانی دارید، با دامپزشک خود مطرح کنید. آب تمیز و تازه باید همیشه در دسترس پاگ قرار داشته باشد.

پوشش کوتاه، صاف و براق پاگ به حداقل نگهداری نیاز دارد اما دارای ریزش است. برس کشیدن هفتگی با یک برس قلم مویی (bristle brush)  متوسط، یک دستکش لاستیکی مخصوص نظافت (rubber grooming mitt)، به تمیز کردن موهای شل کمک می کند و ظاهر بهتری به موها می دهد. پاگها معمولا نیاز زیادی به حمام ندارند، مگر اینکه اتفاقاتی بیفتد که به طور خاصی کثیف شوند و یا احساس کنید بوی نامطبوعی دارند. ناخن های پاگ باید مرتباً کوتاه شوند، زیرا ناخن های بیش از حد بلند باعث ناراحتی او می شوند.

اگر فرصتش دست دهد، یک پاگ می تواند با خوشحالی بیشتر روز را روی مبل دراز بکشد- که همراه با علاقۀ این نژاد به غذا خوردن، می تواند چاقی را به یک مشکل واقعی تبدیل می کند. اما پاگ بازیگوش، قوی و پر جنب و جوش نیز هست و صاحب سگ می توانند با استفاده از فرصت های روزانه برای ورزش متوسط ​​مانند پیاده روی یا جلسات بازی در حیاط خانه، این نژاد را متناسب نگه دارد. یادآوری این نکته نیز ضروری است که مانند همۀ نژاد های پوزه-کوتاه، تحمل هوای گرم برای پاگها دشوار است و نباید در هنگام گرم و مرطوب بودن هوا، ورزشهای شدیدی انجام دهند - بهتر است در شرایط تهویۀ مطبوع باشند. برخی از ورزش های سگها که پاگها در آن شرکت می کنند و برتری دارند شامل چابکی، اطاعت پذیری و راهپیمایی است.

پاگ به عنوان یک همراه خوب که به صاحب خود لذت می بخشد، پرورش یافته است. او دارای خلق و خوی ثابت و پایدار، جذابیت فوق العاده و رفتار دوستانه و برونگرا است. پاگ ها برای خوشحال کردن صاحبان خود زندگی می کنند، بنابراین به طور کلی آموزش آنها آسان است. احساسات آنها به راحتی صدمه می بیند و هرگز نباید از روشهای آموزشی خشن استفاده شود. پاگ دوست دارد در کنار خانواده باشد و اگر به طور مرتب و برای مدت طولانی تنها بماند ناراضی خواهد بود. کلاسهای آموزش اجتماعی شدن و آموزش زودهنگام توله سگها نیز توصیه می شود.

چشمان تیره و جذاب پاگ که یکی از اصلی ترین جذابیت های او است، همچنین می تواند یکی از نقاط آسیب پذیر او باشد. در پاگها، مشکلات چشمی از جمله زخم قرنیه و خشکی چشم، دیده شده است. مانند سایر نژادهای صورت-مسطح، پاگ نیز گاهی اوقات در هوای آفتابی، گرم و مرطوب، با مشکلات تنفسی روبرو می شود.

آزمایش های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی این نژاد:

  • ارزیابی مفصل ران
  • ارزیابی پَتلا
  • ارزیابی چشم پزشکی
  • آزمایش DNA انسفالیتیس سگ پاگ
عکس نژاد Pug

استاندارد

ظاهر عمومی

تقارن و ظاهر کلی این نژاد بطور واضحی مربعی است. پاگها، لاغر و ساق بلند هستند و سگهای دارای پاهای کوتاه و بدن کشیده به همان اندازه غیره قابل قبول هستند.

سر

سر: بزرگ و گرد است اما سیبی شکل نیست و فاقد فرورفتگی های جمجمه است. چشم ها به رنگ تیره، بسیار بزرگ و برجسته هستند، از نظر شکل، گوی مانند و از نظر ظاهر، نرم و مشتاق، بسیار درخشان و در هنگام هیجان، آتشی هستند. گوش ها مانند مخمل سیاه نازک، کوچک و نرم هستند. دو نوع گوش وجود دارد، "گل رزی" و "دکمه ای" که دومی ترجیح داده می شود. چین و چروکها، بزرگ و عمیق هستند. پوزه کوتاه، مسطح و مربعی است، اما رو به بالا نیست. دندانهای نیش پاگ باید در فک پایین کمی جلوتر باشند (اندرشوت).

