سیبرین هاسکی (Siberian Husky)

سیبرین هاسکی

Siberian Husky

خصوصیت های اخلاقی:

بازیگوش، وفادار، برونگرا

قد: 53 تا 60 سانتی متر (نر)، 51 تا 56 سانتی متر (ماده)

وزن: 20 تا 27 کیلوگرم (نر)، 16 تا 23 کیلوگرم (ماده)

طول عمر: 12 تا 14 سال

گروه: کاری

سیبرین هاسکی (Siberian Husky)

سیبرین هاسکی ، یک سگ سورتمه ای با اندازۀ متوسط و دارای پوشش ضخیم و استقامت عالی است که برای کار در دسته های سگ و کشیدن بارهای سبک با سرعت متوسط در مناطق گستردۀ یخ زده، ساخته شده است. این نژاد شمالی، مهربان و باریک بین است.

دوست داری یک توله سیبرین هاسکی داشته باشی؟

فقط کافیه فرم رو پر کنی تا پاپی یاب برات بهترینش رو پیدا کنه!
puppyyab Logo

توضیحات

چشمهای بادامی-شکل، با اندازۀ متوسط و براق سیبرین هاسکی می تواند به رنگ قهوه ای یا آبی و گاهی اوقات هر یک از چشمها به یک رنگ باشد، چشمها، ظاهری زیرک اما مهربان و کمی شیطان را منتقل می کنند. سیبرین ها به داشتن پاهایی سریع و چابک و با گامهای قدرتمند اما نرم و راحت شناخته می شوند. با داشتن وزنی که بیشتر از حدود 27 کیلوگرم نمی شود، آنها به طور قابل توجهی از پسر عموهای خود، آلاسکن مالاموتها، کوچکتر و سبک تر هستند. در حقیقت، پرورش دهندگان و طرفداران، سیبرین ها را بر هاسکی ها ترجیح می دهند، زیرا هاسکی ها، سگهای بزرگتر و تنومند تری نسبت به استاندارد موجود برای این نژاد هستند. از آنجا که سیبرین ها به عنوان سگهای دسته به دنیا آمده اند، از زندگی خانوادگی لذت می برند و با سایر سگ ها به خوبی سر می کنند. رفتار دوستانۀ ذاتی آنها باعث می شود آنها نگهبانان بی تفاوتی باشند. این نژاد همچنین پرانرژی است و نمی تواند در مقابل تعقیب حیوانات کوچک مقاومت کند، بنابراین امن کردن فضای دویدن آنها ضروری است. یک ویژگی جذاب این نژاد این است که سیبرین ها به طور طبیعی تمیز هستند و بوی بسیار کمی دارند.

امتیاز

انطباق پذیری
  • سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی

    برخلاف تصور رایج، اندازه های کوچک لزوماً یک سگ آپارتمانی نمی سازد. تعداد زیادی از سگ های کوچک برای زندگی در یک آپارتمان بیش از اندازه پر انرژی و سرحال هستند. ساکت بودن، کم انرژی بودن، در داخل خانه نسبتاً آرام بودن و مودب بودن با ساکنان دیگر، همه جزو ویژگیهای خوب یک سگ آپارتمانی هستند.

  • خوب برای صاحبان تازه کار

    بعضی از سگ ها نسبت به بقیه ساده تر هستند؛ آنها به آموزش بهتر جواب می دهند و بسیار راحت هستند. آنها همچنین به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا از اشتباهات یا ناسازگاری های شما عقب نشینی کنند. سگهایی که بسیار حساس هستند، تفکر مستقل دارند یا قاطع هستند، ممکن است مدیریتش برای شخصی که اولین بار است صاحب سگ شده سخت تر باشد. اگر تجربه صاحب سگ بودن خود را، هنگامی که معاشر جدیدتان را انتخاب می کنید، در نظر بگیرید، بهترین تجربه خود را کسب خواهید کرد.

  • سطح حساسیت

    برای برخی از سگها یک توبیخ شدید ناراحت کننده نیست، در حالی که برخی دیگر حتی یک نگاه اخم آلود را به دل می گیرند. سگهای با حساسیت کم، که به آن ها "آسانگیر"، "تحمل پذیر"، "تاب آور" و حتی "پوست کلفت" نیز می گویند، بهتر می توانند با یک خانواده پر سر و صدا و پر آشوب، یک صاحب قاطع یا سرزنده و یک روال غیر معمول یا متغیر کنار بیایند. آیا شما بچه های کوچک دارید، ظروف غذا را زیاد پرتاب می کنید، در یک گاراژ بازی می کنید یا زندگی ناآرامی دارید؟ به سراغ یک سگ بروید که حساسیت کمی داشته باشد.

