چین ژاپنی سگ کوچک و دوستداشتنی با موهای ابریشمی و ظاهری اشرافی است؛ آرام، باوقار و گربهمانند که یک همدم عالی برای زندگی در خانه است.
چین ژاپنی کوچک و خانگی است و ظاهر و رفتاری آشکارا شرقی دارد. سرش بزرگ، پوزهاش کوتاه و چشمهایش گرد و تیره است و حالتی «شگفتزده» دارد. یالی پرپشت دور گردن و شانهها، دمی پرمو که روی کمر خم میشود و موهای بلند پشت پاها به او ظاهری آراسته و سلطنتی میدهد. اغلب او را به گربه تشبیه میکنند.
این سگ نسبتاً ساکت، تمیز و ظریف است و برای آپارتماننشینان، سالمندان و خانوادههای آرام مناسب است. کمی در برابر غریبهها محتاط است، اما با اجتماعیسازی درست همدمی مهربان و بازیگوش خواهد بود.
چین ژاپنی با غذای باکیفیت، چه تجاری و چه خانگی با نظارت دامپزشک، بهخوبی تغذیه میشود. جیره باید متناسب با سن (توله، بالغ یا سالمند) باشد. برخی سگها مستعد چاقی هستند، پس کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و در دادن تشویقی زیادهروی نکنید. همیشه آب تمیز و تازه در دسترس باشد و از خوراکیهای انسانی ناایمن پرهیز کنید.
موی بلند و ابریشمی چین ظاهر پرزحمتی دارد، اما نگهداریاش شگفتانگیز آسان است. هفتهای یک بار برس بزنید و بسته به محیط، تقریباً ماهی یک بار حمام کنید. ناخنهای این نژاد سریع رشد میکنند و باید مرتب کوتاه شوند. گوشها را برای جلوگیری از تجمع جرم و عفونت بررسی کنید و دندانها را مرتب مسواک بزنید تا مشکلات دهانی پیش نیاید.
چین سگی کوچک و نسبتاً فعال است که از پیادهروی آرام با صاحبش و گشتوگذار در حیاط محصور لذت میبرد و برای آپارتمان انتخابی عالی است. به دلیل لجاجتش هرگز نباید او را بدون قلاده بیرون رها کرد، چون اگر چیزی توجهش را جلب کند به دستور گوش نمیدهد. با اجتماعیسازی مناسب میتواند در پارک سگهای کوچک زیر نظر شما بازی کند.
آموزش چین برای مربیای که بتواند او را متقاعد کند هر کاری را خودش خواسته انجام میدهد، ساده است. او قرنها فقط برای جذب، سرگرمکردن و آرامکردن صاحبانش پرورش یافته و رفتارش گربهوار است. روشهای تشویقی را میپسندد اما با کوچکترین خشونت دلسرد و بسته میشود. جلسات باید جذاب و شاد باشند. او عاشق یادگرفتن ترفندهایی است که بتواند برای تماشاگرانش اجرا کند.
چین ژاپنی عموماً نژادی سالم است و پرورشدهندگان مسئول آن را از نظر مشکلات زیر غربالگری میکنند:
این نژاد ممکن است به بیماری عصبی کشنده GM2 گانگلیوزیدوز (بیماری تی-ساکس) مبتلا شود؛ با آزمایش DNA میتوان ناقلان را شناسایی کرد و از بروز بیماری در تولهها جلوگیری نمود.
سگی کوچک، متعادل، زنده و اشرافی با حالت شرقی مشخص و حرکتی سبک و شیک. دم پرمو روی کمر خم میشود، مو فراوان، نرم و ابریشمی است و اندام ظاهری مربع دارد.
حالت چهره روشن، کنجکاو، هوشیار و باهوش است. حالت شرقی ناشی از سر پهن و بزرگ، چشمهای درشت و دور از هم، پوزه کوتاه و پهن، موی گوشها و لکههای متقارن صورت است.
بدنی مربع با سینهای نسبتاً پهن و دندههای گرد. اندازه ایدهآل حدود ۲۰ تا ۲۸ سانتیمتر در بلندترین نقطه کتف است. بدنی محکم، جمعوجور و در عین حال ظریف و متناسب با قد.
بلند نشسته و روی کمر خمیده است و به دو طرف بدن میریزد.
پاهای جلو و عقب راست و ظریف با استخوانبندی نازک است. پنجهها خرگوشی شکل با موهای بلند لابهلای انگشتان در سگ بالغ هستند و مستقیم به جلو یا اندکی به بیرون اشاره میکنند.
پوشش فراوان، صاف، تکلایه و ابریشمی با بافتی ارتجاعی که تمایل دارد از بدن دور بایستد، بهویژه دور گردن، شانه و سینه که یال پرپشتی میسازد. دم پر و پرمو و پشت پاها «شلوارک» مانند است. موی سر و پوزه کوتاه و گوشها پرمو است.
مورخان سالها درباره منشأ این نژاد بحث کردهاند؛ برخی آن را چینی و برخی کرهای میدانند. روایتهای مختلف راهبان بودایی، امپراتوران چین یا بازرگانان اروپایی را عامل ورود آن به ژاپن میدانند، چیزی بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سال پیش. اما همه موافقند که اشراف ژاپنی نژاد امروزی را پرورش دادند. تصاویری شبیه به این نژاد روی معابد، سفالها و سوزندوزیهای کهن چینی دیده میشود. چین در غرب ناشناخته بود تا سال ۱۸۵۴، یعنی زمانی که ژاپن پس از ۲۰۰ سال انزوا دوباره به روی تجارت باز شد. این نژاد تا ۱۹۷۷ «اسپانیل ژاپنی» نامیده میشد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.