هوند افغان از چشم‌گیرترین نژادهای سگ است؛ اشرافی باوقار و خوددار با زیبایی خیره‌کننده که در عین ظاهر سلطنتی، گاهی شیطنتی دوست‌داشتنی و وفاداری عمیق نشان می‌دهد.
برای انتخاب نژاد مناسب با پاپی یاب در ارتباط باشید.
هوند افغان از دیرباز به‌خاطر زیبایی باشکوهش مشهور بوده است. پوشش پرپشت، ابریشمی و روان او فقط برای نمایش نیست؛ در مناطق کوهستانی که این سگ در اصل کار می‌کرد، از او در برابر آب‌وهوای سخت محافظت می‌کرد. زیر این ظاهر پرزرق‌وبرق، شکارچی قدرتمند و چابکی است که قدش تا ۶۹ سانتی‌متر می‌رسد و برای یک روز طولانی شکار ساخته شده است. کف پاهای درشتش در سرزمین ناهموار زادگاهش مثل کمک‌فنر عمل می‌کرد.
این نژاد برای آدم‌های خاص است. هوند افغان با افراد صاحبش پیوند محکم و وفادار دارد، اما ذاتاً مستقل و کمی دور از دسترس است. اگر صاحب و سگ با هم جور باشند، هیچ حیوان دیگری نمی‌تواند جای او را در نقش حیوان خانگی بگیرد.
غذای باکیفیت تجاری یا خانگی با نظارت دامپزشک مناسب است و رژیم باید با سن سگ هماهنگ باشد. بدن لاغر و برجستگی استخوان لگن در سگ‌های دیدمحور ویژگی نژاد است و نشانه کم‌وزنی نیست. با این حال چون سگی فعال و ورزشکار است، مطمئن شوید تغذیه‌اش نیازش را برآورده می‌کند. در صورت نگرانی درباره وزن یا رژیم با دامپزشک مشورت کنید و آب تازه همیشه در دسترس باشد.
توله‌های افغان پوششی کوتاه و کرکی دارند که کم‌نیاز است، ولی با رشد، پوشش بلند و ابریشمی سگ نوجوان و بالغ مراقبت منظم می‌خواهد. هفته‌ای چند ساعت برس‌کشی لازم است تا مو گره و لایه نشود و خاک و خاشاک خارج شود. تمیز و بدون گره نگه‌داشتن مو کلید زیبایی پوشش اوست. حمام منظم با شامپو و نرم‌کننده هم لازم است. ناخن‌ها را مرتب کوتاه کنید و دندان‌ها را مسواک بزنید.
چون سگ شکاری دیدمحور است، غریزه شدیدی برای دویدن به دنبال هر طعمه احتمالی دارد و رها کردنش بدون قلاده توصیه نمی‌شود. پیاده‌روی کوتاه برای این نژاد ورزشکار کافی نیست. ایده‌آل این است که چند بار در هفته در فضایی بزرگ و محصور بتواند با تمام سرعت بدود. قدبلند، لاغر و قوی است و عالی می‌پرد، پس محوطه ورزش باید حصار بلند و امن داشته باشد.
هوند افغان به‌طور کلی مستقل، باوقار و خوددار است، اما با کسانی که به آن‌ها دل بسته بسیار مهربان و وفادار است. همین وفاداری می‌تواند سازگار شدن سگ بالغ با خانه جدید را سخت کند، اما آموزش دستشویی را نسبتاً آسان می‌کند چون می‌خواهد صاحبش را راضی کند. مگر برای مسابقه، یاد دادن دستورهای پایه مثل بیا، بنشین و بمان کافی است. صاحبان این نژاد می‌گویند هیچ آموزشی غریزه شکار و تعقیب پرسرعت را از بین نمی‌برد.
سگ‌های شکاری دیدمحور مثل هوند افغان ذخیره چربی بدنی کمی دارند و به بی‌حسی و داروهای بیهوشی حساس‌اند؛ برای جراحی بهتر است به دامپزشکی مراجعه کنید که با این نژادها آشناست.
مثل سایر سگ‌های سینه‌عمیق، ممکن است دچار نفخ شود؛ وضعیتی ناگهانی و خطرناک که شکم باد می‌کند. صاحبان باید علائم آن و کار لازم هنگام وقوعش را بشناسند.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
سگی اشرافی با ظاهری باوقار و دور از ابتذال، سر برافراشته و نگاه به دوردست. حالت چشم شرقی، موی بالای سر ابریشمی، الگوی خاص پوشش، استخوان لگن برجسته و پنجه‌های درشت از ویژگی‌های برجسته نژاد است.
سر بلند و ظریف با جمجمه و پوزه متعادل، برآمدگی اندک استخوان بینی و فک پایین قوی. گوش‌ها بلند و پوشیده از موی ابریشمی، چشم‌ها بادامی و تیره و بینی سیاه و درشت است.
گردن بلند، قوی و قوس‌دار، شانه‌های بلند و شیب‌دار. خط پشت تقریباً تراز، کمر قوی و کمی قوس‌دار، استخوان لگن برجسته و شکم جمع. ارتفاع شانه برابر فاصله سینه تا کفل است.
دم نه‌چندان بالا قرار دارد و انتهایش حلقه یا قوس دارد. نباید روی پشت یا به یک‌طرف بچرخد و هرگز نباید پرمو و پرپشت باشد.
پاهای جلو راست و قوی با آرنج جمع و مچ بلند. پنجه‌ها درشت و پوشیده از موی ضخیم و نرم. اندام عقب قوی و عضلانی با زاویه‌بندی مناسب زانو و مچ.
مو روی پشت‌وپهلو و اندام‌ها پرپشت، ابریشمی و نازک؛ گوش‌ها و پنجه‌ها پرمو. روی زین پشت در سگ بالغ مو کوتاه و صاف است. سگ باید طبیعی و بدون کوتاهی نمایش داده شود.
این نژاد بسیار قدیمی است و برخی کارشناسان آن را کهن‌ترین نژاد سگ اصیل می‌دانند. چون سابقه‌اش از تاریخ مکتوب هم عقب‌تر می‌رود، زمان و مکان دقیق پیدایش آن در محدوده افغانستان، هند و پاکستان امروز هرگز معلوم نخواهد شد. قرن‌ها همراه شکار سخت‌کوش و نماد جایگاه شاهان و اشراف مناطق کوهستانی آسیا بود. هوند افغان از گروه سگ‌های شکاری دیدمحور است که با دید گسترده و سرعت انفجاری شکار را پیدا و تعقیب می‌کنند. در اواخر قرن نوزدهم افسران انگلیسی آن را به اروپا بردند و در اوایل قرن بیستم میان اشراف بریتانیا محبوب شد. باشگاه کنل آمریکا نخستین سگ این نژاد را در سال ۱۹۲۷ ثبت کرد و زپو مارکس یکی از واردکنندگان مهم آن به آمریکا بود.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