  • تحمل تنهایی

    بعضی از نژادها با خانواده خود پیوند زیادی برقرار می کنند و در صورت تنها ماندن توسط صاحب خود، بیشتر در معرض نگرانی و حتی وحشت قرار می گیرند. یک سگ مضطرب می تواند بسیار مخرب باشد - واق واق کند، ناله کند، چیزی را بجود و یا حتی باعث ضرب و شتم شود. این نژادها هنگامیکه یکی از اعضای خانواده در طول روز در خانه باشد و یا اگر بتوانید سگ را به محل کار خود ببرید، رفتار بسیار خوبی از خود نشان می دهند.

  • تحمل آب و هوای سرد

    نژادهایی که دارای پوشش بسیار کوتاه و کم یا بدون پوشش زیرین هستند و یا بدنی بی مو دارند همانند گریهاندها، در برابر سرما آسیب پذیر هستند. سگهایی با تحمل سرمای کم، در آب و هوای سرد باید داخل خانه زندگی کنند و برای پیاده روی در آن آب و هوا باید یک ژاکت یا لباس مناسب به تن داشته باشند.

  • تحمل آب و هوای گرم

    سگهایی که پوشش ضخیم و دوبل دارند، در برابر گرمای بیش از حد، آسیب پذیر هستند. همچنین نژادهایی با بینی های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها هم از این دسته هستند زیرا نمی توانند به خوبی خودشان را خنک کنند. اگر یک نژاد حساس به گرما می خواهید، سگ شما باید در روزهای گرم یا مرطوب در خانه بماند، و نیاز است که شما در مورد تمرینات سگ خود در گرما بسیار محتاط باشید.

رفتار دوستانه
  • محبت با خانواده

    بعضی از نژادها مستقل و غیر صمیمی هستند، حتی اگر آنها از زمان تولگی توسط همان شخص بزرگ شده باشند؛ برخی دیگر با یک شخص پیوند نزدیکی دارند و نسبت به بقیه افراد بی تفاوت هستند؛ و برخی دیگر به کل خانواده محبت می کنند. نژاد تنها عاملی نیست که با سطح عاطفه مرتبط باشد؛ سگهایی که در داخل یک خانه با افراد اطراف خودشان بزرگ شده اند احساس راحتی بیشتری با انسان دارند و راحت تر پیوند می خورند.

  • سگ های بسیار علاقمند به کودکان

    با کودکان مهربان بودن، تحمل بالا در بغل کردن های محکم، و داشتن یک حالت بی تفاوت نسبت به دویدن و جیغ زدن کودکان، تماماً صفاتی هستندکه باعث می شود سگ به کودکان علاقمند باشد. شاید از اینکه چه نژادهایی در آن لیست قرار دارد شگفت زده شوید: باکسرهای سرسخت و آمریکن استافوردشایر تریرها (که پیت بول به حساب می آیند)، با کودکان خوب رفتار می کنند. سگهای کوچک و ظریف و بسیار سرزنده مانند شی هواهواها همیشه به این میزان خانواده دوست نیستند.** همه سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی های ما تعمیمی کلی است، و آنها تضمینی برای رفتار هر نژاد یا سگ منحصر به فرد نیستند. سگها از هر نژاد می توانند با توجه به تجربیات گذشته خود، آموزش چگونگی همراهی با کودکان و شخصیتشان، در کنار کودکان خوب رفتار کنند. نژاد و نوع نژاد مهم نیست، همه سگ ها دارای فک های قوی و دندان های تیز و نوکدار هستند و ممکن است در شرایط استرس گاز بگیرند. کودکان کم سن و سگها از هر نژاد باید همیشه تحت نظارت یک فرد بالغ قرار بگیرند و هرگز حتی برای مدتی با همدیگر تنها نمانند.

