آبیسینین گربهای باریک و برازنده با موی کوتاه و خالخالی (تیکد) است. این نژاد فوقالعاده کنجکاو، باهوش و پرجنبوجوش است، عاشق بالا رفتن و بازی میکند و دوست دارد همیشه در مرکز توجه باشد.
آبیسینین که دوستدارانش او را «آبی» صدا میزنند، گربهای متوسطاندام، باریک و ورزشکار است. موی نرم و ابریشمی او بهصورت راهراههای روشن و تیره روی هر تار مو دیده میشود و همین ظاهری شبیه گربههای وحشی مثل پوما به او میدهد. چشمان درشت بادامی طلایی یا سبز، گوشهای بزرگ و دم بلند و باریک از ویژگیهای ظاهری اوست.
آبیسینین بسیار کنجکاو و پرانرژی است و چیزی از نگاهش پنهان نمیماند. او برای خانوادههایی مناسب است که وقت و حوصله بازی و توجه زیاد دارند و از شیطنتهای گربهای فعال لذت میبرند. اگر ساعاتی از روز کسی در خانه نیست، داشتن یک همنشین، ترجیحاً یک آبیسینین دیگر، بهتر است.
بهدلیل فعالیت بالا، آبیسینین به غذای باکیفیت و پروتئیندار متناسب با سن و میزان تحرکش نیاز دارد. مقدار غذا را اندازهگیری کنید و همیشه آب تازه در دسترس باشد. برای انتخاب نوع و مقدار غذا با دامپزشک مشورت کنید.
موی کوتاه و ظریف آبیسینین با شانهکردن هفتگی بهخوبی مرتب میماند؛ این کار موهای مرده را جدا میکند و چربی طبیعی پوست را پخش میکند. در دوران ریزش مو یک حمام میتواند کمک کند. دندانها را مرتب مسواک بزنید، ناخنها را هر دو هفته کوتاه کنید و گوشه چشمها را با پارچه نمدار تمیز کنید. گوشها را هر هفته بررسی کنید و از گوشپاککن استفاده نکنید. جعبه خاک را همیشه تمیز نگه دارید.
نیاز به تحرک در این نژاد بالاست. او عاشق ارتفاع است و باید درخت گربه بلند داشته باشد. اسباببازیهای پازلی، پرهای آویزان و بازیهایی مثل آوردن توپ او را سرگرم میکند. بدون سرگرمی کافی ممکن است خانه را زیر و رو کند.
آبیسینین بسیار باهوش است و ترفندها را سریع یاد میگیرد؛ حتی بسیاری از آنها از مسیرهای چابکی گربهها لذت میبرند. با تشویق و بازی آموزش بدهید. چون عاشق برداشتن هر چیز جالب است، وسایل ارزشمند را دور از دسترس بگذارید.
آبیسینین عموماً سالم است، اما برخی مشکلات ژنتیکی در این نژاد دیده میشود. هنگام خرید از پرورشدهنده درباره آزمایشهای سلامت سؤال کنید. موارد شایع عبارتاند از:
اولین ذکر چاپی این نژاد به نمایشگاه گربه کریستال پالاس در سال ۱۸۷۱ برمیگردد؛ گربهای که گفته میشد از جنگ حبشه آورده شده و مقام سوم را گرفت. نام آبیسینین هم احتمالاً از همین ادعا آمده است. سوابق دقیقی از منشأ او وجود ندارد و افسانههایی مثل «گربه فراعنه» دربارهاش رایج است، اما شواهد ژنتیکی نشان میدهد این گربهها از مناطق ساحلی اقیانوس هند و بخشهایی از جنوب شرق آسیا آمدهاند. آمریکاییها در سال ۱۹۰۰ چند نمونه وارد کردند و برنامه پرورش جدی از دهه ۱۹۳۰ شروع شد. جنگ جهانی دوم نژاد را به شدت تضعیف کرد و در انگلستان فقط حدود دوازده گربه زنده ماند، اما نژاد دوباره احیا شد و امروز یکی از محبوبترین نژادهاست.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.