پاگ سگی کوچک اما عضلانی با صورت چروکیده و چشم‌های درشت است که زمانی همدم امپراتورهای چین بود. این نژاد دوست‌داشتنی، شوخ‌طبع و عاشق خانواده است و در آپارتمان و خانه‌های ویلایی خوشحال زندگی می‌کند.
شعار پاگ عبارت لاتین «مولتوم این پارو» یعنی «بسیار در کوچک» است و این توصیف برای این نژاد کوچک اما عضلانی کاملاً درست است. رنگ‌های آن نقره‌ای یا زرد‌ـ‌کرم با ماسک سیاه روی صورت، یا تماماً سیاه است. سر گرد و بزرگ، چشم‌های درشت و درخشان و پیشانی چروکیده، حالت‌های چهره‌ای شبیه انسان به پاگ می‌دهد؛ از تعجب و شادی تا کنجکاوی، و قرن‌هاست صاحبانش را سرگرم کرده است.
صاحبان پاگ او را سگ خانگی ایده‌آل می‌دانند. این نژاد در شهر و روستا، کنار کودکان یا سالمندان، تنها یا در جمع چند حیوان، سازگار و شاد است. پاگ‌ها عاشق غذا هستند و باید مراقب تناسب اندامشان بود. آب‌وهوای معتدل برایشان بهترین است، اما با مراقبت درست می‌توانند تقریباً هرجا زندگی کنند.
پاگ با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، به‌خوبی رشد می‌کند. جیره باید مناسب سن او، یعنی توله، بالغ یا مسن، باشد. پاگ‌ها عاشق غذا هستند و به چاقی تمایل دارند، پس کالری روزانه و وزنشان را زیر نظر بگیرید. تشویقی‌ها در آموزش مفیدند، اما زیاده‌روی باعث چاقی می‌شود. از خوراکی‌های انسانی ایمن و ناایمن برای سگ‌ها آگاه باشید و آب تمیز همیشه در دسترس باشد.
موی کوتاه، نرم و براق پاگ به نگهداری کمی نیاز دارد، اما می‌ریزد. هفته‌ای یک بار برس‌کشیدن با برس متوسط، دستکش لاستیکی یا دستکش سگ‌های شکاری موهای مرده را جدا می‌کند و ظاهرش را زیبا نگه می‌دارد. پاگ را فقط وقتی حمام کنید که خیلی کثیف شده یا بوی نامطبوع پیدا کرده باشد. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید، چون ناخن بلند باعث ناراحتی می‌شود. چین‌های صورت را هم باید تمیز و خشک نگه داشت.
اگر فرصت بدهید، پاگ بیشتر روز را روی مبل در آغوش شما می‌گذراند و همراه با علاقه‌اش به غذا، خطر چاقی جدی است. اما او بازیگوش، محکم و سرزنده هم هست و با پیاده‌روی و بازی روزانه در حیاط به‌اندازه کافی ورزش می‌کند. چون پوزه‌اش کوتاه است، گرما را تحمل نمی‌کند و در هوای گرم یا مرطوب نباید ورزش سنگین کند؛ بهتر است در مکان خنک بماند. پاگ‌ها در چابکی، اطاعت و رالی هم شرکت می‌کنند.
پاگ برای همدمی و شادی صاحبانش پرورش یافته است؛ اخلاقی متعادل، جذاب و مهربان دارد. او دوست دارد افراد خانواده را راضی کند و معمولاً آموزش‌پذیر است. احساساتش زود جریحه‌دار می‌شود، پس هرگز از روش‌های خشن استفاده نکنید. پاگ می‌خواهد کنار خانواده باشد و اگر مدت طولانی تنها بماند ناراحت می‌شود. اجتماعی‌سازی زودهنگام و کلاس آموزشی توله توصیه می‌شود.
چشم‌های تیره و جذاب پاگ از ویژگی‌های اصلی اوست، اما نقطه ضعفش هم هست. مشکلاتی مانند زخم قرنیه و خشکی چشم در این نژاد دیده شده است. مانند همه نژادهای پوزه‌کوتاه، پاگ‌ها گاهی دچار مشکلات تنفسی می‌شوند و در هوای آفتابی، گرم یا مرطوب به‌سختی تحمل می‌کنند. برای اطلاع دقیق‌تر از سلامت این نژاد می‌توانید به منابع باشگاه تخصصی پاگ مراجعه کنید و حتماً با دامپزشک مشورت کنید.
اندام پاگ مربع و جمع‌وجور است. پاگ لاغر و پابلند یا سگی با پاهای کوتاه و بدن دراز، هر دو نامطلوب‌اند.
سر بزرگ، گرد و درشت است. چشم‌ها تیره، بسیار درشت و براق‌اند و گوش‌ها نازک و نرم مثل مخمل سیاه. چین‌ها بزرگ و عمیق و پوزه کوتاه و صاف است.
گردن کمی قوسی و قوی است. پشت کوتاه و صاف، سینه پهن و بدن جمع‌وجور است. دم تا حد امکان محکم روی کفل حلقه می‌شود.
پاهای جلو بسیار قوی، صاف و با طول متوسط‌اند و زیر بدن قرار دارند. پنجه‌ها نه کشیده و نه کاملاً گرد‌اند و ناخن‌ها سیاه است.
مو ظریف، صاف، نرم، کوتاه و براق است؛ نه خشن و نه پشمی.
پاهای عقب قوی و نیرومندند و از پشت موازی دیده می‌شوند. ران‌ها پر و عضلانی‌اند و با جلوی بدن تعادل دارند.
پاگ نژادی باستانی است که قدمتش به حدود ۲۰۰۰ سال پیش می‌رسد. امپراتورهای چین سگ‌های کوچک و پوزه‌پهن را دوست داشتند و پکینیز، شیتزو و پاگ همگی به‌عنوان حیوانات خانگی ظریف دربار پرورش یافتند. این سگ‌ها گنجینه‌ای محافظت‌شده بودند که بیگانگان فقط به‌عنوان هدیه می‌توانستند صاحب شوند.
در حدود قرن شانزدهم بازرگانان هلندی چند نمونه را به اروپا بردند. طبق افسانه، پاگ با پارس کردن و هشدار دادن درباره حمله سربازان اسپانیایی جان شاهزاده اورنج را نجات داد و نماد خاندان سلطنتی اورنج شد. وقتی ویلیام و ماری به انگلستان رفتند، پاگ‌هایشان نیز همراهشان بودند و شیفتگی بریتانیایی‌ها به این نژاد آغاز شد. درباره ریشه نام «پاگ» نظریه‌های مختلفی وجود دارد؛ یکی آن را از واژه لاتین به معنی «مشت» می‌داند، چون صورت سگ شبیه مشت گره‌کرده است.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