  • رفتار دوستانه با دیگر سگ ها

    رفتار دوستانه نسبت به سگ ها و انسان ها دو موضوع کاملاً متفاوت است. برخی از سگها ممکن است به سگ های دیگر حمله کنند یا سعی کنند بر آن ها مسلط شوند، حتی اگر آنها عاشق معاشرت با مردم باشند. برخی دیگر بیشتر دوست دارند بازی کنند تا مبارزه؛ و برخی دیگر از آنها، دم را چرخانده و می دوند. نژاد تنها عامل نیست. سگهایی که حداقل تا سن شش تا هشت هفتگی با خانواده و مادر خود زندگی کرده اند و آن هایی که در زمان تولگی وقت زیادی را به بازی با سگ های دیگر گذرانده اند، به احتمال زیاد مهارت های اجتماعی خوبی دارند.

  • رفتار دوستانه با غریبه ها

    سگهایی که با غریبه ها رفتار دوستانه ای دارند، به میهمان ها با دم تکان دادن و پوزه به خاک مالیدن سلام می کنند؛ بعضی دیگر خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. با این حال، مهم نیست که از چه نژادی باشند، سگی که اجتماعی باشد و از تولگی با انسان های زیادی از هر سن، اندازه و شکل برخورد کرده باشد، بهتر به غریبه ها پاسخ خواهد داد تا یک سگ بزرگسال بدون این پیش زمینه ها. به یاد داشته باشید، حتی سگهایی که رفتار دوستانه دارند نیز در بیرون از خانه باید یک قلاده خوب و قوی داشته باشند!

نیازهای سلامتی و نظافت
  • میزان ریزش مو

    اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ به اشتراک بگذارید، باید با موهای سگ روی لباس و خانه خود کنار بیایید. ریزش مو در بین نژادها بسیار متفاوت است. بعضی از سگ ها سالی یکبار، برخی فصلی، برخی به هر دو شکل، و برخی دیگر خیلی به ندرت ریزش مو دارند. اگر وسواس دارید، باید نژادی را انتخاب کنید که ریزش موی کمتری داشته باشد یا با استانداردهای شما کنار بیاید.

  • پتانسیل ریزش آب دهان

    سگهای مستعد ریزش آب دهان ممکن است برای سلام کردن، دست شما را لیس های آبداری بزنند و لکه های بزرگ و مرطوبی را روی لباس شما ایجاد کنند. اگر رفتاری بی تفاوت نسبت به لیس زدن داشته باشید، خوب است؛ اما اگر وسواس دارید، می توانید سگی را انتخاب کنید که در این بخش امتیاز کمتری دارد.

  • راحتی در نظافت

    بعضی از نژادها، سگهایی هستند که با یک برس کشیدن ساده تمیز می شوند؛ برخی دیگر برای تمیز و سالم ماندن به حمام، اصلاح و دیگر موارد بهداشتی منظم نیاز دارند. در نظر داشته باشید، باید برای سگی که به نظافت زیادی احتیاج دارد وقت بگذارید و صبور باشید، یا اینکه برای انجام این کار، به شخص دیگری پول بدهید.

  • سلامت عمومی

    به دلیل شیوه های نادرست در تمرینات، برخی از نژادها مستعد ابتلا به بعضی مشکلات بهداشتی ژنتیکی مانند دیسپلازی مفصل ران هستند. این بدان معنا نیست که هر سگی از آن نژاد حتماً به آن بیماری مبتلا خواهد شد؛ بلکه به این معنی است که آنها در معرض ریسک بالایی قرار دارند. اگر شما یک توله سگ را قبول می کنید، ایده خوبی است که بدانید کدام بیماری های ژنتیکی برای نژاد مورد علاقه شما مشترک هستند. همچنین ممکن است بخواهید از محلی که توله سگ را از آنجا تهیه کرده اید بپرسید اطلاعاتی در مورد سلامت جسمی والدین و سایر بستگان توله سگ شما دارد یا خیر.

  • استعداد اضافه وزن پیدا کردن

    بعضی از نژادها اشتهای زیادی دارند و به راحتی دچار افزایش وزن می شوند. اضافه وزن در سگ ها همانند انسانها می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. اگر نژادی را انتخاب کرده اید که مستعد اضافه وزن است، باید رفتارهای خود را محدود کنید، در همه حال، مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند و بجای بی تفاوت بودن نسبت به غذایش، میزان وعده های غذایی روزانه اش را در وعده های منظم غذایی، اندازه گیری کنید.

  • اندازه

    سگ ها در همه اندازه ای وجود دارند، از کوچکترین آن ها یعنی شی هوآهوآ گرفته تا گریت دین بسیار بزرگ، یک عامل کلیدی در تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک سگ با شما و فضای زندگی شما سازگار است یا نه، میزان فضایی است که اشغال می کند. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بیش از حد قدرتمند و ترسناک باشند، اما برخی از آنها فوق العاده دوست داشتنی هستند! نگاهی بیندازید و سگ با اندازه مناسب را، برای خود پیدا کنید!

