سیبریین هاسکی سگ سورتمهکش متوسطاندام، فشرده و پرپشمی با استقامت بالاست که برای کار گروهی و کشیدن بار سبک در دشتهای یخزده پرورش یافت؛ دوستانه، تمیز و باوقار.
چشمهای بادامی سیبریین هاسکی میتواند قهوهای یا آبی و گاهی هر دو باشد و حالتی تیز اما دوستانه و حتی شیطنتآمیز دارد. هاسکیها چابک و سبکپایند و راهرفتنشان قدرتمند اما بیزحمت به نظر میرسد. وزنشان حداکثر حدود ۲۷ کیلوگرم است و از پسرعموی تنومندشان، آلاسکان مالاموت، بهوضوح کوچکتر و سبکترند.
هاسکی ذاتاً سگی گروهی است، از زندگی خانوادگی لذت میبرد و با سگهای دیگر خوب کنار میآید. دوستی ذاتیاش او را نگهبانی بیاثر میکند. سگ پرانرژیای است که تعقیب حیوانات کوچک را نمیتواند کنار بگذارد؛ پس فضای دویدن امن ضروری است. ویژگی جذاب دیگر: هاسکیها طبیعتاً تمیزند و بوی سگی کمی دارند.
غذای باکیفیت برای سلامت پوست و پوشش هاسکی ضروری است. برای هاسکی کاری، سطح پروتئین باید با فعالیت تنظیم شود؛ در تابستان حدود ۲۰ درصد مناسب است و برای سگ سورتمهکش در زمستان ممکن است تا ۳۲ درصد لازم باشد. هر سگ را جداگانه زیر نظر بگیرید و مقدار و نوع غذا را تنظیم کنید. از پرخوری بپرهیزید، وزن را کنترل کنید و در مصرف مکملها گزینشی عمل کنید.
هاسکیها نژادی «طبیعی» و تقریباً خودتمیزکناند و غیر از نمایشگاه، سالی چند حمام کافی است. برسکشی هفتگی پوست و پوشش را سالم نگه میدارد. پوشش دولایه است: زیرپوش و موی نگهبان. زیرپوش سالی دو بار میریزد و باید با برس سوزنی و شانه فلزی مرتب موی کهنه را درآورد. به طول ناخنها توجه کنید و کوتاه نگهشان دارید تا مشکل پا پیش نیاید. هاسکی نمایشگاهی آراستن دقیقتری میخواهد.
هاسکیها فعال و ورزشکارند و به ورزش بسیار نیاز دارند. نژاد کاریاند و وقتی وظیفهای دارند شادترند. ورزش منظم هم برای جسم و هم ذهن مهم است و فعالیت مشترک پیوند سگ و صاحب را محکم میکند. هاسکیها برای دویدن پرورش یافتهاند و در هر فرصتی میدوند؛ پس همیشه باید با قلاده، در هارنس یا حیاط محصور باشند. رالی، چابکی و فرمانبرداری از فعالیتهای مناسباند. این نژاد سازگار است و در شهر، پیادهروی روزانه یا بازی گروهی سگها هم ورزش خوبی است.
مانند همه نژادها، اجتماعیکردن زودهنگام، فرمانبرداری پایه و آموزش آداب برای هاسکی هم لازم است. برای کسانی که میخواهند او را در هارنس کار بدهند، ساعتها پیگیری و صبر لازم است و کتابهای خوبی برای آموزش مسیر وجود دارد. بهترین راه آن است که همه تمرینها برای سگ و مربی لذتبخش باشد. هاسکیها بسیار اجتماعیاند و به همراهی انسان یا سگهای دیگر نیاز دارند و برای تنهایی طولانی روز مناسب نیستند. مهمتر از همه، میل شدید به دویدن دارند و هرگز نباید بدون قلاده یا خارج از فضای کاملاً محصور رها شوند.
