زیر پوشش ابریشمی و بلند یورکشایر تریر قلب یک تریر کهنه‌کار و جسور می‌تپد. یورکی‌ها پیش از آنکه سگ دامنی بانوان ویکتوریایی شوند، در معادن و کارخانه‌ها موش‌گیر بودند.
یورکشایر تریر تریری کوچک و جمع‌وجور در اندازه اسباب‌بازی است که وزنش حدود ۳ کیلوگرم یا کمتر است و تاج افتخارش پوشش بلند و ابریشمی آبی فولادی با رنگ برنزه طلایی است. ظرافت ظاهری او فریبتان ندهد؛ یورکی سخت‌کوش، جسور، شجاع و گاهی رئیس‌مآب است و همه ویژگی‌های یک تریر واقعی را دارد. این نژاد که در بسیاری از شهرهای آمریکا محبوب‌ترین نژاد نامیده شده، نگرش یک شهرنشین را در بدنی کوچک اما خودبین جمع کرده و در سراسر جهان محبوب شهرنشینان است.
یورکی‌ها عمر طولانی دارند و پوششان بیشتر شبیه موی انسان است تا خز حیوان، پس برای آلرژیک‌ها مناسب‌تر است. نگهبانان کوچک خوبی هم هستند. این نژاد «شخصیت‌محور» واقعی است و سال‌ها خنده، عشق و همدمی نزدیک می‌بخشد.
یورکشایر تریر با غذای باکیفیت، چه آماده و چه خانگی با نظارت دامپزشک، خوب رشد می‌کند. جیره باید متناسب با سن (توله، بالغ یا مسن) باشد. چون جثه‌اش کوچک است، مقدار غذا را با دقت تنظیم کنید. کالری و وزن را زیر نظر بگیرید و از تشویقی زیاد بپرهیزید. بدانید کدام خوراکی‌های انسانی برای سگ مناسب است و کدام نه. برای هر نگرانی با دامپزشک مشورت کنید و آب تمیز و تازه همیشه در دسترس باشد.
پوشش یورکشایر تریر بسیار شبیه موی انسان است و باید مانند آن با آن رفتار شود. اگر پوشش بلند نگه داشته شود، روزانه باید برس زده شود. برای جلوگیری از تحریک چشم، موی بالای سر را کوتاه کنید یا به‌صورت بالاسری ببندید. یورکی تقریباً هر هفته به حمام نیاز دارد. گوش‌ها را هر هفته برای جرم یا نشانه عفونت بررسی کنید. انجمن یورکشایر تریر آمریکا نیز راهنمای دقیق آراستن و حمام را ارائه می‌دهد.
حتی سگ‌های کوچک برای سلامت جسم و ذهن به ورزش نیاز دارند. یورکی‌ها از ورزش متوسط مانند پیاده‌روی با سرعت ثابت و نیز از فعالیت‌های کوتاه و پرانرژی مانند دنبال کردن توپ در حیاط سود می‌برند. دو پیاده‌روی کوتاه در روز احتمالاً برای دیدن مناظر جدید و تخلیه انرژی کافی است. ورزش‌هایی مانند اطاعت یا چابکی نیز هم او را سالم نگه می‌دارد و هم ذهنش را به چالش می‌کشد.
یورکی‌ها صاحبانشان را دوست دارند و بسیار باهوش و مشتاق به راضی کردن هستند. ستایش فراوان و تشویقی برای رفتار خوب بسیار بهتر از تنبیه تند جواب می‌دهد. از سنین پایین باید با موقعیت‌ها، افراد و سگ‌های ناآشنا اجتماعی شوند؛ موقعیت‌های تازه را آهسته و در فضایی آرام و شاد معرفی کنید تا تجربه‌ها مثبت باشد. با وجود جثه کوچک، یورکی‌ها در فعالیت‌هایی مانند رالی، چابکی و اطاعت می‌درخشند و بسیاری از آن‌ها همراه صاحبانشان در کارهایی مانند سگ درمانگر خدمت می‌کنند.