قابلیت آموزش
  • راحتی آموزش

    سگهای آموزش پذیر، در ایجاد ارتباط بین یک دستور (مانند کلمه "بشین")، و یک عمل (نشستن) و یک نتیجه (انجام کاری) خیلی سریع مهارت پیدا می کنند. سگ های دیگر به زمان، صبر و تکرار بیشتری نیاز دارند. بسیاری از نژادها باهوش هستند اما به آموزش با این نگرش نگاه می کنند که "چه فایده ای برای من دارد؟"، در این صورت شما نیاز به استفاده از پاداش ها و بازی ها برای یادگیری آنها خواهید داشت تا درخواست های شما را اجرا کنند.

  • هوش

    سگهایی که پرورش می یابند تا به مشاغلی که به تصمیم گیری، هوش و تمرکز نیاز دارند، همانند گله داری بپردازند، باید مغزشان را تمرین دهند، همانگونه که سگ هایی که برای دویدن در طول روز پرورش داده می شوند، باید بدن خود را تمرین دهند. اگر آنها تحریک ذهنی مورد نیاز خود را پیدا نکنند، کار خودشان را انجام می دهند - معمولاً با پروژه هایی که شما دوست نخواهید داشت، مانند کندن زمین و جویدن. آموزش اطاعت و اسباب بازی های تعاملی سگ، روش های خوبی برای تمرین مغزی یک سگ هستند، تمریناتی همانند ورزش و کار برای آموزش چابکی، جستجو و نجات.

  • علاقمندی به ور رفتن با دهان

    در بیشتر نژادها در دوران تولگی و در نژادهای رتریور در همه سنین، علاقمندی به ور رفتن با دهان به معنای تمایل به گره زدن، جویدن و گاز بازی (گاز نرم و نسبتاً بدون درد است که باعث سوراخ شدن پوست نمی شود)، عمومیت دارد. سگهای دهانی بسیار علاقمند هستند تا از دهان خود برای نگه داشتن یا "هدایت" اعضای خانواده انسانی خود استفاده کنند. آنها نیاز به آموزش دارند تا یاد بگیرند که گاز گرفتن اسباب بازی های جویدنی خوب است، و نه آدم ها. نژادهای دهانی از بازی های واکشی (رفتن و آوردن یک وسیله) و جویدن یک اسباب بازی که با گلوله و دیگر وسایل لذت بخش پر شده باشد، واقعاً لذت می برند.

  • تعقیب طعمه

    سگهایی که برای شکار پرورش یافته اند، مانند تریرها، تمایل ذاتی برای تعقیب - و گاه کشتن - حیوانات دیگر دارند. هر چیزی که غژغژ کند، مانند گربه ها، سنجاب ها، و شاید حتی ماشین ها، می تواند آن غریزه را تحریک کند. سگهایی که عاشق تعقیب کردن هستند هنگامیکه بیرون از خانه می باشند باید قلاده داشته باشند و یا در یک محیط نرده دار نگه داشته شوند، و شما به یک فنس بلند و ایمن در حیاطتان نیاز دارید. این نژادها به طور کلی برای خانه هایی با حیوانات خانگی کوچکتر مانند گربه ها، همسترها و یا سگ های کوچک که می توانند مانند طعمه به نظر برسند مناسب نیستند. از طرف دیگر نژادهایی که در ابتدا برای شکار پرندگان مورد استفاده قرار می گرفتند، عموماً علاقه ای به تعقیب ندارند، اما هنگام پرواز پرندگان ساعات سختی را خواهید داشت تا مانع از جلب توجه آنها شوید.

  • گرایش به واق واق کردن یا زوزه کشیدن

    برخی نژادها بیشتر از بقیه صدا می دهند. هنگام انتخاب یک نژاد، به این فکر کنید که این سگ چند بار واق واق می کند یا زوزه می کشد. اگر قصد خرید یک سگ شکاری را دارید، آیا زوزه آنها برای شما مثل یک موسیقی می باشد یا دیوانه کننده است؟ اگر قصد خرید یک سگ نگهبان را دارید، آیا ممکن است شهری مملو از "غریبه های" مشکوک، توله سگ شما را همیشه درحالت هوشیاری قرار دهد؟ آیا حیات وحش محلی به معنای واقعی کلمه سگ شما را به سمت وحشی شدن سوق خواهد داد؟ آیا شما در خانه ای با محدودیت های صوتی زندگی می کنید؟ آیا در نزدیکی خودتان همسایه دارید؟ پس ممکن است شما بخواهید یک سگ ساکت را انتخاب کنید.