سیبریین هاسکی نژادی نسبتاً سالم و درازعمر است و تا سنین بالا فعال میماند. مثل همه نژادها، مشکلاتی مانند سرطان و آرتروز وجود دارد، اما اکثر هاسکیها سالماند. شیوع دیسپلازی لگن و بیماریهای چشم نسبتاً کم است و دو بیماری عصبی تازهکشفشده هم نادرند. چون برای کشیدن بار سبک در سرمای زیاد با غذای کم پرورش یافتهاند، نسبت به نژادهای هماندازه با غذای کمتر وزنشان را حفظ میکنند. غذای باکیفیت با پروتئین بالا بدهید. وزن مناسب عمر طولانیتر و سالمتری دارد. او ذاتاً تمیز و بدون بوی بدن است.
سگ کاری متوسطاندام، سبکپا و روان در حرکت. بدن نسبتاً فشرده و پرپشم، گوش ایستاده و دم برسی، یادآور میراث شمالی است. راهرفتنش نرم و بیزحمت و تعادلی از قدرت، سرعت و استقامت دارد.
حالت چهره تیز اما دوستانه، علاقهمند و حتی شیطنتآمیز. چشمها بادامی، با فاصله متوسط و کمی مایل و قهوهای یا آبی (یا یکی از هر رنگ). گوشها متوسط، مثلثی، چسبیده و بلند، ضخیم و پرمو و محکم ایستاده.
گردن با طول متوسط، قوسدار و غرورآمیز. سینه عمیق و قوی اما نه بسیار پهن، دندهها از ستون فقرات خوب برآمده اما از کنارهها صاف برای آزادی حرکت.
کتف خوب به عقب خوابیده، بازو کمی به عقب زاویه دارد و ماهیچهها و رباطها محکماند. ساقها صاف و موازی با آرنج نزدیک بدن، استخوانبندی قابل توجه اما نه سنگین. پنجهها بیضی، فشرده و با موی میان انگشتان، کفپای ضخیم و سفت.
پوشش دولایه با طول متوسط، پرپشم اما نه چنان بلند که خط پاک بدن را بپوشاند. زیرپوش نرم و انبوه و موی نگهبان صاف و کمی صافخوابیده، نه زبر. نبود زیرپوش در فصل ریزش طبیعی است. کوتاهکردن سبیل و موی میان انگشتان مجاز است.
از پشت، پاهای عقب با فاصله متوسط و موازیاند. رانها عضلانی و قوی، زانوها خوب خمیده و مچ پا مشخص و پاییننشسته. ناخن اضافی در صورت وجود باید برداشته شود.
بدن فشرده، پوشش پرپشم، گوشهای ایستاده و دم داسی ضخیم هاسکی نشان از اصل شمالیاش دارد. نیاکان این نژاد را مردم چوکچی در شمالشرقی آسیا هم بهعنوان همراه خانواده و هم سگ سورتمهکش پرتحمل پرورش دادند. وقتی تغییرات اقلیمی نیمهکوچنشینان چوکچی را وادار کرد شکارگاهها را گسترش دهند، سگ سورتمهای ساختند که بتواند بار سبک را در زمینهای بیپایان یخزده و دمای زیر صفر با کمترین مصرف انرژی بکشد. چوکچیها منزوی بودند و اصالت تیمهای سورتمهشان را نسلها حفظ کردند.
هاسکیها در اوایل قرن بیستم با پیروزی در مسابقات سورتمه توجه عموم را جلب کردند، اما در سال ۱۹۲۵ سر خط خبرها شدند، وقتی لئونارد سپالا، سورتمهران افسانهای، با دستهای از هاسکیها ۱۰۵۹ کیلومتر (۶۵۸ مایل) را در پنج روز و نیم پیمود تا سرم نجاتبخش را به شهر نوم در آلاسکا که دچار همهگیری دیفتری بود برساند. بالتو، سگ پیشاهنگ پایان مسیر، از قهرمانان محبوب تاریخ سگهاست. امروز سورتمهرانان هنوز برای سرگرمی و ورزش گروههای هاسکی نگه میدارند و دیگران از همراهی این سگ اجتماعی و ملایم لذت میبرند.
تجربه خود را با سایر دوستان پتراید به اشتراک بگذارید.