گریت پیرنیز سگ کوهستانی بزرگ، پرمو و بسیار قدرتمند است که برای دور کردن گرگها و شکارچیان از گله پرورش یافته؛ امروز هم نگهبانی هوشیار و همنشینی آرام برای خانواده است.
گریت پیرنیز را اغلب «باشکوه» توصیف میکنند؛ سگ کوهستانی بزرگ و بسیار نیرومندی با قد حدود ۸۱ سانتیمتر در ناحیه شانه و وزنی که اغلب از ۴۵ کیلوگرم بیشتر است. این نگهبانان استوار معمولاً آرامشی ذنگونه دارند، اما در برابر تهدید بهسرعت و با ظرافت وارد عمل میشوند. پوشش پرپشت و مقاوم در برابر هوایش سفید یا سفید با لکههایی به رنگهای خاکستری، قهوهای روشن، قرمز مایل به قهوهای یا گورکنی است.
این نژاد برای خانوادههایی مناسب است که فضای کافی دارند و بهدنبال سگی آرام، وفادار و نگهبان هستند. استقلال و غریزه محافظت او باعث میشود بیشتر در محیطهای بزرگ و حیاطدار راحت باشد.
برخی صاحبان میگویند گریت پیرنیز نسبت به جثهاش غذای نسبتاً کمی میخورد. غذای خشک باکیفیت با پروتئین کم و مخصوص نژادهای بزرگ انتخاب خوبی است. این نژاد مستعد نفخ است. علت دقیق آن مشخص نیست، اما کارشناسان توصیه میکنند غذا را در چند وعده کوچک بدهید و از فعالیت شدید اطراف زمان غذا پرهیز کنید.
با وجود پوست پرمو، گریت پیرنیز نیاز زیادی به آراستن ندارد، زیرا پوشششان در برابر خاک و گره مقاوم است. پوشش دوگانه دارند: لایه بیرونی بلند و زیرپشم نرم. زیرپشم را با شدت میریزند و گاهی خانه را شبیه کولاک میکنند. برسکشیدن کامل دستکم یک بار در هفته با برس سنجاقی یا سیمی ریزش را کم میکند. ناخنها را مرتب کوتاه کنید و دندانها را مرتب با خمیردندان ویژه سگ مسواک بزنید.
گریت پیرنیز نژادی پرتحرک نیست. این سگ برای نگهبانی از دام پرورش یافته و از دوران باستان برای محافظت از گلهها در برابر گرگ، خرس و دشمنان انسانی به کار رفته است. هنگام کار قلمرو را گشت میزند، اما انرژیاش را برای دفع تهدید ذخیره میکند. ورزش متوسط مثل پیادهروی با صاحب برای سلامت و شادیاش کافی است. همچنین میتواند در مسابقات اطاعت و کشیدن گاری شرکت کند.
این سگها برای تفکر مستقل و کار بدون راهنمایی پرورش یافتهاند. با وجود هوش بالا، آموزشهای معمول اطاعت را با بیتفاوتی تلقی میکنند و معنای نشستن و همراه راه رفتن را نمیبینند و با پاسخهای بسیار کند بیحوصلگیشان را نشان میدهند. با این حال، اجتماعیسازی زودهنگام و کلاسهای تولهگی توصیه میشود تا شروع خوبی برای تبدیل شدن به همنشینی خوشرفتار داشته باشد.
پرورشدهندگان مسئول این نژاد در پرداختن به مسائل سلامت پیشرو بودهاند. باشگاه گریت پیرنیز آمریکا بر آزمایش سگها برای بیماریهای مختلف تأکید کرده است، از جمله دیسپلازی آرنج و لگن، اختلالات چشم، جابهجایی کشکک زانو و اختلالات عصبی و ایمنی. برخی سرطانها و همچنین نفخ، حالتی تهدیدکننده زندگی که معده ناگهان متورم و گاهی پیچخورده میشود، در این نژاد دیده میشود. همه صاحبان باید علائم نفخ و اقدام لازم را بدانند.
گریت پیرنیز تصویری از ظرافت، زیبایی بینظیر و شکوه با جثه بزرگ دارد. پوشش سفید یا عمدتاً سفید با لکههای گورکنی، خاکستری یا قهوهای روشن است. هوشی تیز و حالتی مهربان و در عین حال سلطنتی دارد و حرکتش هدف پرورشش یعنی نگهبانی از گله در شرایط سخت کوهستان را نشان میدهد.
سر نسبت به جثه سنگین نیست و گوهای شکل با تاج کمی گرد است. حالت چهره ظریف، باهوش و متفکرانه است. چشمها متوسط، بادامی و قهوهای تیرهاند و گوشها کوچک تا متوسط، V شکل با نوک گرد و نزدیک سر آویزاناند.
گردن عضلانی و متوسط با غبغب کم، خط پشت صاف و سینه نسبتاً پهن است. دندهها خوب باز و بیضیشکلاند. دم پرپشت و پردار است، در حالت استراحت پایین میماند و در هیجان ممکن است روی پشت برود.
شانهها خوب خوابیده، عضلانی و نزدیک بدناند. آرنجها نزدیک بدن هستند و مستقیم به عقب اشاره میکنند. دستها استخواندار و عضلانی و مستقیم و عمودیاند.
پوشش دوگانه مقاوم در برابر هوا شامل لایه بیرونی بلند، صاف و ضخیم و زیرپشم انبوه و پشمی است. دور گردن و شانهها یال دارد که در نرها پررنگتر است. دم پرپشت است و صورت و گوشها موهای کوتاهتر و ظریفتری دارند.
زاویهبندی اندام عقب مشابه اندام جلو است. رانهای عضلانی و قوی، مچها با خمیدگی متوسط و ساقها از پشت مستقیم و موازیاند و استخوانبندی متناسب با ساختار بدن است.
این سگها قرنها پیش برای همکاری با چوپانان و سگهای گله در کوههای پیرنه، مرز طبیعی فرانسه و اسپانیا، پرورش یافتند. وظیفهشان مراقبت از گله و دور کردن شکارچیانی مثل گرگ، خرس و دزدان دام بود. صبر ذاتیشان برای نشستن روزها روی کوهی یخزده و تماشای گوسفندان به کارشان میآمد و شجاعتشان در دفاع از گله افسانهای است. در قرن هفدهم بهعنوان سگ دربار فرانسه پذیرفته شدند و اولین جفت آنها در سال ۱۸۲۴ بهدست ژنرال لافایت به آمریکا آورده شد.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.