  • علاقه به ولگردی

    بعضی از نژادها نسبت به بقیه آزادتر هستند. سگ های شمالی مانند هاسکی های سیبری که برای مسافت های طولانی پرورش داده شده اند و با توجه به این شانس، بعد از دیدن هر چیزی که علاقه آنها را به خود جلب کند، شروع به حرکت می کنند و بسیاری از سگ های شکاری فقط بینی خود - یا آن خرگوشی که ناگهان از وسط جاده می گذرد - را دنبال می کنند حتی اگر این به معنای ترک شما باشد.

نیازهای جسمی
  • سطح انرژی

    سگهای پرانرژی همیشه آماده و منتظر عمل هستند. در اصل برای انجام انواع کارهای مرتبط با سگ ها پرورش یافته اند. کارهایی از قبیل جستجو برای شکارچیان یا هدایت گله، آنها این استقامت را دارند که بتوانند یک روز کامل کار کنند. آنها به ورزش و تحرک ذهنی زیادی احتیاج دارند و احتمالاً بیشتر وقت خود را صرف پریدن، بازی کردن و کشف هر محل و بوی جدید می کنند. سگ کم انرژی بین سگ ها همانند آدم های تنبل است، و در طول روز فقط چرت می زنند. هنگام انتخاب یک نژاد، سطح فعالیت و شیوه زندگی خود را در نظر بگیرید و به این فکر کنید که آیا شما یک سگ فرز و پر انرژی را مناسب می دانید یا آزار دهنده.

  • نیرومندی

    یک سگ نیرومند ممکن است انرژی خوبی داشته یا نداشته باشد، اما تمام کارهایی که آن ها انجام می دهند، با قوت انجام می دهند: آنها به قلاده فشار می آورند (تا زمانی که به آنها آموزش دهید که این کار را انجام ندهند)، سعی می کنند که موانع را از سر راه بردارند و حتی با ولع زیاد غذا بخورند و آب بنوشند. . این مخازن پرانرژی برای یادگیری رفتارهای خوب به آموزش زیادی احتیاج دارند و ممکن است برای خانه هایی که دارای کودکان خردسال یا اشخاص سالخورده و ضعیف هستند، مناسب نباشند. از سویی دیگر، یک سگ با انرژی کم، رویکرد مطیع تری نسبت به زندگی دارد.

  • احتیاج به تمرین

    بعضی از نژادها با قدم زدن آهسته شبانه در اطراف ساختمان مشکلی ندارند. برخی دیگر به قدم زدن روزانه احتیاج دارند، به ویژه آن هایی که در اصل برای کارهای جسمی از قبیل گله داری یا شکار پرورش داده شده اند. بدون ورزش کافی، ممکن است وزن این نژادها افزایش پیدا کند و انرژی خود را به روشهایی که شما دوست ندارید مانند واق واق کردن، جویدن و حفر کردن، تخلیه کنند. نژادهایی که به ورزش زیادی احتیاج دارند، برای افراد پر انرژی، افراد فعال و یا آن هایی که به آموزش سگ خود برای رقابت در یک ورزش پر انرژی سگ ها مانند چابکی علاقمندند، مناسب هستند. اگر می خواهید سگ پرانرژی خود را خسته کنید، می توانید از اسباب بازی هایی استفاده کنید که باعث تحرک آنها می شود!

  • علاقمند به بازیگوشی

    برخی از سگ ها، همیشه توله سگ باقی می مانند - همیشه به بازی علاقمندند - در حالی که دیگران جدی تر و ملایم تر هستند. اگرچه یک توله سگ بازیگوش به نظر مشتاق می رسد، اما این را در نظر داشته باشید که هر روز باید تعداد زیادی بازی های مختلف را انجام دهید، و اگر بچه یا سگ های دیگری داشته باشید باید از آن ها به عنوان همبازی های آن سگ استفاده کنید.

