خصوصیت های اخلاقی:

مهربان، شجاع، وفادار

قد: 63 تا 69 سانتی متر (نر)، 61 تا 66 سانتی متر (ماده)

وزن: 50 تا 59 کیلوگرم (نر)، 45 تا 54 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 7 تا 9 سال

گروه: کاری

عکس سگ نژاد بول ماستیف

بول ماستیف به عنوان سگی نترس در کار و مطیع در خانه، یک محافظ عضلانی بزرگ و قدرتمند است که در انگلیس قدیم، وظیفۀ تعقیب شکارچیان غیره مجاز را به عهده داشته است – تصور می شود این امر برای همه، به جز شکارچیان غیره مجاز، خوشایند باشد. بول ماستیف ها نتیجۀ آمیزش بولداگ و ماستیف هستند.

توضیحات

بول ماستیف، به اندازه پسر عموی نزدیک خود ماستیف، بزرگ نیست. با این وجود، در راستای شانه تا 69 سانتیمتر قد و وزنی در حدود 45 تا 59 کیلوگرم دارند که هنوز هم یک سگ کاملاً بزرگ محسوب می شوند. بعد از اولین تاثیر ظاهری که ناشی از اندازه بول ماستیف است، این سر بزرگ و پهن او است که ظاهر کلی این نژاد را منتقل می کند: چشم های تیره، گوش های بلند V شکل و پوزۀ پهن و عمیق، همگی ویژگیهایی هستند که ظاهر هوشیار و با اعتماد به نفس بول ماستیف را به عنوان یک محافظ و همراه خانواده، در کلاس جهانی قرار می دهد. پوشش این نژاد به رنگهای حنایی، قرمز یا برنزی دیده می شوند.

بول ماستیف ها، موجوداتی مطیع و قابل اطمینان هستند، اما مانند هر سگ نگهبان بزرگی، صاحبان آنها باید آموزشهای اولیه و اجتماعی کردن آنها را زودهنگام و در حالی که هنوز توله سگهایی کوچک و قابل کنترل هستند، شروع کنند.

باکس حمل پت (مناسب پرواز) رو خیلی ارزون و راحت اجاره کنید
09358288669

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

اکثر پرورش دهندگان بول ماستیف توصیه می کنند، برای اطمینان از رشد تدریجی و پایدار آنها، از غذای سگ بزرگسال یا غذای توله سگ نژاد بزرگ، برای تغذیۀ دوران توله سگی استفاده شود. چندین وعده غذایی کوچک برای دوران توله سگی، بهترین انتخاب است و دو وعدۀ غذایی در روز برای بزرگسالان یک روال خوب محسوب می شود، به این ترتیب، سگ ها مجبور نیستند در هر وعده غذایی، مقدار غذای بیش از اندازه ای را هضم کنند. به دلیل خطر نفخ، بلافاصله قبل و بعد از غذا، انجام ورزش توصیه نمی شود. بول ماستیف ها، به خصوص در دوران توله سگی، باید لاغر بمانند، ، زیرا آنها بسیار سریع رشد می کنند و این مسئله می تواند به سیستم بدنی آنها فشار وارد کند.

ریزش موی فصلی در این نژاد مورد انتظار است، اگرچه ریزش غیر معمول موها باید به عنوان یک مشکل احتمالی مورد توجه قرار گیرد. یک رژیم متعادل و یک محیط سالم برای سلامت پوشش از اهمیت زیادی برخوردار است. رسیدگی مکرر این امکان را فراهم می کند تا بتوان ریزش مو را مدیریت کرد و در صورت لزوم، استحمام کرد. پوست و پوشش باید برای اطمینان از عدم ایجاد خشکی یا چربی، کنترل شود. این موارد می تواند به رژیم غذایی و گاهی به آلرژی مربوط باشد.

بول ماستیف ها از ورزش روزانه لذت می برد. بعضی از آنها کم تحرک ترند، در حالی که بعضی دیگر، ذاتاً بسیار فعال هستند، اما باید آنها را به ورزش متوسط تشویق کرد. پیاده روی سریع و بازی در فضای باز مورد علاقه این نژاد است، با این حال، استفاده از حصارهای ایمن برای محل های نگهداری بیرونی، یک ضرورت است. حصارکشی برای اطمینان از محصور شدن ایمن سگ بسیار حیاتی است و بنابراین حیوانات غریبه و ناآشنا نمی توانند در قلمرو بول ماستیف نفوذ کنند. توله سگها، به خصوص در دوره های رشد سریع، نباید بیش از حد تمرین کنند. بول ماستیف ها، برای افرادی که خواهان یک شریک برای دویدن هستند، نژاد ایده آلی نیستند، اما آنها یک همراه پیاده روی عالی هستند.