بدن

گردن، خط پشت، بدن: گردن کمی قوس دارد و نیرومند، ضخیم و دارای طول کافی است تا پاگ بتواند سر خود را با افتخار بالا بگیرد. پشت، از جلوگاه تا دم بلند آن، بصورت مسطح است. بدن، کوتاه و توپر است و در قسمت قفسه سینه پهن و دارای دنده های محکمی است. دم دارای پیچش است و کاملا روی باسن قرار دارد. پیچش مضاعف، کمال محسوب می شود.

نیم تنه جلویی

پاها بسیار قوی، مستقیم و دارای طول متوسط هستند و کاملا زیر بدن قرار گرفته اند. زانو ها، هنگام مشاهده از طرفین باید مستقیماً زیر جلوگاه (بین استخوانهای کتف)، قرار داشته باشند. شانه ها تا اندازه ای به سمت عقب قرار دارند. پسترن ها (قسمت پایین پاها) قوی و بدون شیب هستند. کف پاها نه به کشیدگی پای خرگوش و نه به گردی پاهای گربه هستند. انگشتان پا به خوبی از هم جدا شده اند و ناخن ها به رنگ سیاه هستند. دوکلاوها (انگشتان اضافۀ پاها)، معمولا برداشته می شوند.

پوشش

پوشش پاگ، ظریف، صاف، نرم، کوتاه و براق است و نه کاملا سخت و نه پشمی است.

نیم تنه عقبی

بخش عقبی قدرتمند و محکم پاگ، دارای خم متوسط در زانوها است و باسن های آن، کوتاه و عمود بر زمین است. پاها، هنگام مشاهده از پشت، موازی هستند. بخش عقبی بدن، در توازن با بخش جلویی قرار دارد. ران و باسن، توپر و عضلانی هستند. کف پاها مانند بخش جلویی هستند.

تاریخچه

پاگ که اغلب آنرا "پاگ داگ"  می نامند، یک نژاد باستانی است که پیشینۀ آن را می توان تا حدود 2000 سال پیگیری کرد. امپراطوران چین باستان، سگهای عروسکی صورت-مسطح را ترجیح می دادند - پیکینیز، شیتزو و پاگ، همگی به عنوان حیوانات خانگی اصلاح شدۀ امپراتور، خانوادۀ وی و اعضای دربار امپراطوری، پرورش یافتند. مانند بسیاری از نژادهای مورد علاقۀ افراد سرشناس دنیای باستان خاور دور، پاگ نیز از نزدیک مورد مراقبت قرار می گرفت بطوریکه افراد بیرونی تنها می توانستند آن را به عنوان یک هدیه دریافت کنند.

دوران پاگ، به عنوان یک شهروند در این جهان از حدود دهه 1500 میلادی آغاز شد، هنگامی که بازرگانان هلندی با نمونه هایی از این نژاد به اروپا بازگشتند. افسانه ها می گویند، هنگامی که یک پاگ، جان شاهزاده کاخ نارنجی را نجات داد و با پارس کردن، نسبت به حملۀ نیروهای اسپانیایی به اردوگاه هشدار داد، پاگها به نماد شانس (مَسکات) برای کاخ نارنجی سلطنتی هلند تبدیل شدند. هنگامی که ویلیام و مری از کاخ نارنجی، برای به دست گرفتن سلطنت به انگلیس آمدند، نمادهای شانس خود را نیز به همراه آورند و علاقه به این نژاد در میان انگلیسیها نیز آغاز گردید.

جذابیت جهانی پاگها را می توان با توجه به نامهای متعدد این نژاد در دوره ها و مکان های مختلف ارزیابی کرد: لو-سژ (چین)، موپسی (فنلاند)، داگیلو (اسپانیا)، تنها معدودی از این نامها هستند. در بین هلندی ها که هنوز هم با پاگها ارتباط نزدیکی دارند، تحت عنوان "موفوندز" شناخته می شوند.

نظریه ها درباره سرچشمۀ نام پاگ فراوان است. یکی از این نظریه ها می گوید که پاگ بر اساس کلمۀ لاتین "پاگنوس" که به معنای "مشت" است، ساخته شده است - این ایده که صورت این سگ شبیه به یک مشت بسته است-.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها