کونهاند بلوتیک سگی زیبا، مهربان و دوستداشتنی است که زیر سایه چرت میزند ولی هنگام تعقیب شکار بیامان، بیباک و تکهدفه میشود؛ غریزه شکار او باید هدایت شود.
بلوتیکها شکارچیان شبانه، تندرو و جمعوجورند که نامشان از الگوی خالدار سیاه و آبی موی براق آنها آمده است. نرهای بزرگ تا ۲۷ اینچ (حدود ۶۸ سانتیمتر) و ۸۰ پوند (حدود ۳۶ کیلوگرم) میشوند و مادگان کوچکترند. عضلانی ولی لاغر و چابکاند، نه چاق و نه دستوپاچلفتی. پارس بلند و زوزهمانند آنها برای بعضیها پرسروصدا ولی برای شکارچیان راکون «موسیقی شب» است.
گوشهای آویزان آنها دلانگیز است. محبت میخواهند و به کسی که آن را بدهد عمیقاً وفادار میشوند. غریزه شکارشان بسیار قوی است و اگر بیتوجه و بیکار بمانند ممکن است با زوزههای بلند اهل محل را آزار دهند.
غذای باکیفیت متناسب با سن، تجاری یا خانگی با تأیید دامپزشک، مناسب است. مراقب کالری و وزن باشید چون برخی سگها چاق میشوند و تشویقیها را محدود کنید. درباره غذاهای انسانی مجاز با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
موی کوتاه و براق بلوتیک ریزش متوسطی دارد. برسکشیدن هفتگی با برس متوسط یا دستکش لاستیکی موهای شل را میگیرد و او را زیبا نگه میدارد. معمولاً فقط گاهی حمام لازم است، مگر آنکه کثیف شود. ناخنها را مرتب کوتاه کنید تا درد و مشکل حرکتی ایجاد نکنند.
بلوتیکها سگ شکاریاند و از ورزش فراوان سود میبرند، هرچند چرت زدن کنار پای صاحب را هم دوست دارند. بازی در حیاط محصور یا پیادهروی طولانی با قلاده مناسب است؛ به یاد داشته باشید که غریزه شکار قوی دارد. شکار، مسابقات صحرایی و ورزشهایی مثل چابکی و ردیابی راههای خوبی برای مصرف انرژی او هستند.
اجتماعیکردن زودهنگام و استفاده از تشویقی در آموزش بلوتیک بسیار مفید است.
بلوتیک عموماً نژادی سالم است. هر سگ سینهعمیقی ممکن است دچار نفخ شود، وضعیتی ناگهانی و خطرناک که شکم باد میکند و ممکن است بپیچد. صاحبان باید علائم آن و اقدام لازم را بدانند.
سگ شکاری تندرو و عضلانی که هرگز دستوپاچلفتی یا چاق نیست. بدنی جمعوجور، موی براق و چشمان روشن و تیزبین دارد و هنگام حرکت سر و دم را بالا نگه میدارد.
سر میان گوشها پهن و جمجمه کمی گنبدی است. طول سر ۹ تا ۱۰ اینچ در نرها و ۸ تا ۹ اینچ در مادگان است. چشمها بزرگ، گرد و قهوهای تیرهاند و حالتی التماسآمیز اما نه وحشی دارند. گوشها پایین، نازک و کمی چیندار و تا نزدیک نوک بینی میرسند؛ بینی بزرگ و سیاه است.
گردن عضلانی با طول متوسط، بدن عمیق نه خیلی پهن تا فضای ریه زیاد باشد. دندهها بلند و گرد، پشت عضلانی با شیب کم از شانه تا لگن و کمر پهن و کمی قوسدار.
پاها از آرنج تا کف صاف، استخواندار و عضلانی با ساقهای محکم. طول پا از آرنج تا زمین تقریباً نصف قد است و شانهها تمیز، خوابیده و عضلانیاند.
لگن قوی و عضلانی، رانها با رشد عضلانی فراوان برای قدرت پیشران و مچهای محکم با خمیدگی متوسط. ناخن زائد برداشته میشود و پاها از پشت موازیاند.
مو نیمهزبر و چسبیده به بدن، صاف و براق، نه خیلی زبر و نه خیلی کوتاه. گوشها پایین و فاقد توان ایستادناند. بینی کاملاً سیاه است و دندان قیچیای ترجیح دارد؛ فکِ جلو یا عقبافتاده رد صلاحیت است.
سگهای شکاری به دو دسته دیدی و بویایی تقسیم میشوند؛ بلوتیک و دیگر کونهاندها شکاری بویاییاند. مانند همه کونهاندها، بلوتیک ساخته آمریکاست. گفته میشود نسب آن به سگهای گوزنشکار فرانسوی میرسد که مارکی دو لافایت به جرج واشینگتن هدیه داد. پرورشدهندگان فاکسهاند انگلیسی و چند نژاد دیگر را با آن آمیختند تا شکارچی پراستقامت با «بینی سرد» بسازند؛ یعنی توانا در دنبالکردن رد چند ساعته یا چند روزه. این سگها علاوه بر راکون در دستههای شکار حیوانات بزرگ مثل خرس، گراز وحشی، سیاهگوش و پوما به کار میرفتند. فرد گیپسون، نویسنده «اولد یلر»، آن را سگی با صدای زنگمانند و استقامت ۳۰ ساعته توصیف کرد. از ۱۹۵۳ بلوتیک نماد ورزشی دانشگاه تنسی است.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.