آموزش و معاشرت پذیری اولیه برای توله سگهای بول ماستیف حیاتی است. این نژاد می تواند کاملاً با اراده باشد و این سگها و صاحبان آنها هر دو می توانند از رژیم های آموزشی که از توله سگی شروع شده اند، بهره مند شوند. قوانین و روالها باید هر چه زودتر تنظیم شوند و همزمان با بزرگ شدن سگها از آنها پیروی شود. بسیاری از پرورش دهندگان، صاحبان جدید را به ثبت نام در کلاس های محلی مخصوص توله سگها تشویق می کنند تا اطمینان حاصل کنند که این توله سگها در معرض سگهای دیگر قرار می گیرند و صاحبان آن به کمکهای آموزشی و اطلاعات لازم دسترسی پیدا می کنند. بول ماستیفها می تواند در چابکی، اطاعت پذیری، رالی، حتی وظایف مرتبط با بویایی و ردیابی بسیار عالی باشند، بنابراین آموزش آنها باید بلافاصله آغاز شود و بخشی از پیوند مادام العمر بین سگ و صاحب او باشد.

بول ماستیف ها، نژادی بزرگ با استخوان بندی درشت هستند. پرورش دهندگان تلاش می کنند که استانداردها را رعایت کنند و بیش از اندازه به این حیوانات فشار وارد نکنند. برای انجام وظیفه به عنوان یک سگ نگهبان، این نژاد کاری باید از نظر روحی و جسمی سالم باشد. پرورش دهندگان مسئول، از توصیه های "کمیته بهداشت و تحقیقات انجمن بول ماستیف آمریکا" پیروی می کنند و نمونه های تولید مثلی خود را از نظر  مشکلات قلبی، دیسپلازی مفصل ران و زانو، کم کاری تیروئید و مشکلات چشمی، غربالگری می کنند. مانند بسیاری از سگها، بول ماستیف ها، خواه از  نظر نژادی خالص باشند و یا خیر، می تواند به سرطان و همچنین نفخ شکم که تورم شکم ناگهانی و تهدید کننده زندگی است، مبتلا شوند. صاحبان این نژاد باید در مورد علائم این بیماری و اینکه هنگام نفخ شکم، چه کاری باید انجام دهند، بیشتر بیاموزند. وراثت و محیط در سلامتی این نژاد نقش مهمی دارد، بنابراین پرورش دهندگان و صاحبان آنها باید برای پرورش سگ های سالم با هم همکاری کنند.

آزمایشات بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • ارزیابی لگن
  • ارزیابی زانو 
  • ارزیابی چشم پزشکی  
  • معاینات قلب
  • ارزیابی تیروئید
عکس Bullmastiff

استاندارد

ظاهر عمومی

ظاهر این نژاد متوازن، نشان دهندۀ قدرت، استقامت و هوشیاری است. بول ماستیف هر چند دارای ساختار قدرتمندی هست اما فعال است. نسبت آمیزش این نژاد بصورت 60 درصد ماستیف و 40 درصد بولداگ بوده است. این نژاد در انگلستان توسط شکاربانها برای محافظت در برابر شکارچیان غیرمجاز پرورش یافته است.

سر

ظاهر- مشتاق، هوشیار و باهوش. چشم ها- تیره و دارای اندازه متوسط است. گوش ها- V شکل هستند و نزدیک به گونه ها حمل می شوند و به حالت ایستاده نگه داشته می شوند، همچنین گوشها با استخوان پس سری و گونه ها در یک سطح قرار می گیرند و به جمجمه، شکلی مربعی می دهند. رنگ گوشها، تیره تر از بدن است و اندازه آنها متوسط است. جمجمه- بزرگ است و چین و چروکهای زیادی سطح آن را می پوشاند، گونه های کاملا رشد یافته هستند. پیشانی صاف است. پوزه - پهن و عمیق است؛ طول آن، در مقایسه با کل سر، تقریباً 1 به 3 است. عدم وجود پیشانی و قرار گیری سوراخ های بینی در بالای پوزه، برگشت به سمت بولداگ است و بسیار نامطلوب محسوب می شود. پوزۀ تیره، ترجیح داده می شود. بینی- سیاه است و سوراخ های بینی بزرگ و پهن است. آویختگی لبها زیاد نیست. دندانهای نیش - ترجیحاً همسطح است یا فک پایین کمی جلوتر است. دندان های بول ماستیف بزرگ است و کاملاً از هم فاصله دارند.