نگهداری

تغذیه با غذاهای سگ با کیفیت بالا برای سلامت پوست و پوشش سیبرین ضروری است. تنظیمات سطح پروتئین موجود در مواد غذایی بر اساس سطح فعالیت، برای سیبرین کارگر ضروری است. در ماه های تابستان، سطح پایین تر پروتئین، حدود 20 درصد، می تواند مناسب تر باشد، در حالی که یک سگ که در فصل زمستان کار می کند ممکن است به 32 درصد پروتئین نیاز داشته باشد. هر کدام از سیبرین ها را بطور جداگانه پایش و نظارت کنید و مقدار و نوع غذا را بر حسب نیاز تنظیم کنید و مراقب باشید بیش از حد تغذیه نشوند. وزن هر سگ را تحت نظر داشته باشید و درمورد مکمل ها انتخابی عمل کنید (در صورت نیاز به هر کدام، از آنها استفاده کنید).

سیبرین هاسکی یک نژاد "طبیعی" محسوب می شود. آنها به طرز چشمگیری خود-تمیز کننده هستند و اغلب در سال تنها به چند حمام احتیاج دارند، مگر اینکه در هنگام حضور در نمایش های سگها، الزامات دیگری مورد نیاز باشد. برس کشیدن هفتگی به وضعیت مناسب پوشش و پوست کمک می کند. سیبرین ها دارای یک پوشش دولایه هستند- زیرپوشش (زیرکت) و موهای محافظ. زیرپوشش دو بار در سال ریخته می شود، و مهم است که به طور مداوم پوشش قدیمی را با استفاده از یک برس سیمی و یک شانه فلزی تمیز شوند. به اندازۀ ناخن ها توجه زیادی داشته باشید و برای جلوگیری از بروز هرگونه مشکل در پا، آنها را مرتبا کوتاه کنید. سیبرین هایی که برای ارائۀ بهترین شکل با هم رقابت می کنند، نیاز به مقداری نظافت و آراستن انتخابی بیشتر دارند.

سیبرین ها، سگ های فعال و پر تحرکی هستند که به ورزش زیادی احتیاج دارند. آنها یک نژاد کار هستند و هنگامی که کاری برای انجام دادن دارند، خوشحال هستند. ورزش منظم برای سیبرین ها، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی دارای اهمیت است و انجام فعالیتها در کنار هم، باعث تقویت پیوند بین سگ و صاحب آن می شود. سیبرین ها نژادی هستند که ممکن است فرار کنند و ممکن است در هر فرصتی این کار را انجام دهند. مهم است که این سگها را در تمام مدت بصورت مهار شده یا در حیاط دارای حصار نگه دارید. فعالیتهای متعددی تحت حمایت AKC وجود دارد که سگها و صاحبانشان می توانند از آنها لذت ببرند، رقابت های راهپیمایی، چابکی و اطاعت پذیری چند نمونه از آنها هستند. یک سیبرین شلوغ و فعال، یک سیبرین شاد و سالم است. این نژاد همچنین بسیار انطباق پذیر است و برای کسانی که در یک مکان بیشتر شهری زندگی می کنند، پیاده روی های روزانه یا گروه های بازی سگها می توانند ورزش بسیار خوبی را فراهم کنند.

همه نژادها از آموزشهای زودهنگام اجتماعی شدن و آموزش اساسی اطاعت پذیری و یادگیری رفتارهای خوب، بهره مند می شوند و سیبرین هاسکی نیز از این قاعده مستثنی نیست. برای آن دسته از صاحبانی كه می خواهند سگ هایشان در مهار كنند، آموزش این امر به ساعتها صبر و صرف وقت نیاز دارد. چندین کتاب خوب در این زمینه وجود دارد که توصیه ها و اطلاعات مناسبی برای شروع کار ارائه می دهند. بهترین رویکرد این است که تمام تمرینات آموزشی را هم برای سگ و هم برای تمرین دهنده بصورت سرگرمی و تفریح درآورید. سیبرین ها بسیار اجتماعی هستند و به طور مرتب به بودن در کنار افراد و یا سگ های دیگر احتیاج دارند. آنها سگهای مناسبی برای اینکه تمام روز تنها بمانند، نیستند. مهمتر از همه، سیبرین ها تمایل بیش از حد برای دویدن و فرار دارند و باید در تمام مدت تحت مهار یا در محوطه ای محصور و امن قرار داشته باشند.

