پامرانین کوچک که از قدیم محبوب شاهان و مردم عادی بوده، همدمی ایده‌آل خوانده شده است. موی پرپشت، صورت روباه‌مانند خندان و شخصیت سرزنده‌اش او را به یکی از محبوب‌ترین نژادهای کوچک دنیا تبدیل کرده است.
پامرانین بدنی ریز (حداکثر ۳ کیلوگرم) با رفتاری مقتدر مثل سگ‌های بزرگ دارد. پوشش دوگانه پرپشتش با یالی که روی سینه و شانه‌ها پهن می‌شود، در حدود دو دوجین رنگ و الگوی مختلف دیده می‌شود، اما رایج‌ترین رنگ آن نارنجی یا قرمز است.
پامرانین‌ها هوشیار و باهوش‌اند، به‌راحتی آموزش می‌بینند و نگهبان خوب و حیوان خانگی سرزنده‌ای برای خانواده‌هایی هستند که فرزندانشان فرق سگ کوچک و اسباب‌بازی را می‌فهمند. آنها فعال‌اند اما با بازی در خانه و پیاده‌روی کوتاه سیر می‌شوند، پس هم در شهر و هم حومه راضی‌اند. بازی‌ها و حقه‌ها را به‌سادگی یاد می‌گیرند، ولی فعالیت محبوبشان خنداندن و همراهی صاحب خاص خودشان است.
غذای باکیفیت و متناسب با سن، چه آماده و چه خانگی با نظر دامپزشک، مناسب است. چون نژادی کوچک است، مقدار غذا را با دقت تنظیم کنید و در دادن تشویقی زیاده‌روی نکنید. آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش پرپشت دوگانه از ویژگی‌های شاخص پامرانین است و برای حفظ زیبایی‌اش برس‌کشیدن مکرر لازم است. هفته‌ای یک بار با برس سیمی و برس اسلیکر تا ته مو را شانه کنید تا گره نخورد. پامرانین‌ها فعال‌اند، پس ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید. اگر خودتان نمی‌توانید در خانه انجام دهید، توصیه می‌شود هر چهار تا شش هفته به آرایشگر حرفه‌ای (حمام، برس، گوش، ناخن) مراجعه کنید. به دندان‌ها هم توجه کنید و در جلسه هفتگی آنها را مسواک بزنید.
هرچند پامرانین‌ها دوست دارند سگ بغل و همدم خانواده باشند، از کمی ورزش سود می‌برند و از دویدن، بازی و پیاده‌روی لذت می‌برند. هنگامی که بیرون است مراقبش باشید. آنها به فرار از شکاف‌ها و سوراخ‌های کوچک حصار یا بالا رفتن از حصار کوتاه معروف‌اند. پرندگان شکارچی بزرگ مثل شاهین و جغد ممکن است آنها را با خرگوش یا سنجاب اشتباه بگیرند، پس زیر سقف نگه دارید یا همیشه کنارش بمانید. در پیاده‌روی مراقب اطراف باشید، چون سگ‌های کنترل‌نشده می‌توانند به او آسیب بزنند.
پامرانین باید از اوایل زندگی راه رفتن با بند و آمدن به صدا را یاد بگیرد. آموزش دستشویی ممکن است چالش‌برانگیز باشد، پس ثبات و صبر کلید است. نگذارید از روی مبل یا تخت بپرد، چون ممکن است مفاصلش آسیب ببیند یا استخوانش بشکند. پامرانین‌ها هوشیار و بسیار باهوش‌اند و در فعالیت‌هایی مثل چابکی، رالی و اطاعت یا کار به‌عنوان سگ درمانگر عالی عمل می‌کنند.
پامرانین‌ها عموماً سگ‌های کوچک سالمی‌اند و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های خود را از نظر مشکلاتی مانند جابه‌جایی کشکک زانو، کم‌کاری تیروئید، فروریختن نای، نارسایی قلبی، تشنج و ریزش مو (آلوپسی ایکس) بررسی می‌کنند. بنیاد ارتوپدی حیوانات (OFA) پایگاه داده عمومی از نتایج غربالگری دارد؛ هنگام خرید توله حتماً نتایج والدین را از پرورش‌دهنده بخواهید.
سگ کوچک فعال، جمع‌وجور و کوتاه‌پشت با تبار شمالی. پوشش دوگانه از زیرپوش کوتاه و متراکم و روپوش زبر و بلند تشکیل شده است. دم پرپشت که بالا نصب شده و روی پشت می‌خوابد ویژگی نژاد است. هوشیار، با حالتی باهوش، سرزنده و کنجکاو و در حرکت جسور و پرشور.
سر با بدن متناسب است و از بالا در عقب پهن و به سمت بینی به شکل گُوِه باریک می‌شود. حالت چهره روباه‌مانند و هوشیار و باهوش است. چشم‌ها تیره، درخشان، متوسط و بادامی و دور چشم سیاه است (به‌جز رنگ‌های شکلاتی، بیور و آبی).
گردن به‌خوبی در شانه‌ها فرو رفته و به اندازه کافی بلند است تا سر را مغرور و بالا نگه دارد. خط پشت از جدوگاه تا کپل صاف است. بدن جمع‌وجور و دنده‌دار با سینه بیضی‌شکل و پشت کوتاه، صاف و قوی.
شانه‌ها به‌خوبی خوابیده به عقب. آرنج‌ها نزدیک بدن و نه به داخل و نه به بیرون. پاها از جلو صاف و موازی. پنجه‌ها گرد، جمع و گربه‌مانند و روی انگشتان ایستاده.
نژادی با پوشش دوگانه. بدن با زیرپوش کوتاه و متراکم و موهای نگهبان بلند و زبر پوشیده می‌شود که پوشش بلند و پرپشت را می‌سازد و از بدن بلند می‌ایستد. یالی دور گردن شکل می‌گیرد و سر را قاب می‌گیرد و روی شانه‌ها و سینه کشیده می‌شود.
زاویه‌دار بودن اندام عقب با اندام جلو متعادل است. ران‌ها عضلانی متوسط، زانوها قوی و مشخص، و از پشت پاها صاف و موازی. مچ‌ها از کنار عمود بر زمین و قوی. پنجه‌ها مثل جلو.
پامرانین نسخه کوچک‌شده سگ‌های سورتمه‌کش قدرتمند نوع اشپیتس مناطق قطبی است. نام او از پومرانیا، منطقه‌ای در شمال شرق اروپا که اکنون بخشی از لهستان و غرب آلمان است، گرفته شده؛ جایی که صدها سال پیش نیاکانش از خویشاوندان درشت‌تر و تنومندتر کوچک پرورش داده شدند. در برخی کشورها «تسوِرگ‌اشپیتس» نیز نامیده می‌شود و کوچک‌ترین نژاد اشپیتس است.
محبوبیت او را مدیون ملکه ویکتوریا هستند که هنگام دیدار از فلورانس ایتالیا شیفته این نژاد شد و با چند پامرانین به بریتانیا بازگشت. ویکتوریا پرورش‌دهنده و نمایش‌دهنده جدی شد و در نمایشگاه کرافتس ۱۸۹۱ شش سگ خود را عرضه کرد. به او اعتبار کوچک‌کردن اندازه پامرانین از حدود ۱۴ کیلوگرم به وزن امروزی داده می‌شود. گزارش شده در لحظه مرگ ملکه در سال ۱۹۰۱، پامرانین محبوبش تورِی کنار تختش بیدار ماند. ماری آنتوانت، امیل زولا و موتزارت از دیگر صاحبان این نژاد بودند.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
