شپرد بوهمی نژادی باهوش، سرزنده، سریع و ورزشکار است که با اشتیاق هر فعالیتی را می‌پذیرد و به همین دلیل بسیار همه‌کاره است؛ همدمی وفادار و علاقه‌مند به کودکان.
این سگ در رشته‌های بسیاری موفق است، مثل چابکی، رقص با سگ، جست‌وجو و نجات، بوکشی، ردیابی، گله‌داری و اطاعت و تازگی وارد دویدن دنبال طعمه، شیرجه و آزمون‌های استقامت هم شده است.
شپرد بوهمی به دلیل وفاداری به خانواده و عشق به کودکان، سگ خانوادگی عالی‌ای است. دوست دارد کنار خانواده‌اش باشد و اگر با حیوانات دیگر بزرگ شود با آن‌ها هم خوب کنار می‌آید. سگ گله‌ای و نگهبانی است که خانه و خانواده را گشت می‌زند، بسیار هوشیار است و اگر خطری حس کند ممکن است پرصدا شود.
شپرد بوهمی با غذای باکیفیت برای ورزشکاری و موی براق خوب رشد می‌کند و نگهداری آسانی دارد. نژادی سخت‌جان و مقاوم در برابر سرماست اما در تابستان از گرما رنج می‌برد. به دلیل وابستگی به خانواده و نیاز به جای خنک باید داخل خانه نگه داشته شود. عموماً از نظر جسمی و روحی سالم است و عصبی نیست. برای سلامت باید ورزش، آموزش، بازی یا کاری داشته باشد.
نگهداری موی شپرد بوهمی آسان است. این سگ فصلی می‌ریزد و هفته‌ای یک بار برس‌کشیدن و گاهی حمام کافی است.
این سگ دوست دارد مشغول فعالیت باشد اما می‌تواند با خانواده آرام هم بگیرد. انرژی متوسطی دارد و هر روز ورزش، آموزش یا بازی لازم دارد. بدون ورزش روزانه، انرژی انباشته می‌شود و به شکل پارس زیاد یا جویدن ظاهر می‌شود.
شپرد بوهمی باهوش است و با اشتیاق هر فعالیتی را می‌پذیرد. عاشق کار است ولی به سادگی از فعالیت به استراحت می‌رود. به راحتی آموزش می‌بیند اما چون حساس‌تر است آموزش آرام می‌خواهد. پایه آموزش باید بازی، تشویقی و تعریف همراه با ثبات باشد. سخت‌گیری، تمرین مداوم و یکنواختی را نمی‌پذیرد. حافظه عالی دارد و مشتاق خوشحال‌کردن است، اما آموزش خشن پیوند را می‌شکند و عصبی‌اش می‌کند.
بیماری‌هایی این سگ را درگیر می‌کنند اما تاکنون نشانه‌ای از حساسیت زیاد به بیماری خاصی نبوده است. برنامه پرورش باشگاه نژاد برای کم‌کردن دیسپلازی لگن و آرنج، میلوپاتی دژنراتیو و صرع است و مهم‌تر از همه برای حفظ تنوع ژنتیکی و کاهش خویشاوندی از اطلاعات ژنتیکی استفاده می‌کند.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
پادشاهان بوهم مردم «خودو» را برای نگهبانی از مرزهای بوهم و بایرن در برابر گسترش ژرمن‌ها به کار گرفتند. در سال ۱۳۲۵ پادشاه بوهم حق پرورش سگ‌های ویژه‌ای را برای کمک در گشت مرزی به آنان داد؛ این نژاد چودسکی پس (شپرد بوهمی) نام داشت و علاوه بر نگهبانی در گله‌داری هم به کار می‌رفت. مانند بسیاری از نژادها، دوران پس از جنگ این سگ را تقریباً نابود و فراموش کرد. در ۱۹۸۴ دکتر ویلم کورتس و آقای یان فیندیس احیای این نژاد را آغاز کردند و استاندارد آن تأیید شد و نخستین توله‌ها در ۱۹۸۵ به دنیا آمدند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