خوشبختانه، سیبرین هاسکی ها نژاد نسبتاً سالمی هستند. پرورش دهندگان مسئول، نمونه های پرورشی خود را از نظر داشتن مشکلات سلامتی مانند آب مروارید نوجوانی، غربالگری می کنند. با شروع سن 12 ماهگی، تمام سیبرین هایی که به طور بالقوه جزئی از یک برنامۀ پرورشی هستند باید توسط چشم پزشک سگها معاینه شوند. این معاینه سپس بطور سالانه تکرار می شود. غربالگری ها و آزمایش های جدید به طور مداوم در حال انجام است تا به پرورش دهندگان در انتخاب یک مشکل سلامتی بالقوه کمک کند. شیوه های پرورشی مبتنی بر دانش، سلامت آینده نژاد را تضمین می کند. صاحبان سیبرین های کار باید هر کدام از سگها را از نزدیک پایش کنند تا بتوانند هر گونه مشکلی را به موقع تشخیص دهند. داشتن یک دامپزشک آشنا با سگهای کار یک مزیت است.

آزمایش های بهداشتی توصیه شده از سوی باشگاه ملی نژاد:

  • ارزیابی مفصل ران
  • ارزیابی های چشم پزشکی
سیبرین هاسکی (Siberian Husky)

استاندارد

ظاهر عمومی

سیبرین هاسکی یک سگ کار با اندازه متوسط، سریع و چابک است و در فعالیت های خود نیز سبک و برازنده است. بدن او نسبتاً جمع و جور و دارای پوشش با کیفیت، گوش های ایستاده و دم قلم مو مانند است که نشان دهندۀ میراث شمالی آن است. ویژگی راه رفتن آن، یکنواختی و راحتی در حرکت است. سیبرین، بیشترین ظرفیت در عملکرد اصلی خود را در حالت مهار شده ارائه می دهد و بارهای سبک را با سرعت متوسط در مسافت های زیاد حمل می کند. تناسب و فرم بدن او نشانگر تعادل اساسی بین قدرت، سرعت و استقامت است.

سر

ظاهر سر نشانگر زیرکی اما دوستانه بودن و همچنین مشتاق بودن و تا اندازه ای شیطنت است. چشم های بادامی شکل آن، دارای فاصله متوسط است و اندکی مورب قرار گرفته است. چشم ها ممکن است به رنگ قهوه ای یا آبی باشند. یکی از این دو رنگ و یا قسمت های جزئی از هر یک از دو رنگ قابل قبول است. نقص ها - چشمان خیلی مورب یا چشمانی که خیلی نزدیک به هم قرار گرفته اند. گوش هایی با اندازۀ متوسط، مثلثی شکل که بصورت ایستاده بالای سر قرار گرفته اند. گوشها، ضخیم، خزدار، کمی قوس دار در قسمت پشت و کاملا ایستاده هستند و نوک های کمی گرد آن به سمت بالا قرار گرفته اند. نقص ها- گوش ها به نسبت سر بسیار بزرگ هستند، نسبت به یکدیگر فاصلۀ بیش از اندازه دارند، کاملا ایستاده نیستند.

بدن

طول گردن متوسط و قوس دار است و هنگامی که سگ ایستاده است، با غرور بالا نگه داشته می شود. هنگام حرکت بصورت یورتمه، گردن به گونه ای کشیده می شود که سر کمی به جلو منتقل می شود. نقص ها-گردن خیلی کوتاه و ضخیم است؛ گردن خیلی بلند است. سینه عمیق و قوی است، اما زیاد پهن نیست و عمیق ترین نقطه در عقب و هم سطح با زانو قرار دارد. دنده ها به خوبی از ستون فقرات بیرون زده اند، اما در طرفین مسطح شده اند تا آزادی عمل را فراهم کنند.

نیم تنه جلویی

تیغه شانه به خوبی رو به عقب قرار گرفته است. زاویۀ بازوی فوقانی، از نقطه شانه تا زانو کمی رو به عقب قرار گرفته است و هرگز نسبت به زمین عمودی نیست. ماهیچه ها و رباط هایی که شانه را به قفسه سینه وصل می کنند، محکم و به خوبی توسعه یافته اند. ساق پا: هنگام ایستادن و مشاهده از قسمت جلو، پاها با فاصله متوسط، موازی و راست قرار دارند و زانو نزدیک به بدن قرار دارند و نه به داخل و نه بیرون چرخش ندارند. با مشاهده از سمت جانبی، پسترن ها (بخش پایینی ساق پاها) کمی شیب دار هستند، مفصل پسترن ها قوی اما قابل انعطاف است. استخوان ها قدرتمند هستند اما هرگز سنگین نیستند. طول پا از زانو تا زمین کمی بیشتر از فاصله آن از زانو تا بالای جلوگاهها (استخوان بین کتف) است. دوکلاوها (انگشتان اضافه) در پاهای جلویی ممکن است برداشته شوند. کف پاها به فرم بیضی شکل است اما بلند نیست. پنجه ها دارای اندازه متوسط و جمع و جور هستند و بین انگشتان پا و پدها به خوبی خزدار هستند. پدها دارای بالشتک های محکم و ضخیم هستند. هنگامی که سگ در حالت طبیعی قرار دارد، پنجه ها، به داخل و بیرون چرخش ندارند.