یورکشایر تریرها عموماً سگ‌هایی سالم‌اند و پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های خود را از نظر ناهنجاری‌های چشمی و در رفتگی کاسه زانو غربالگری می‌کنند؛ مشکلی که در انسان زمانی «زانوی حقه‌باز» نامیده می‌شد. برای پیشگیری از آن باید ارتفاع پریدن یورکی، به‌ویژه در توله‌گی، محدود شود. معاینات منظم دامپزشکی و مراقبت از دندان‌ها نیز اهمیت دارد.
آگهی‌های تازه و مشاوره خرید حیوان خانگی را در کانال تلگرام پاپی یاب ببینید.
تریر اسکاتلندی اسباب‌بازی با پوشش بلند آبی و برنزه که از وسط صورت و از پایه جمجمه تا انتهای دم فرق باز شده و صاف و یکنواخت در دو طرف بدن آویزان است. حالت سر بالا و رفتار مطمئن او حس سرزندگی و خودبینی می‌دهد.
کوچک و روی سر نسبتاً تخت، جمجمه نه برجسته و نه گرد و پوزه نه بلند. بینی سیاه. چشم‌ها متوسط، تیره و درخشان با نگاهی تیز و باهوش. گوش‌ها کوچک، V شکل و ایستاده و نه چندان دور از هم هستند.
متناسب و بسیار جمع‌وجور. پشت نسبتاً کوتاه با خط پشت تراز و ارتفاع شانه برابر با ارتفاع کپل.
تا طول متوسط کوتاه می‌شود و کمی بالاتر از سطح پشت حمل می‌شود.
دست‌ها مستقیم و آرنج‌ها نه به داخل و نه به بیرون. پاهای عقب از پشت مستقیم و از کنار زانوها کمی خمیده‌اند. پنجه‌ها گرد با ناخن‌های سیاه است.
کیفیت، بافت و مقدار پوشش از همه چیز مهم‌تر است. مو براق، نرم و ابریشمی؛ روی بدن نسبتاً بلند و کاملاً صاف (نه موج‌دار). برای راحتی حرکت می‌توان تا کف زمین کوتاهش کرد. موی پوزه بسیار بلند است.
یورکشایر تریر در اواسط دهه ۱۸۰۰ در شهرستان‌های شمالی انگلستان یعنی یورکشایر و لنکاشایر ساخته شد. در اواخر دوران ویکتوریا سگ دامنی مد روز بانوان انگلیسی شد، اما آغازش کاملاً طبقه کارگری بود.
گفته می‌شود پدیدآورندگان نژاد بافندگان اسکاتلندی بودند که با تریرهای خود به شمال انگلستان مهاجرت کردند. چند نژاد تریر اسکاتلندی منقرض‌شده، همراه با نژادهایی چون اسکای تریر و دندی دینمونت در ژنتیک یورکی نقش دارند و یک منبع تاریخی از افزودن خون مالتیز سخن می‌گوید. بافندگان از تریرهای سخت‌جانشان که آن‌قدر کوچک بودند که برای شکار جوندگان در گوشه و کنار کارخانه‌های نساجی جا شوند، به خود می‌بالیدند. شوخی‌هایی درباره موی ابریشمی یورکی می‌شد که گویی از دستگاه‌های بافندگی بیرون آمده است. بسیاری از یورکی‌ها در معادن زغال‌سنگ برای نابودی موش به کار گرفته می‌شدند.
نقطه عطف در سال ۱۸۸۶ بود که انجمن کنل انگلستان این نژاد را به رسمیت شناخت و یورکی همدم بانوان مد روز شد. با افزایش محبوبیت، جثه‌اش کوچک‌تر شد. یورکی‌ها در دهه ۱۸۷۰ به آمریکا رسیدند و انجمن کنل آمریکا نخستین یورکی خود را، ماده‌ای به نام بل، در سال ۱۸۸۵ ثبت کرد.
تجربه خود را با سایر دوستان پت‌راید به اشتراک بگذارید.