بدن

گردن- کمی قوس دار، دارای طول متوسط، بسیار عضلانی و از نظر محیط تقریباً برابر با جمجمه است. خط پشت- مستقیم و بین جلوگاه و کمر، همسطح است. بدن - جمع و جور، قفسه سینه پهن و عمیق است و دنده ها به خوبی از هم باز شده اند و به خوبی بین پاهای جلو قرار گرفته اند. پشت- کوتاه است و ظاهر کاملا متوازنی به سگ می دهد. کمر- پهن، عضلانی و کمی قوس دار است و پهلوها دارای عمق مناسب هستند. دم- بالا نگه داشته می شود، در ریشه قوی است و به سمت پایه، باریک می شود. دم ممکن است مستقیم یا انحناء دار باشد، اما هرگز مانند سبک سگهای شکاری نگه داشته نمی شود.

بخش جلویی بدن

شانه ها- عضلانی و کمی شیب دار هستند. پاهای جلو، مستقیم، با استخوان بندی مناسب و کاملاً جدا از هم هستند. زانو، به داخل و بیرون چرخش ندارد. پسترن ها (بخش پایین ساق پا)، مستقیم هستند. کف پاها، دارای اندازه متوسط، با انگشتان گرد و قوس دار است. بالشتک های کف پا ضخیم و سخت هستند. ناخن ها سیاه هستند.

پوشش

پوشش این نژاد، کوتاه و متراکم است و او را در مقابل آب و هوای نامناسب محافظت می کند. رنگ : قرمز، حنایی، یا خط دار. به جز نقاط بسیار کوچک سفید روی سینه، علامت های سفید، نقص محسوب می شود.

بخش عقبی بدن

بخش عقب بدن، پهن و عضلانی با رشد مناسب مفصل ران است که نشان دهندۀ قدرت است، اما دست و پا گیر نیست. کفل دارای زاویه بندی متوسط است. کفل گاوی و کف پای از هم باز شده، از نواقص جدی محسوب می شوند.

تاریخچه

نام مستعار بول ماستیف "سگ شبانۀ شکاربانان" است که تقریباً تاریخچه اولیۀ این نژاد را خلاصه می کند.
در اواسط تا اواخر قرن 19، املاک وسیع کشور و شکارگاههای اشراف انگلیسی اهداف مقاومت ناپذیر شکارچیان غیرقانونی بود. یک مورخ نژادها می نویسد: "مجازات ها شدید بود، اما به نظر می رسید که جلوگیری از شکار غیرقانونی تنها با وضع قوانین غیرممکن است". از آنجا که یک شکارچی غیرمجاز در صورت دستگیری ممکن بود با مجازات اعدام روبرو شود، در مواجهه با نگهبان یک املاک چیزی برای از دست دادن نداشت. آنها ممکن بود در هنگام قرار گرفتن در مخمصه، ترجیح دهند که نگهبان شکارگاه شلیک کنند، تا اینکه با چوبه دار مواجه شوند.
نگهبانان شکارگاهها با استفاده کردن از سگهایی بزرگ، سریع و شجاع، پاسخ محکمی دادند و مردی را که در اقدام به شکار در هنگام شب کرده بود، تعقیب و دستگیر کردند. سرانجام آنها با آمیزش ماستیف و بولداگ، با نسبت 60٪ ماستیف و 40٪ بولداگ، به ترکیب مناسبی برای تولید مثل دست یافتند. نژاد جدید به اندازه کافی هوشمند بود تا بتواند تحت فرمان انجام وظیفه کند، به اندازه کافی قابل آموزش بود تا بتواند یک شکارچی متخلف را بدون صدمه زدن نگه دارد و همچنین به اندازه کافی بزرگ بود تا بتواند هر متجاوزی را بترساند.
به ناچار، رقابت هایی بین شکاربانان انگلیسی بر سر این که چه کسی با کیفیت ترین بول ماستیف ها را دارد، بوجود آمد. مسابقات و نمایشگاه های بهترین نمونه های این نژاد برگزار شد و از آنجا جهشی برای معرفی بول ماستیف ها فراهم شد. درست زمانی که طرفداران بول ماستیفها، نژاد خود را استاندارد می کردند، نمایش سگ ها در انگلیس در حال کسب محبوبیت بیشتر بود. در سال 1924، بول ماستیف همانطور که اکنون می دانیم آماده پیوستن به رتبه بندی باشگاه کنل (انگلیس) شده بود. AKC این نژاد را در سال 1933 به رسمیت شناخت.

آیا میدانستید؟

دیگر نام های نژاد بول ماستیف (Bullmastiff)

بول مستیف

نژاد سگ بول ماستیف (Bullmastiff) با نام های مختلفی شناخته میشود که بعضی از این نام ها ممکن است به نوع خاصی از این نژاد اشاره کند که ویژگی های خاص خود را دارد.برخی از این نام ها عبارت اند از:

  • بول مستیف

لیست کل نژاد ها

لیست کل نژادهای سگ

قیمت نژاد ها برگرفته از پرورش دهندگان معتبر ایران

پرورش دهندگان محترمی که قصد همکاری دارند لطفا با شماره 02122930308 تماس حاصل نمایند