پوشش

پوشش سیبرین هاسکی دولایه و از نظر بلندی متوسط است و به سیبرین ظاهری دارای خزهای با کیفیت می دهد، اما پوشش هرگز به اندازه ای بلند نیست که تمیز کردن سگ را دچار مشکل کند. زیرپوشش نرم، متراکم و به اندازۀ کافی بلند است تا از پوشش بیرونی محافظت کند. موهای محافظ پوشش بیرونی، مستقیم و تا حدودی صاف روی هم قرار گرفته اند، این پوشش هرگز خشن نیست و در حالت ایستاده و مستقیم نسبت به بدن قرار نمی گیرد. لازم به ذکر است که عدم وجود زیرپوشش در فصل ریزش مو طبیعی است. اصلاح سیبیل ها و خز بین انگشتان پا و اطراف پایین پا، جهت ارائۀ ظاهری تمیزتر، مجاز است.

نیم تنه عقبی

در حالت ایستاده و مشاهده از عقب، پاهای عقب نسبتاً با فاصله و موازی هستند. رانهای فوقانی کاملا عضلانی و قدرتمند هستند، مفصل زانوها دارای خم مناسب است و مفصلهای ران به خوبی مشخصند و به زمین نزدیکتر هستند. دوکلاوها (انگشتان اضافه)، در صورت وجود، برداشته می شوند.

تاریخچه

بدن جمع و جور، پوشش با کیفیت، گوش های ایستاده و دم ضخیم و دایره ای شکل سیبرین هاسکی، بلافاصله میراث شمالی این نژاد را نشان می دهد. اجداد این نژاد ابتدا در شمال شرقی آسیا توسط مردم چوکچی پرورش داده می شدند و برای همراهی با خانواده هایشان و همچنین سگ های سورتمۀ مقاوم نگهداری می شدند.

تغییر شرایط آب و هوایی، چوکچی های  نیمه عشایر را مجبور به گسترش شکارگاههای خود کرد، آنها با توسعه یک سگ سورتمه که با صرف کمترین انرژی، قادر به حمل بارهای سبک بر روی زمین های منجمد وسیع بود، با این چالش روبرو شدند. چوکچی ها که از سایر نقاط جهان جدا شده بودند، توانستند خلوص سگ های سورتمه ای خود را برای نسل های زیادی حفظ کنند. سگ هایی که آنها پرورش دادند، اجداد مستقیم سیبرین هاسکی های امروزی هستند.

سیبرین ها وقتی در اوایل دهه 1900 شروع به پیروزی در مسابقات سورتمه رانی کردند، توجه مردم را به خود جلب نمودند، اما هنگامی که در سال 1925 یک سورتمه ران افسانه ای، لئونارد سپالا، با استفاده از سیبرین هاسکی ها، 658 مایل را تنها در پنج روز و نیم به نوم، آلاسکا، طی کرد تا یک سرم نجات بخش  را برای مقابله با همه گیر دیفتری به آنجا برساند، سیبرین ها به تیتر خبرها تبدیل شدند. داستان  هیجان انگیز "رساندن سرم" که بلافاصله در روزنامه های سراسر جهان گزارش شد، به سیبرین محبوبیتی داد که تا به امروز کم نشده است. "بالتو" که سگ پیشرو سپالا در آخرین مرحله سفر بود، همچنان یکی از افتخارآمیزترین سگهای قهرمان تاریخ است. مجسمه ای از او در پارک مرکزی نیویورک قرار دارد.

سورتمه رانان هنوز دسته های سیبرین ها را برای تفریح ​​و ورزش در سرتاسر آمریکای شمالی نگه می دارند. انواع كمتر ماجراجوی این نژاد، به سادگي از شركت در اين همراهی آرام و دلپذير لذت مي برند.

آیا میدانستید؟

لیست کل نژاد ها